Η Γενική Διεύθυνση Αμυντικών Εξοπλισμών και Επενδύσεων (ΓΔΑΕΕ) ανακοίνωσε την κατακύρωση της σύμβασης αναβάθμισης των δυνατοτήτων των φρεγατών ΜΕΚΟ-200 του Πολεμικού Ναυτικού στην Thales Nederland. Η σύμβαση αφορά στην αναβάθμιση των κύριων οπλικών συστημάτων και των ηλεκτρονικών συστημάτων των πλοίων. Η συνολική αξία της σύμβασης ανέρχεται στο ποσό των € 248.665.400, συμπεριλαμβανομένων των νόμιμων κρατήσεων υπέρ του Δημοσίου, χωρίς ΦΠΑ. Η χρηματοδότηση της σύμβασης, για τα έτη 2026-2030, θα γίνει από πιστώσεις του Αναλυτικού Λογαριασμού Εξόδων (ΑΛΕ) 3130101002 (Αγορές οπλικών συστημάτων από λοιπά προγράμματα εξοπλισμού) του προϋπολογισμού εξόδων του Ειδικού Φορέα (ΕΦ) 1011.501.00.000.00 του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας.

Το άρθρο Πολεμικό Ναυτικό: Κατακυρώθηκε στην Thales Nederland η αναβάθμιση των MEKO-200, στα € 248,5 εκ το κόστος δημοσιεύτηκε πρώτη φορά στο Defence Review.

Το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας ανακοίνωσε (δείτε ΕΔΩ) ότι στις 3 Απριλίου, στο Γενικό Επιτελείο Ναυτικού (ΓΕΝ), πραγματοποιήθηκε συνάντηση με εκπροσώπους της εταιρείας ONEX Shipyards & Technologies. Κατά τη διάρκεια της συνάντησης παρουσίασαν τις δυνατότητες του ομίλου ONEX Shipyards & Technologies, μετά την στρατηγική συμφωνία συνεργασίας με την νοτιοκορεατική εταιρεία Hanwha Ocean. Η συνάντηση ολοκληρώθηκε με ανταλλαγή απόψεων μεταξύ των παρισταμένων. Η Hanwha Ocean έχει σχεδιάσει και αναπτύξει σειρά σχεδιάσεων πλοίων επιφανείας (αντιτορπιλικά, φρεγάτες κ.ά.), υποβρυχίων και των Μη-Επανδρωμένων Συστημάτων.

Τα πλέον σύγχρονα πλοία είναι τα υπό ανάπτυξη αντιτορπιλικά KDDX (Korea Destroyer Next Generation), τα αντιτορπιλικά KDX-III Batch-II (Korea Destroyer eXperimental-III Batch-II), οι φρεγάτες FFX Batch-III (Frigate eXperimental Batch-III) και οι υπό ανάπτυξη FFX Batch-IV, τα ταχύπλοα σκάφη PKMR (Patrol Killer Medium Rocket), τα πλοία ναρκοπολέμου MLS-II (Mine Layer Ship-II), τα αρματαγωγά LST-II (Landing Ship Tank-II), τα πλοία αμφίβιων επιχειρήσεων LPH (Landing Platform Helicopter) και τα υποβρύχια KSS-III Batch-II (Korean Submarine-III Batch-II). Ως προς τα Μη-Επανδρωμένα, έχει αναπτύξει συστήματα για χρήση στην επιφάνεια της θάλασσας και υποθαλάσσια (συλλογή πληροφοριών, επιτήρηση, αναγνώριση, ναρκοπόλεμο, ανθυποβρυχιακό πόλεμο κ.ά.).

Το αντιτορπιλικό KDDX αναπτύσσεται από την Hanwha για το πρόγραμμα νέου αντιτορπιλικού του Νοτιοκορεατικού Ναυτικού (το πρόγραμμα διεκδικεί και η Hyundai Heavy Industries). Το πρόγραμμα νέου αντιτορπιλικού έχει προϋπολογιστεί στα $ 5,5 δισεκατομμύρια, για έξι πλοία, χωρίς το κόστος των όπλων και της υποστήριξης (τα νέα αντιτορπιλικά θα αντικαταστήσουν τα έξι εν υπηρεσία αντιτορπιλικά κλάση «Chungmugong Yi Sun-sin» ή KDX II, τα οποία εντάχθηκαν σε υπηρεσία την περίοδο 2003-2008). Η Hanwha σχεδιάζει και προτείνει το KDDX-S (Smart), το οποίο, εκτός της μαχητικής του ισχύος λειτουργεί και ως μητρικό σκάφος ελέγχου Μη-Επανδρωμένων Συστημάτων. Το εκτόπισμα των KDDX-S θα είναι περί τους 7.000 τόνους, το μήκος τους 145 μέτρα, το πλάτος τους 17,6 μέτρα και το βύθισμα τους 9,8 μέτρα.Ναυτικά αξεσουάρ

Το κύριο πυροβόλο του KDDX-S θα είναι διαμετρήματος 127 χιλιοστών και θα είναι καλυμμένο, έτσι ώστε να μειώνεται το ίχνος ραντάρ του πλοίου, και θα αναπτύσσεται όταν χρειάζεται για βολή. Το πλοίο θα ενσωματώνει επίσης όπλο λέιζερ για χρήση κατά αεροπορικών απειλών και απειλών από τη θάλασσα. Θα ενσωματώνει συνολικά 52 κάθετα κελιά εκτόξευσης, εκ των οποίων 48 μπροστά και τέσσερα πίσω, οκτώ εκτοξευτές πυραύλων κατά πλοίων και κατά χερσαίων στόχων, τορπίλες των 324 χιλιοστών, ελικόπτερο ναυτικής συνεργασίας και ολοκληρωμένο σύστημα αυτοπροστασίας. Αυτή η διαμόρφωση οπλισμού είναι τυπική και δεν αποτελεί την τελική απαίτηση του Νοτιοκορεατικού Ναυτικού. Η τελική διαμόρφωση των πλοίων και των όπλων που θα ενσωματώνουν (τύπος και αριθμός) θα αποφασιστεί από το Νοτιοκορεατικό Ναυτικό.

Το πρόγραμμα των νέων φρεγατών FFX Batch-IV ξεκίνησε τον περασμένο Ιανουάριο. Το πρόγραμμα πραγματοποιεί η Hanwha, σε συνεργασία με την LIG Nex1 και τη νοτιοκορεατική υπηρεσία εξοπλισμών DAPA (Defense Acquisition Program Administration). Το πρόγραμμα των φρεγατών FFX Batch-IV είναι η τελευταία φάση του προγράμματος ναυπήγησης νέων φρεγατών της Νότιας Κορέας, το οποίο ξεκίνησε το 2006, με τις έξι φρεγάτες FFX Batch-Ι, κλάσης «Incheon» (εντάχθηκαν σε υπηρεσία το 2013-2016). Η δεύτερη φάση αφορούσε στην ναυπήγηση οκτώ φρεγατών FFX Batch-ΙΙ, κλάσης «Daegu», οι οποίες εντάχθηκαν σε υπηρεσία το 2018-2023). Η τρίτη φάση του προγράμματος, η οποία βρίσκεται σε εξέλιξη, αφορά στη ναυπήγηση έξι φρεγατών FFX Batch-ΙΙΙ, κλάσης «Chungnam», οι οποίες θα έχουν ενταχθεί σε υπηρεσία μέχρι το 2028.

Η τελευταία φάση αφορά στη ναυπήγηση έξι FFX Batch-IV, εκ των οποίων οι δύο πρώτες θα παραδοθούν το 2029 και το 2030 αντίστοιχα. Σχεδιαστικά οι FFX Batch-IV θα ομοιάζουν με τις FFX Batch-ΙΙΙ, αλλά θα ενσωματώνουν βελτιώσεις σε τέσσερις τομείς: Στα όπλα, στο σύστημα διοίκησης και ελέγχου μάχης, στον ηλεκτρονικό πόλεμο και τα συστήματα αυτοπροστασίας. Στον τομέα του οπλισμού η Νότια Κορέα προκρίνει μια ολιστική λύση με πυραύλους κατά πλοίων και υποβρυχίων, τορπίλες κατά υποβρυχίων και πλοίων, αντιαεροπορικούς πυραύλους και πυραύλους προσβολής χερσαίων στόχων. Ιδιαίτερη έμφαση θα δοθεί στο σύστημα πρόωσης, το οποίο θα ενσωματώνει νέες τεχνολογίας μείωσης του ακουστικού ίχνους του πλοίου και περιορισμού της κατανάλωσης καυσίμου.

Οι φρεγάτες FFX Batch-IV θα μπορούν να εντοπίσουν υποβρύχια από μεγάλες αποστάσεις, με το σύστημα TASS, και να τα προσβάλει, επίσης σε μεγάλη απόσταση, με τους ανθυποβρυχιακούς πυραύλους Red Shark. Το νέο σύστημα ηλεκτρονικού πολέμου θα έχει την ικανότητα προστασίας του πλοίου από ηλεκτρονικές επιθέσεις, αλλά και ικανότητα εκτέλεσης ηλεκτρονικών επιθέσεων. Τέλος, η αυτοπροστασία των πλοίων θα βασιστεί στο αντιπυραυλικό σύστημα νέας γενιάς CIWS II (Close-In Weapon System II), το οποίο βρίσκεται υπό ανάπτυξη. Το CIWS II θα ενσωματώνει χαρακτηριστικά απόκρυψης ίχνους (Stealth) και ραντάρ τεχνολογίας AESA (Active Electronically Scanned Array). Θα μπορεί να αναχαιτίσεις πυραύλους κατά πλοίων, ελικόπτερα, μη-επανδρωμένα συστήματα (εναέρια και επιφανείας), περιφερόμενα πυρομαχικά και πυρομαχικά ναυτικών πυροβόλων.

Τα υποβρύχια KSS-III Batch-II ναυπηγούνται για το Νοτιοκορεατικό Ναυτικό, ως συνέχεια της ναυπήγησης τριών KSS-III Batch-I. Η τοποθέτηση τρόπιδας του πρώτου KSS-III Batch-II έγινε τον Μάρτιο του 2023. Τα τρία KSS-III Batch-II θα παραδοθούν το 2026, το 2028 και το 2031 αντίστοιχα. To κόστος του πρώτου υποβρυχίου ανήλθε στα € 767 εκατομμύρια (τιμές 2019), ενώ του δεύτερου ήταν μειωμένο, στα € 660 εκατομμύρια (τιμές 2019). Τα υποβρύχια έχουν εκτόπισμα 3.600 τόνους και μήκος 89 μέτρα. Ενσωματώνουν τρείς πετρελαιοκινητήρες και σύστημα AIP (Air Independent Propulsion). Η μέγιστη ταχύτητα τους είναι οι 20 κόμβοι (37 χιλιόμετρα την ώρα), ενώ η εμβέλεια τους 19.000 χιλιόμετρα. Απαιτούν πλήρωμα 50 ατόμων. Ενσωματώνουν 10 κελιά κάθετης εκτόξευσης K-VLS, για βαλλιστικούς πυραύλους Hyunmoo-4-4 μέγιστου βεληνεκούς 500 χιλιομέτρων, και έξι τορπιλοσωλήνες των 533 χιλιοστών.

Το άρθρο ΟΝΕΧ και Hanwha Ocean διεκδικούν ναυπηγικά προγράμματα του Πολεμικού Ναυτικού δημοσιεύτηκε πρώτη φορά στο Defence Review.

Κύπρος: Σε εξέλιξη η αναβάθμιση των αεροναυτικών υποδομών στη Ναυτική Βάση στο Μαρί και και την Αεροπορική Βάση στη Πάφο

Ιδιαίτερη έμφαση δίνει το Υπουργείο Άμυνας της Κυπριακής Δημοκρατίας όσο και η ηγεσία του Γενικού Επιτελείου Εθνικής Φρουράς στην άμεση εκτέλεση έργων αναβάθμιση των υποδομών τόσο της Ναυτική Βάσης στο Μαρί «Ευάγγελος Φλωράκης» όσο και της Αεροπορικής Βάσης στη Πάφο με την ονομασία «Ανδρέας Παπανδρέου». Όπως τονίζουν ανώτατοι αξιωματικοί του Γενικού Επιτελείου Εθνικής Φρουράς στον γράφοντα και το DefenceReview.gr η ηγεσία έχει δρομολογήσει κατόπιν εντολών του Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας Νίκου Χριστοδουλίδη καθώς και του Υπουργού Άμυνας Βασίλη Παλμά την άμεση υλοποίηση δεκάδων έργων για την αναβάθμιση των υποδομών στις βάσεις «Ευάγγελος Φλωράκης» καθώς και «Ανδρέας Παπανδρέου». Στη κατεύθυνση αυτή καταλυτικό ρόλο στις αποφάσεις της κυπριακής ηγεσίας διαδραμάτισαν οι βαλλιστικές επιθέσεις κατά των βρετανικών βάσεων καθώς και η άμεση ανάπτυξη δυο φρεγατών του Πολεμικού Ναυτικού μετά από προσωπική εντολή του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη στον Αρχηγό ΓΕΕΘΑ Στρατηγό Χούπη Δημήτριο και την ηγεσία του Πολεμικού Ναυτικού. Αξίζει να τονιστεί η ταχύτητα με την οποία άμεσαν απόπλευσαν οι δύο φρεγάτες του Πολεμικού Ναυτικού η οποία είναι κυριολεκτικά πρωτοφανής, τη στιγμή που το Βασιλικό Ναυτικό χρειάστηκε δυο εβδομάδες για να αναπτύξει μια μονάδα κρούσης στη Κύπρο για τη προστασία των βρετανικών βάσεων.

Τα τελευταία χρόνια η στρατιωτική επικοινωνία μεταξύ Αθήνας και Λευκωσίας έχει αναβαθμιστεί καταλυτικά ενώ οι επισκέψεις τόσο του Υπουργού Εθνικής Άμυνας (ΥΕΘΑ) Νίκου Δένδια όσο και του Αρχηγού ΓΕΕΘΑ Στρατηγού Δημήτριου Χούπη είναι τακτικές προκειμένου να υπάρχει συνεχής επαφή των δύο πλευρών. Εξίσου στοχευμένες είναι και οι ενέργειες που έχουν ληφθεί σε στρατιωτικό επίπεδο με στόχο την αναβάθμιση του αξιόμαχου της Ελληνικής Δύναμης Κύπρου και την ενίσχυση των επιχειρησιακών της δυνατοτήτων. Για πρώτη φορά μετά από πολλά χρόνια αναλήφθηκαν ενέργειες προκειμένου να βελτιωθεί το αξιόμαχο και η ετοιμότητα της Ελληνικής Δύναμης Κύπρου (ΕΛΔΥΚ) καθώς και της επιπρόσθετης Ελληνικής Δύναμης η οποία αναφέρεται ως Διοίκηση Ελληνικών Μονάδων ΕΛΔΥΚ 3/1. Σημειώνεται πως η ΕΛΔΥΚ είναι σχηματισμός μάχης επιπέδου ενισχυμένου συντάγματος με πλήρεις δυνατότητες διεξαγωγής αμυντικών και επιθετικών επιχειρήσεων. Στο νησί όπως αναφέρθηκε εκτός της ΕΛΔΥΚ υπάρχει μια ακόμη ελληνική χερσαία δύναμη η οποία αναφέρεται ως Διοίκηση Ελληνικών Μονάδων ΕΛΔΥΚ 3/1 και είναι ειδικής συνθέσεως.

Τις ενέργεις σε στρατιωτικό επίπεδο παρακολουθούν στενά και συντονίζουν από κοινού τόσο ο Αρχηγός ΓΕΕΘΑ όσο και ο Αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Εθνικής Φρουράς (ΓΕΕΦ) Αντιστράτηγος Εμμανουήλ Θεοδώρου. Επιπροσθέτως, στη συνεργασία μεταξύ Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων και Εθνικής Φρουράς έχει προστεθεί και η συνεργασία με τις Ισραηλινές Ένοπλες Δυνάμεις με τις οποίες η Εθνική Φρουρά έχει αναπτύξει ένα πολυδιάστατο έργο που περιλαμβάνει από κοινές ασκήσεις έως την ανταλλαγή πληροφοριών. Εξίσου πυκνή και στενή είναι η στρατιωτική συνεργασία μεταξύ Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων, Εθνικής Φρουράς και Γαλλικών Ενόπλων Δυνάμεων.

Στη θαλάσσια περιοχή έχει αναπτυχθεί η ομάδα μάχης του γαλλικού αεροπλανοφόρου Σαρλ ντε Γκωλ (Charles de Gaulle) μαζί με αριθμό γαλλικών ναυτικών μονάδων κρούσης και υποστήριξης με τις οποίες η κυπριακή Εθνική Φρουρά αλλά και οι ελληνικές αεροναυτικές δυνάμεις βρίσκονται σε διαρκή επαφή και επικοινωνία. Τα τελευταία χρόνια οι Γαλλικές Ένοπλες Δυνάμεις μετά τις πολιτικές και διπλωματικές επαφές μεταξύ του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη του Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας Νίκου Χριστοδουλίδη καθώς και του Προέδρου της Γαλλίας Emmanuel Macron έχουν πετύχει μια ιστορική συνεργασία με στόχο την ασφάλεια της Κυπριακής Δημοκρατίας και τη θωράκιση των συμφερόντων του ελληνισμού σε μια περίοδο έντονης γεωπολιτικής και γεωστρατηγικής αστάθειας.

Τα έργα αναβάθμισης των υποδομών τόσο της Ναυτικής Βάσης στο Μαρί «Ευάγγελος Φλωράκης» όσο και της Αεροπορικής Βάσης στη Πάφο με την ονομασία «Ανδρέας Παπανδρέου» έχουν έναν ιστορικό χαρακτήρα καθώς μετά από αρκετά χρόνια, η Ελλάδα αποκτά δυναμική και ισχυρή παρουσία στη Κύπρο η οποία τείνει να έχει σταθερό χαρακτήρα για τα επόμενα χρόνια. Τα έργα περιλαμβάνουν ένα ευρύ φάσμα νέων εγκαταστάσεων και υποδομών για τη πλήρη κάλυψη των αναγκών σε Διοικητική Μέριμνα προκειμένου οι μονάδες τόσο του Πολεμικού Ναυτικού όσο και τα αεροσκάφη της Πολεμικής Αεροπορίας να εξυπηρετούνται πλήρως. Άλλωστε το περιβάλλον των διεθνών απειλών στην Ανατολική Μεσόγειο και η μόνιμη τουρκική κατοχή και παρουσία στη Κύπρο επιβάλει επαγρύπνηση και αυξημένη ετοιμότητα.

Το άρθρο Κύπρος: Αναβάθμιση της ΕΛΔΥΚ και ενέργειες για σταθερή ελληνική αεροναυτική παρουσία μονάδων του Πολεμικού Ναυτικού και της Πολεμικής Αεροπορίας δημοσιεύτηκε πρώτη φορά στο Defence Review.

Ιδιαίτερα καινοτόμες λύσεις στον τομέα των μη επανδρωμένων συστημάτων για τον ναυτικό αγώνα παρουσίασε η ελληνική εταιρεία Ucandrone του επίσης ελληνικού ομίλου επιχειρήσεων EFA Group στην άσκηση του Πολεμικού Ναυτικού με την ονομασία UVEX 1-2026. Αυτός ο τύπος της άσκησης διεξάγεται για πρώτη φορά στο Πολεμικό Ναυτικό, στο πλαίσιο πειραματισμού και προώθησης της καινοτομίας. Στην άσκηση συμμετείχαν Μονάδες των Διοικήσεων, Φρεγατών (ΔΦΓ), Ταχέων Σκαφών (ΔΤΣ), Πλοίων Επιτήρησης (ΔΠΕ), Ναρκοπολέμου (ΔΝΑΡ) και Υποβρυχίων Καταστροφών (ΔΥΚ) καθώς και μη επανδρωμένα οχήματα αέρος, επιφανείας και υποεπιφάνειας, κατασκευασμένα από διάφορες εταιρείες, συμπεριλαμβανομένων του ελληνικού Οικοσυστήματος Καινοτομίας αλλά και της εν γένει εγχώριας Αμυντικής Βιομηχανίας.

Οι καινοτόμες λύσεις που παρουσίασε η εταιρεία επικεντρώθηκαν στον τομέα του ναρκοπολέμου αλλά και στον τομέα της εναέριας επιτήρησης και της εναέριας κρούσης με μια επανδρωμένα. Πιο συγκεκριμένα η εταιρεία ανέπτυξε στο θαλάσσιο πεδίο το μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας αργώ το οποίο επιχείρησε από τον ναρκαλιευτικό Ευνίκη (Μ- 61). Το Μη Επανδρωμένο Σκάφος επιφανείας USV Αργώ εκτέλεσε έρευνα εντοπισμού ναρκών βυθού, με χρήση σύγχρονων αισθητήρων (όπως sonar βυθού, LiDAR – Light Detection and Ranging, πολυφασματική κάμερα κ.α) και λογισμικού τεχνητής νοημοσύνης Αi που φέρει, και κατά τον εντοπισμό εξαπέλυσε μικρό μη επανδρωμένο υποβρύχιο καμικάζι όχημα το οποίο προέβη στην καταστροφή των ναρκών που εντοπίστηκαν.

Η συγκεκριμένη λύση ναρκοπολέμου με αποκλειστικά μη επανδρωμένα σκάφη επιφανείας και υποβρύχια δοκιμάζετε για πρώτη φορά στις ελληνικές θάλασσες με πολύ καλά αποτελέσματα. To μη επανδρωμένο σκάφος Αργώ διαθέτει ηλεκτρική πρόωση με ενέργεια που εξασφαλίζεται από ηλιακά πάνελς. Ο συγκεκριμένος συνδυασμός του χαρίζει πολύ μεγάλη αυτονομία κάτι που το κάνει ιδανικό για την έρευνα ναρκών βυθού σε μεγάλες θαλάσσιες εκτάσεις πλήρως αυτόνομα. Επίσης η λύση του υποβρύχιου kamikaze drone αποτελεί καινοτομία της Ucandrone και αναμένεται να εξελιχθεί περαιτέρω. Με δεδομένο το γεγονός της έλλειψης ναρκαλιευτικών από το ΠΝ, λύσεις ρομποτικής ναρκαλίευσης είναι ιδιαίτερα σημαντικές και με δεδομένο ότι τα συγκεκριμένα μη επανδρωμένα μπορούν να αναπτυχθούν όχι μόνο από ναρκοθηρικά αλλά και από πλοία γενικής υποστήριξης που διαθέτει ο στόλος.

Στον τομέα της εναέριας επιτήρησης και ελαφράς κρούσης η Ucandrone ανέπτυξε στο πεδίο το Vtol UAS Aquila το οποίο εκτέλεσε αποστολές ISR με έμφαση στον εντοπισμό και την έγκαιρη προειδοποίηση για ασύμμετρες απειλές επιφανείας όπως εχθρικά σκάφη ειδικών επιχειρήσεων ή μη επανδρωμένα kamikaze ταχύπλοα τα οποία λόγο του μικρού τους μεγέθους δεν μπορεί να εντοπίσει έγκαιρα το πλοίο. Στη συνέχεια το Aquila συνεργάστηκε δικτυοκεντρικά με drones τύπου Mera τα οποία έφεραν mini κατευθυνόμενα Smag 40 και προσέβαλαν τις ασύμμετρες απειλές λαμβάνοντας δεδομένα στοχοποίησης από το Aquila. Εδώ πρέπει να τονίσουμε ότι και το Aquila μπορεί να φέρει τα συγκεκριμένα πυρομαχικά. Να τονίσουμε ότι το Aquila δεν είναι άγνωστο στο ΠΝ αφού αποτελεί εξέλιξη του UAS Αρχύτας το οποίο αναπτύχθηκε το 2020 και έκτοτε επιχειρεί από τα πλοία του Αρχηγείου Στόλου ΠΝ. Επίσης και το ελληνικής προέλευσης drone Mera υπάρχει στο οπλοστάσιο των ενόπλων δυνάμεων και συγκεκριμένα επιχειρεί από τα σκάφη Viking S1200 της Z’ ΜΑΚ της Διοίκησης Ειδικού Πολέμου του ΓΕΕΘΑ.

Η υιοθέτηση λύσεων ISR και κρούσης από τα drones της Ucandrone είναι μία εξαιρετικά έξυπνη προσέγγιση στο σύγχρονο ναυτικό αγώνα. Αυτή τη στιγμή το ΠΝ εξοπλίζει τα MH-60 Romeo με κατευθυνόμενες ρουκέτες APKWS ΙΙ προκειμένου να αναχαιτίζουν ασύμμετρες απειλές επιφανείας. Όμως αυτή η προσέγγιση εκθέτει το ελικόπτερο και το πλήρωμά του σε κίνδυνο ενώ το στερεί από άλλες επιχειρήσεις όπως ο εντοπισμός εχθρικών υποβρυχίων. Τα οπλισμένα με Smag 40 drones μπορούν να αντιμετωπίσουν εχθρικά σκάφη με εξαιρετικά χαμηλό κόστος αλλά και χαμηλό ρίσκο. Η άσκηση UVEX-1 2026 ήταν η 1 η άσκηση του Πολεμικού Ναυτικού όπου εξέτασε στο πραγματικό θαλάσσιο πεδίο συστήματα και λύσεις μη επανδομένων από το οικοσύστημα των ιδιωτικών εταιρειών. Επόμενος σταθμός θα είναι τον Μάιο του τρέχοντος έτους όπου και με κάλεσμα του Ελληνικού Κέντρου Αμυντικής Καινοτομίας (ΕΛΚΑΚ) θα εξεταστούν στο ναυτικό πεδίο μη επανδρωμένα συστήματα με δεδομένη τεχνολογική ωριμότητα και με την προοπτική σύναψης συμβάσεως όπως έγινε και με το πρόγραμμα UCAV του ΕΛΚΑΚ.

Το άρθρο Αποκλειστικό: Η αξιολόγηση, οι επιχειρησιακές εφαρμογές και η τακτική αξιοποίηση των νέων ελληνικών μη επανδρωμένων για το Πολεμικό Ναυτικό δημοσιεύτηκε πρώτη φορά στο Defence Review.

Σύμφωνα με αποκλειστικές πληροφορίες του Defencereview.gr έχει ξεκινήσει η μαζική εγκατάσταση του ελληνικού συστήματος Anti-drone ΚΕΝΤΑΥΡΟΣ σε πλοία του Πολεμικού Ναυτικού. Έτσι πέρα απο τις φρεγάτες ΥΔΡΑ και ΨΑΡΑ στις οποίες είναι ήδη εγκατεστημένο το σύστημα και βρίσκεται επιχειρησιακό στη Ανατολική Μεσόγειο και την Ερυθρά θάλασσα καλύπτοντας κρίσιμες περιοχές από τις απειλές του Ιράν και των συμμάχων του. Το σύστημα όπως είναι ήδη γνωστό είναι πλήρως επιχειρησιακό και απέδειξε τις ικανότητες του σε προηγούμενες αποστολές των πλοίων αυτών στην περιοχή έχοντας αποτελεσματικά αναχαιτίσει επικίνδυνα ντρόουν.

Όπως φαίνεται λοιπόν οι εξαγγελίες του υπουργού κου Νίκου Δένδια για αγορά του ελληνικού anti-drone συστήματος για τις ελληνικές ένοπλες δυνάμεις μπαίνει δυναμικά μπροστά. Έτσι μετά την ολοκλήρωση των σχετικών μελετών ηλεκτρομαγνητικής συμβατότητας το καίριο αυτό σύστημα για την αντιμετώπιση των νέας γενιάς απειλών θα αρχίσει να εγκαθήσταται σε μονάδες του πολεμικού ναυτικού. Οι κρίσιμες αυτές μελέτες θα δείξουν κατά πόσον το ΚΕΝΤΑΥΡΟΣ μπορεί να λειτουργήσει μαζί με τα υπόλοιπα ηλεκτρονικά του πλοίου (ραντάρ, συστήματα Ηλεκτρονικού πολέμου κ.α.) χωρίς να υπονομεύονται οι δυνατότητες κανενός εκ των συστημάτων αυτών.

Σύστημα ΚΕΝΤΑΥΡΟΣ

Ο «Κένταυρος» είναι ένα σύστημα ηλεκτρονικού πολέμου σχεδιασμένο ειδικά για την αντιμετώπιση μη επανδρωμένων αεροσκαφών. Πρόκειται για ένα counter-UAS σύστημα που στοχεύει στον εντοπισμό, την παρακολούθηση και την εξουδετέρωση εχθρικών UAVs. Η ανάπτυξή του ξεκίνησε γύρω στο 2019 και ολοκληρώθηκε τα επόμενα χρόνια, με συνεχείς αναβαθμίσεις ώστε να ανταποκρίνεται στις επιχειρησιακές ανάγκες. Ήδη βρίσκεται σε παραγωγή η τελευταία αναβαθμισμένη έκδοση. Σε αντίθεση με τα παραδοσιακά οπλικά συστήματα, ο «Κένταυρος» βασίζεται κυρίως σε ηλεκτρονικά αντίμετρα (soft kill). Αυτό σημαίνει ότι δεν καταστρέφει απαραίτητα το drone με φυσικό τρόπο, αλλά το εξουδετερώνει παρεμβαίνοντας στα συστήματά του.

Συγκεκριμένα:

• Παρεμβάλλει τα σήματα GPS του drone
• Διακόπτει την επικοινωνία του με τον χειριστή
• Προκαλεί απώλεια ελέγχου, οδηγώντας το drone σε πτώση ή επιστροφή

Η δυνατότητα αυτή το καθιστά ιδιαίτερα αποτελεσματικό, καθώς αποφεύγονται δευτερογενείς ζημιές που θα μπορούσαν να προκύψουν από μια έκρηξη.

Ο «Κένταυρος» διαθέτει σημαντικές δυνατότητες:

• Ανίχνευση στόχων σε αποστάσεις άνω των 150 χιλιομέτρων
• Εξουδετέρωση στόχων σε αποστάσεις έως 40 χιλιομέτρων
• Κάλυψη ευρέος φάσματος UAV κατηγοριών 2 και 3

Επιπλέον, μπορεί να εγκατασταθεί:

• Σε πολεμικά πλοία (όπως φρεγάτες)
• Σε χερσαίες βάσεις
• Σε κρίσιμες υποδομές

Σύστημα ΥΠΕΡΙΩΝ

Το σύστημα ΥΠΕΡΙΩΝ σε αντίθεση με τον ΚΕΝΤΑΥΡΟ έχει σχεδιαστεί για αντιμετώπιση πολλαπλών στόχων ταυτόχρονα (σμήνη UAV) προερχόμενα απ’ όλες τις κατευθύνσεις. Δεν διαθέτει κινούμενα μέρη και έχει τη δυνατότητα να δημιουργήσει μια ομπρέλα κατά επερχόμενων απειλών μέχρι τα 10 χιλιόμετρα. Σημαντική παράμετρος είναι η πολύ γρήγορη απόκριση του συστήματος. Λόγω του μικρού του μεγέθους και βάρους μπορεί να εγκατασταθεί σε μικρά οχήματα για την κάλυψη σχηματισμών του στρατού ξηράς ή σε μικρά σκάφη του πολεμικού ναυτικού όπως περιπολικά και σκάφη ανορθόδοξου πολέμου.

Παρότι τα δύο συστήματα έχουν παρόμοιο σκοπό, δεν είναι ανταγωνιστικά αλλά συμπληρωματικά.

• Ο Κένταυρος εστιάζει σε μεγαλύτερες αποστάσεις και στρατηγική κάλυψη
• Ο Υπερίων επικεντρώνεται σε ταχύτητα και αντιμετώπιση πολλαπλών στόχων

Μαζί δημιουργούν μια πολυεπίπεδη άμυνα:

1. Έγκαιρη ανίχνευση (Κένταυρος)
2. Στοχευμένη παρεμβολή
3. Μαζική εξουδετέρωση σμηνών (Υπερίων)

Αυτό το μοντέλο είναι ιδιαίτερα σημαντικό στον σύγχρονο πόλεμο, όπου οι απειλές είναι ταχύτατες και συχνά μαζικές.

Συμπέρασμα

Τα συστήματα «Κένταυρος» και «Υπερίων» αποτελούν σημαντικά βήματα για την ενίσχυση της ελληνικής αμυντικής ικανότητας στον τομέα της αντιμετώπισης drones. Ο «Κένταυρος», με την αποδεδειγμένη επιχειρησιακή του αξία, προσφέρει ισχυρή προστασία σε μεγάλες αποστάσεις, ενώ ο «Υπερίων» εισάγει νέες δυνατότητες για την αντιμετώπιση σύνθετων και μαζικών επιθέσεων. Μαζί, τα δύο αυτά συστήματα διαμορφώνουν μια σύγχρονη «ασπίδα» που ανταποκρίνεται στις ανάγκες του 21ου αιώνα. Σε έναν κόσμο όπου τα drones γίνονται ολοένα και πιο κυρίαρχα στο πεδίο μάχης, η ανάπτυξη τέτοιων τεχνολογιών δεν αποτελεί απλώς επιλογή, αλλά αναγκαιότητα.

Το άρθρο Αποκλειστικό: Ξεκινάει η εγκατάσταση του συστήματος ΚΕΝΤΑΥΡΟΣ στις φρεγάτες του Πολεμικού Ναυτικού δημοσιεύτηκε πρώτη φορά στο Defence Review.

Η Γενική Διεύθυνση Αμυντικών Εξοπλισμών και Επενδύσεων (ΓΔΑΕΕ) ανακοίνωσε (δείτε ΕΔΩ) την κατακύρωση της συμφωνίας-πλαισίου του προγράμματος «Τεχνικοεφοδιαστική υποστήριξη κύριων μηχανών υποβρυχίων T-209» του Πολεμικού Ναυτικού (ΠΝ), με την εταιρεία MPD Greece. Η συνολική αξία της συμφωνίας-πλαίσιο, ανέρχεται στα € 20.887.303,71, συμπεριλαμβανομένων των νόμιμων κρατήσεων υπέρ του δημοσίου (6%) και φόρου εισοδήματος (4% για την προμήθεια υλικών και 8% για την παροχή υπηρεσιών). Στο ανωτέρω ποσό δεν συμπεριλαμβάνεται ο Φόρος Προστιθέμενης Αξίας (ΦΠΑ), καθώς η προμήθεια απαλλάσσεται σύμφωνα με το άρθρο 32 του Νόνου.5144/24.

Το άρθρο Επικυρώθηκε στην MPD Greece το πρόγραμμα υποστήριξης των κύριων μηχανών των υποβρυχίων T-209 δημοσιεύτηκε πρώτη φορά στο Defence Review.

«Το ΚΥΣΕΑ σήμερα, καθόσον αφορά τις εισηγήσεις του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας, πήρε μια σειρά εξαιρετικά σημαντικών αποφάσεων, όσον αφορά τον antidrone, αντιαεροπορικό, αντιβαλλιστικό θόλο της πατρίδας μας -ένα πολύ σημαντικό κομμάτι της «Ασπίδας του Αχιλλέα»- και εκτιμώ ότι περνάμε σε μια νέα εποχή». Αυτό τόνισε, μεταξύ άλλων, σε δηλώσεις του, ο υπουργός Εθνικής Άμυνας Νίκος Δένδιας, μετά την ολοκλήρωση της συνεδρίασης του Κυβερνητικού Συμβουλίου Εξωτερικών και Άμυνας (ΚΥΣΕΑ).

Από εκεί και πέρα, επισήμανε ότι αποφάσεις λήφθηκαν και για «το πρόγραμμα εκσυγχρονισμού των φρεγατών ΜΕΚΟ μετά από πολλά χρόνια» και ότι και αυτό το πρόγραμμα «θα πραγματοποιηθεί με τέσσερα πλοία που θα μπορούν να ανταποκριθούν στις σύγχρονες συνθήκες». Επίσης, υπογράμμισε ο κ. Δένδιας ότι το ΚΥΣΕΑ αποφάσισε να προχωρήσουν και «οι υποδομές για τα μαχητικά αεροσκάφη F-35» ενώ υπενθύμισε ότι το πρώτο F-35 θα παραδοθεί στη χώρα μας το 2028. Για το ζήτημα της αναβάθμισης των F-16 Block 50 σε F-16 Viper, το οποίο επίσης θα προχωρήσει, ο κ. Δένδιας τόνισε ότι «με αυτά τα Viper η Πολεμική μας Αεροπορία θα υπερβεί κατά πολύ τα εκατό F-16 Viper και μαζί με τα μαχητικά αεροσκάφη Rafale και τα F-35 θα είναι μια από τις πιο ισχυρές Αεροπορίες στην Ευρώπη».

Ανέφερε, ακόμη, ότι «δεν αγνοούμε τα θέματα των μεταγωγικών αεροσκαφών» σημειώνοντας ότι «το ΚΥΣΕΑ ενέκρινε το πρόγραμμα συντήρησης των αεροσκαφών C-27». Υπενθύμισε, δε, ότι όταν ανέλαβε αυτή η κυβέρνηση «η χώρα είχε, δεν είχε σε χρήση ένα μεταγωγικό αεροσκάφος ενώ αυτή τη στιγμή η χώρα έχει 12 μεταγωγικά αεροπλάνα».

«Αυτό βεβαίως -προσέθεσε- δεν σημαίνει ότι η χώρα δεν πρέπει να πάει σε μια νέα γενιά μεταγωγικών αεροσκαφών, αλλά, αυτό είναι κάτι που θα συζητήσουμε στο μέλλον». Ο κ. Δένδιας, σύμφωνα με πληροφορίες, επισήμανε κατά τη συνεδρίαση του ΚΥΣΕΑ, ότι στα προγράμματα αυτά θα υπάρχει συμμετοχή κατά 25% της Ελληνικής Αμυντικής Βιομηχανίας καθώς και πρόσβαση στον πηγαίο κώδικα των συστημάτων.

Ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας, Νίκος Δένδιας, συμμετείχε σήμερα, Δευτέρα 23 Μαρτίου 2026, στη συνεδρίαση του Κυβερνητικού Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας (ΚΥΣΕΑ), υπό τον Πρωθυπουργό, Κυριάκο Μητσοτάκη, στο Μέγαρο Μαξίμου. Μετά το πέρας της συνεδρίασης, ο κ. Δένδιας δήλωσε: «Το ΚΥΣΕΑ σήμερα, όσον αφορά τις εισηγήσεις του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας, πήρε μια σειρά εξαιρετικά σημαντικών αποφάσεων. Καταρχάς, όσον αφορά τον αντι-drone, αντιαεροπορικό, αντιβαλλιστικό «θόλο» της Πατρίδας μας, ένα πολύ σημαντικό κομμάτι της «Ασπίδας του Αχιλλέα» με τα σχετικά «Command & Control», νομίζω ότι περνάμε σε μια νέα εποχή. Από εκεί και πέρα, το πρόγραμμα εκσυγχρονισμού των Φρεγατών ΜΕΚΟ. Μετά από πολλά χρόνια, επιτέλους, και το πρόγραμμα αυτό θα πραγματοποιηθεί. Θα έχουμε τέσσερα πλοία τα οποία θα μπορούν να ανταποκριθούν στις σύγχρονες συνθήκες. Και, επίσης, τις υποδομές για τα F-35. Θυμίζω ότι το πρώτο F-35 θα παραδοθεί στη χώρα μας το 2028, στις ΗΠΑ. Και τελευταίο, αλλά εξίσου πολύ σημαντικό, το ζήτημα της αναβάθμισης των F-16 Block 50 σε F-16 Viper. Νομίζω ότι με τα Viper αυτά, η ελληνική Πολεμική Αεροπορία θα υπερβεί κατά πολύ τα 100 F-16 Viper και μαζί με τα Rafale και τα F-35, νομίζω θα είναι μια από τις πιο ισχυρές Αεροπορίες στην Ευρώπη. Επίσης, δεν αγνοούμε τα θέματα των μεταγωγικών αεροσκαφών. Το ΚΥΣΕΑ ενέκρινε τη συντήρηση των C-27, το πρόγραμμα «Follow-On Support». Όταν αυτή η Κυβέρνηση παρέλαβε, θυμίζω ότι η χώρα είχε ή δεν είχε σε χρήση ένα μεταγωγικό αεροπλάνο. Αυτή τη στιγμή η χώρα έχει 12 μεταγωγικά αεροπλάνα, έχουμε «αναστήσει» τον Στόλο μας. Αυτό, βεβαίως, δεν σημαίνει ότι η χώρα δεν πρέπει να πάει σε μια γενιά τουλάχιστον δυο ή τριών νέων μεταγωγικών αεροσκαφών. Αλλά αυτό είναι κάτι που θα συζητήσουμε στο μέλλον, αφού ενημερωθεί και η Βουλή».

Το άρθρο Οι τελευταίες αμυντικές και εξοπλιστικές εξελίξεις όπως εγκρίθηκαν από τη πολιτική ηγεσία και τον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη δημοσιεύτηκε πρώτη φορά στο Defence Review.

Από τη Δευτέρα 9 έως την Πέμπτη 19 Μαρτίου 2026, διεξήχθη η τεχνική άσκηση μικρής κλίμακας (LIVEX) «UVEX 1/26», στην ευρύτερη θαλάσσια περιοχή του Σαρωνικού κόλπου. Αυτός ο τύπος της άσκησης διεξάγεται για πρώτη φορά στο Πολεμικό Ναυτικό, στο πλαίσιο πειραματισμού και προώθησης της καινοτομίας. Στην άσκηση συμμετείχαν Μονάδες των Διοικήσεων, Φρεγατών (ΔΦΓ), Ταχέων Σκαφών (ΔΤΣ), Πλοίων Επιτήρησης (ΔΠΕ), Ναρκοπολέμου (ΔΝΑΡ) και Υποβρυχίων Καταστροφών (ΔΥΚ) καθώς και μη επανδρωμένα αεροσκάφη, επιφανείας και υποβρυχίων, κατασκευασμένα από διάφορες εταιρείες, συμπεριλαμβανομένων του ελληνικού Οικοσυστήματος Καινοτομίας αλλά και της εν γένει εγχώριας Αμυντικής Βιομηχανίας.

Επιπρόσθετα, χρησιμοποιήθηκαν και αξιολογήθηκαν καινοτόμα συστήματα που αναπτύχθηκαν και κατασκευάστηκαν από το Κέντρο Έρευνας, Τεχνολογικής Ανάπτυξης και Καινοτομίας (ΚΕΤΑΚ) του ΓΕΕΘΑ και το 306 Εργοστάσιο Βάσης Τηλεπικοινωνιών του ΓΕΣ (306 ΕΒΤ), όπως η Κινητή Μονάδα Παραγωγής Drone.

Η «UVEX 1/26» αποτελεί άσκηση τεχνικής φύσεως, με σκοπό την αξιολόγηση μη επανδρωμένων και καινοτόμων επιχειρησιακών συστημάτων, καθώς και τον έλεγχο των δυνατοτήτων και αντιδράσεων των συμμετεχουσών μονάδων σε σύγχρονο επιχειρησιακό περιβάλλον. Η άσκηση διεξήχθη σε δύο φάσεις. Κατά την πρώτη φάση (09 – 16 Μαρτίου 2026), πραγματοποιήθηκε η προετοιμασία και δοκιμή των συμμετεχόντων συστημάτων, ενώ στη δεύτερη φάση (17-19 Μαρτίου 2026) εκτελέστηκε το κύριο μέρος της άσκησης εν πλω, με αξιολόγηση των συστημάτων επί του πεδίου.

Εξετάστηκαν σενάρια επιχειρησιακής αξιοποίησης αλλά και αντιμετώπισης μη επανδρωμένων μέσων (Unmanned Aerial Vehicles (UAV), Unmanned Surface Vehicles (USV) και Unmanned Underwater Vehicles (UUV)). Ειδικότερα, δοκιμάστηκαν αντικείμενα όπως η αντιμετώπιση απειλών από μη επανδρωμένα μέσα σε συνθήκες «σμήνους», η έρευνα, ο εντοπισμός και η προσβολή στόχων επιφανείας με χρήση οπλισμένων ή καμικάζι Drones, η αξιοποίηση ηλεκτρονικών παρεμβολών, η χρήση μη επανδρωμένων οχημάτων σε αντιναρκικές επιχειρήσεις, καθώς και η προστασία λιμένων και κρίσιμων υποθαλάσσιων υποδομών. Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στην ενσωμάτωση μη επανδρωμένων μέσων σε μονάδες επιφανείας (mothership concept), καθώς και στη βελτίωση της επιχειρησιακής επίγνωσης και σύνθεσης εικόνας επιφανείας, μέσω σύγχρονων συστημάτων διοίκησης και ελέγχου και ενοποιημένης διαχείρισης πληροφοριών.

Η πρόσκληση συμμετοχής των εταιρειών πραγματοποιήθηκε από το Πολεμικό Ναυτικό σε συνεργασία με το Ελληνικό Κέντρο Αμυντικής Καινοτομίας (ΕΛΚΑΚ), στο πλαίσιο αξιοποίησης σύγχρονων τεχνολογικών λύσεων και προαγωγής της συνεργασίας των Ενόπλων Δυνάμεων με την εγχώρια αμυντική βιομηχανία. Στους συμμετέχοντες φορείς δόθηκε η δυνατότητα επίδειξης και αξιολόγησης των τεχνολογικών τους λύσεων σε ρεαλιστικές συνθήκες επιχειρησιακού περιβάλλοντος. Η δράση εντάσσεται στη συνολική προσπάθεια των Ενόπλων Δυνάμεων για την αξιοποίηση καινοτόμων τεχνολογιών, την ενίσχυση της διαλειτουργικότητας και την προσαρμογή στις σύγχρονες μορφές απειλών.

Το άρθρο Για πρώτη φορά μαζική διεξαγωγή άσκησης και αξιολόγησης Μη Επανδρωμένων Συστημάτων ελληνικών εταιρειών για το Πολεμικό Ναυτικό δημοσιεύτηκε πρώτη φορά στο Defence Review.

Με το πρόγραμμα της Ασπίδας του Αχιλλέα να προχωράει σταδιακά προς υλοποίηση και τη σύνθεσή του θόλου όσο αφορά τα αντιαεροπορικά συστήματα να έχει οριστικοποιηθεί ενδιαφέρον παρουσιάζει το επίπεδο της προστασίας που θα ενσωματώνει έναντι kamikaze drones και περιπλανώμενων πυρομαχικών.

Όσοι ασχολούνται με τα θέματα της άμυνας γνωρίζουν ότι το οπλοστάσιο των ΤΕΔ είναι ιδιαίτερα πλούσιο σε kamikaze drones και περιπλανώμενα πυρομαχικά. Από τα φορητά Kargu και FPV drones της STM, τα alpagut της roketsan μέχρι τα μεγάλου βεληνεκούς K2 αλλά και τα jet kamikaze drones Sismek τα οποία εξαπολύονται από τα δικινητήρια Akinci ως φθηνά cruise.

Όλα τα παραπάνω και πολλά ακόμα τα οποία υπάρχουν σε σημαντικούς αριθμούς στο οπλοστάσιο των Τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων σε συνδυασμό με την εγχώρια παραγωγή που εξασφαλίζει και αναπλήρωση σε περίοδο επιχειρήσεων φυσικά δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν από τα κατευθυνόμενα βλήματα των ΑΑ και αποτελούν μία τεράστια απειλή για τις Ελληνικές ΕΔ. Ως εκ τούτου το ερώτημα είναι:

Μπορεί η Ασπίδα του Αχιλλέα να αντιμετωπίσει όλες τις παραπάνω απειλές ή θα πέσει και η ίδια θύμα του ασύμμετρου πολέμου που μεθοδικά αναπτύσσει η Τουρκία παράλληλα με τα συμβατικά οπλικά συστήματα (πυροβολικό, βαλλιστικά βλήματα, βλήματα πλεύσης κτλ);

Παρακάτω θα εξετάσουμε τα συστήματα που έχουν προταθεί από της Ισραηλινές και όχι μόνο εταιρείες για την αντιμετώπιση ασύμμετρων απειλών και την προστασία των ΑΑ συστημάτων.

Συστήματα Ηλεκτρονικού Πολέμου, Soft Kill

Ο Κένταυρος της ΕΑΒ θα αποτελεί το βασικό soft kill σύστημα της Ασπίδας του Αχιλλέα. Είναι Battle proven έχοντας αντιμετωπίσει Ιρανικά drones στην Ερυθρά και εξελίσσεται συνεχώς με χρηματοδότηση από το ΕΛΚΑΚ. Το Jammer συνεχώς βελτιώνεται ενώ επίσης ενσωματώνει επιπλέον τρόπους εντοπισμού drones όπως ηλεκτροπτικό μακράς εμβέλειας και τρισδιάστατο radar. Έχει ήδη ολοκληρωθεί η ενσωμάτωσή του στο Barak MX εκτός των συστημάτων που θα περιλαμβάνει η συμφωνία για τα Barak MX ο στρατός ξηράς θα προμηθευτεί περί τα 76 συστήματα. Επιπλέον η IAI στο πακέτο του Barak MX προτείνει και το Scorpius G το οποίο ενσωματώνει τεχνολογία AESA με νιτρίδιο γαλλίου με ικανότητες εντοπισμού και παρεμβολής σε εχθρικά radar, αισθητήρες, επικοινωνίες κ.α. Το Scorpius μπορεί να προστατεύσει τα συστήματα ΑΑ όχι μόνο από επιθέσεις drones αλλά και από κατευθυνόμενα βλήματα πλεύσης, εχθρικά αεροσκάφη, στοιχεία πυροβολικού κτλ αφού τυφλώνει τους εχθρικούς αισθητήρες και αποσυντονίζει τον αντίπαλο.

Επιπλέον η Ελληνική εταιρεία Delian Alliance προτείνει το σύστημα soft kill Μ4Κ15 για τοποθέτηση στους αυτόνομους πύργους επιτήρησης Last που διαθέτουν οι ΕΔ σε καίρια σημεία στα νησιά. Οι πύργοι Last της Delian Alliance έχουν την ικανότητα να εντοπίζουν αυτόνομα εχθρικά drones, είτε παθητικά με EO/IR είτε ενεργητικά με radar και να κατηγοριοποιούν τις απειλές στο τακτικό σύστημα Strike web. Με την προσθήκη του συστήματος ΗΠ Μ4Κ15, υο οποίο είναι δοκιμασμένο στο πεδίο σε διάφορες ασκήσεις των ενόπλων δυνάμεων, οι αυτόνομοι πύργοι της ετιαρείας θα μπορούν να εντοπίζουν, να κατηγοριοποιούν καθώς και να αδρανοποιούν μη επανδρωμένες απειλές.

Τέλος να πούμε ότι στα συστήματα Spyder που θα βρίσκονται στα νησιά θα ενσωματωθούν και τα συστήματα drone dome που απέκτησε η χώρα το 2022 και ανέπτυξε στα νησιά. Τα συστήματα αυτά περιλαμβάνουν τους δικούς τους αισθητήρες όπως το AESA radar RPS-82 εμβέλειας 10 χιλιομέτρων, σύστημα EO/IR καθώς και signit. Αμφότερα τα συστήματα είναι της Ισραηλινής εταιρείας Spyder.

Συστήματα Κατευθυνόμενης ενέργειας

Το σύστημα laser lite beam της Rafael είναι το νούμερο ένα υποψήφιο για άμεση ένταξη στην Ασπίδα του Αχιλλέα. Σύμφωνα με την πρόταση της Rafael θα εγκατασταθεί σε οχήματα 4×4 (Hummer πιθανότατα) και θα είναι κινητό και διασυνδεδεμένο με το drone dome και το σύστημα Spyder. Θα μπορεί να αναχαιτίζει μέχρι 10 kamikaze drones και περιπλανώμενα πυρομαχικά ταυτόχρονα σε αποστάσεις μέχρι 3 χιλιόμετρα προστατεύοντας έτσι τις μονάδες εδάφους αλλά και τα AA συστήματα Spyder που θα είναι εκτεθειμένα σε τέτοιες απειλές λόγο εγγύτητας με τα μικρασιατικά παράλια.

Επίσης η Rafael έχει προτείνει και το Iron bean σε 2^ο χρόνο, ένα σύστημα πολύ πιο ικανό όσο αφορά τις αποστάσεις αναχαίτησης αλλά και δυνατότητες CRAM για αναχαίτηση εχθρικών βλημάτων πυροβολικού προς τα νησιά. Η συγκεκριμένη πρόταση εξετάζεται. Τέλος να αναφέρουμε ότι και η ΕΑΒ αναπτύσσει το δικό της σύστημα κατευθυνόμενης ενέργειας, τεχνολογίας μικροκυμάτων, στα πλαίσια του Ευρωπαϊκού προγράμματος e-cuas το οποίο υπολογίζεται να είναι έτοιμο περίπου τέλος του 2027. Σχετικές δοκιμές έχουν γίνει με επιτυχία.

Συστήματα hard kill

Φυσικά εκτός από τα συστήματα Soft kill που μπορεί να αποτύχουν να κάνουν παρεμβολή και τα συστήματα laser εφόσον τελικά επιλεγούν θα πρέπει να υπάρχει και η δυνατότητα κατάρριψης των ΜΕΑ με φυσική αναχαίτηση και φυσικά όχι με χρήση κατευθυνόμενου βλήματος. Εδώ η βασική πρόταση έρχεται από την IAI η οποία έχει προτείνει στο πακέτο του Barak MX το σύστημα CUAS 3D capture. Πρόκειται για ένα κινητό σύστημα σε όχημα 4×4 το οποίο φέρει RWS με πυροβόλο 30×113, 3d radar και σύστημα εντοπισμού συχνοτήτων. Μπορεί να εντοπίσει αυτόνομα μη επανδρωμένες απειλές ή να ανταλλάξει δεδομένα με το Barak MX. Εξουδετερώνει drones και περιπλανώμενα πυρομαχικά με ABM πυρομαχικά σε αποστάσεις μέχρι 1,5 χιλιόμετρο.

Επίσης στην ίδια φιλοσοφία είναι και η πρόταση της EODH η οποία προτείνει το σύστημα Slinger της EOS ώς λύση hard kill. Το Slinger είναι στην ουσία το RWS R400 της EOS με πυροβόλο 30×113 και πυρομαχικά ABM. Το συγκεκριμένο σύστημα προτείνεται και για ενσωμάτωση στο Κένταυρος (και αργότερα στο Υπερίων) καθώς η ΕΑΒ αναζητά λύσεις Hard kill προκειμένου να προσφέρει ένα ολοκληρωμένο πακέτο antidrone προστασίας. Εδώ να πούμε ότι το R400 εφόσον επιλεγεί από τις ΕΔ ή την ΕΑΒ θα μπορεί να κατασκευάζεται στο νέο εργοστάσιο της EODH Dynamics προσφέροντας έτσι στο όλο πακέτο μεγάλο ποσοστό εγχώριας προστιθέμενης αξίας.

Τέλος να πούμε ότι σαν άλλη μία Hard kill λύση, η EODH με την EOS προτείνουν και το interceptor MR το οποίο και αυτό μπορεί να ενσωματωθεί στον Κένταυρο. Το σύστημα αποτελείται από Interceptor drones τα οποία βρίσκονται μέσα κυτία εκτόξευσης και εξαπολύονται μόλις πάρουν εντολή από το C2 του συστήματος. Τα Interceptor drones έχουν εμβέλεια 5 χιλιόμετρα και μέγιστο ύψος εμπλοκής τα 2 χιλιόμετρα. Η ενσωμάτωση τόσο του Slinger όσο και του interceptor MR στον Κένταυρο θα έφτιαχνε ένα πολύ ολοκληρωμένο CUAS σύστημα με πολλαπλούς τρόπους εντοπισμού και αναχαίτησης ασύμμετρων απειλών που δύσκολα θα μπορούσε να νικηθεί.

Εν κατακλείδι πιστεύουμε ότι λόγο των συνεχόμενα εξελισσόμενων απειλών αλλά και τους μεγάλους αριθμούς σε μη επανδρωμένα κάθε κατηγορίας που διαθέτει ο αντίπαλος η Ασπίδα του Αχιλλέα πρέπει να διαθέτει όλα τα παραπάνω που προτείνονται από τις εταιρείες και μάλιστα σε ικανούς αριθμούς ώστε να καλύψουν σημαντικό μέρος του πεδίου αντιπαράθεσης. Σε διαφορετική περίπτωση όχι απλά δε θα αποτελεί έναν ουσιαστικό θόλο προστασίας αλλά θα μπορεί να πέσει και η ίδια θύμα αυτών των απειλών όπως άλλωστε έχουμε δει και στην Ουκρανία συστήματα αεράμυνας και radar να καταστρέφονται από kamikaze drones.

Το άρθρο Ελληνική Αεράμυνα: Τα νέα συστήματα για την αντιμετώπιση επιθέσεων κορεσμού από Μη Επανδρωμένα Αεροσκάφη και περιπλανώμενα πυρομαχικά δημοσιεύτηκε πρώτη φορά στο Defence Review.

H Γενική Διεύθυνση Αμυντικών Εξοπλισμών και Επενδύσεων (ΓΔΑΕΕ) ανακοινώνεται (δείτε ΕΔΩ) την υπογραφή της σύμβασης 001Β/25, με την εταιρεία RAM-SYSTEM GmbH, για την προμήθεια 52 κατευθυνόμενων πυραύλων RAM Block.2A. Σε σχέση με την έκδοση Block.1A, οι πύραυλοι της έκδοσης Block.2A διευρύνουν το φάκελο εμπλοκής, υιοθετώντας έναν μεγαλύτερο κινητήρα διπλής ώσης (Dual-Thrust) και ανεξάρτητο σύστημα ενεργοποίησης τεσσάρων (4) πτερυγίων Canard. Οι δύο (2) αυτές προσθήκες έχουν ως αποτέλεσμα την αύξηση του μέγιστου βεληνεκούς κατά 50% και την αύξηση της ευελιξίας του βλήματος κατά τρείς (3) φορές. Επίσης ενσωματώνουν βελτιωμένο παθητικό αισθητήρα ραδιοσυχνοτήτων και σύστημα αυτόματου πιλότου, ενώ έχουν υιοθετηθεί νέα υπό-συστήματα, για τον υπέρυθρο αισθητήρα, στη θέση όσων έχουν πάψει να υποστηρίζονται. Να σημειωθεί ότι η μετάβαση από τους Block.1A στους Block.2A δεν απαιτεί τροποποιήσεις στους εκτοξευτές Mk.49 Mod.2 (11 θέσεων) και Mk.49 Mod.3 (21 θέσεων).

Το RAM  (Rolling Airframe Missile) είναι ένα (1) αντιπυραυλικό σύστημα εγγύς προστασίας. Ο πύραυλος RIM-116 επιτυγχάνει υπερηχητική ταχύτητα και ενσωματώνει τεχνολογία Fire-and Forget. Επίσης ενσωματώνει υπέρυθρο σύστημα καθοδήγησης και πολεμική κεφαλή βάρους 10 κιλών, ενώ επιτυγχάνει μέγιστο βεληνεκές 10 χιλιόμετρα. Το RAM μπορεί να περιστρέφει σ’ ολόκληρο το τόξο των 360^ο (δηλαδή δεν έχει νεκρούς τομείς για το πλοίο, το οποίο προστατεύει), ενώ μπορεί να ανυψωθεί σε τόξο από -25^ο έως +80^ο. Επίσης, μπορεί να αντιμετωπίσει επιθέσεις κορεσμού, δηλαδή επιθέσεις από πολλαπλές απειλές ταυτόχρονα. Μειονέκτημα για το RAM είναι το ότι δεν έχει δυνατότητα αναχαίτισης-προσβολής άλλων εναέριων στόχων όπως UAV, ελικόπτερα και αεροσκάφη ή μικρών στόχων επιφανείας (άκατοι, λέμβοι κ.ά.). Στο Πολεμικό Ναυτικό (ΠΝ) τα πλοία που ενσωματώνουν σύστημα RAM είναι τα Ταχέα Περιπολικά Κατευθυνόμενων Πυραύλων (ΤΠΚ) Super Vita, κλάσης «Ρουσσέν», και οι νέες φρεγάτες FDI HN, κλάσης «Κίμων».

Το άρθρο Πολεμικό Ναυτικό: Υπογράφηκε η σύμβαση προμήθειας 52 κατευθυνόμενων πυραύλων RAM Block.2A δημοσιεύτηκε πρώτη φορά στο Defence Review.