Ακόμη μια περίπτωση στην οποία αγοράστηκε ένα κορυφαίο οπλικό σύστημα αλλά δεν αγοράστηκαν τα κατάλληλα όπλα είναι αυτή των υπερσύγχρονων ελικοπτέρων MH-60R (Romeo). Τα ελικόπτερα Romeo παρότι διαθέτουν κορυφαίες δυνατότητες εκτέλεσης ανθυποβρυχιακών επιχειρήσεων, δεν διαθέτουν τις ανάλογες υπερσύγχρονες ικανότητες προσβολής στόχων επιφανείας και υποβρυχίων. Πρόκειται για μια ακόμη περίπτωση στην οποία μια κορυφαία πλατφόρμα (στη προκειμένη περίπτωση εναέρια) δεν εξοπλίζεται με τα σύγχρονα όπλα προκειμένου να προσβληθούν οι στόχοι αφού πρώτα εντοπιστούν. Δεν πρέπει να μας εκπλήσσει φυσικά αφού για δύο δεκαετίες τα υποβρύχια Type 214 HN του Πολεμικού Ναυτικού αξιοποιούσαν τορπίλες περασμένων δεκαετιών. Το 2025 για πρώτη φορά στα πλαίσια της γιορτής του Πολεμικού Ναυτικού (6 Δεκεμβρίου) στο Κοτρώνι Μαραθώνα και τη Βάση Ελικοπτέρων του Πολεμικού Ναυτικού προβλήθηκαν τα νέα οπλικά συστήματα των ελικοπτέρων MH-60R. Σημειώνεται πως οι τορπίλες παρά το ότι είχαν εγκριθεί από τις ΗΠΑ εντούτοις προφανώς για λόγους συμπίεσης του κόστους τελικά περικόπηκαν.

Φυσικά ξεχώρισαν οι νέες ρουκέτες AGR-20 APKWS οι οποίες διαθέτουν βεληνεκές περί τα 5 χιλιόμετρα και βάλλονται από τα ελικόπτερα MH-60R. Ειδικότερα στη σημερινή παρέλαση της 25^ης Μαρτίου ελικόπτερο MH-60R του Πολεμικού Ναυτικού έφερε καλάθους ρουκετών AGR-20 APKWS. Οι νέες ανθυποβρυχιακές τορπίλες τις οποίες απαιτείται να προμηθευτεί άμεσα το Πολεμικό Ναυτικό είναι οι τορπίλες Mk 54. Οι αμερικανικές τορπίλες Mk 54 Mod.0 είναι οι πλέον σύγχρονες για τη προσβολή υποβρυχίων και έχουν τα ακόλουθα τεχνικά χαρακτηριστικά:  έχουν βάρος 276 κιλά, μήκος 2,72 μέτρα και ανήκουν στο διαμέτρημα 324 χιλιοστών. Ενσωματώνουν πολεμική κεφαλή PBXN-130 βάρους 43,9 κιλών και επιτυγχάνουν μέγιστη εμβέλεια 9,1 χιλιόμετρα με ταχύτητα τουλάχιστον 40 κόμβων (74 χιλιόμετρα την ώρα).

Οι τορπίλες Mk 54 είναι η τελευταία γενιά ελαφρών τορπιλών αμερικάνικης κατασκευής που μπήκε σε υπηρεσία το 2004, προς αντικατάσταση των παλαιότερων MK46. Ο ρόλος των ελαφρών τορπιλών γενικά είναι η αντιμετώπιση των εχθρικών υποβρυχίων και δύναται να μεταφερθούν από όλα τα μέσα ενός ναυτικού, ήτοι μονάδες επιφανείας, Α/Υ ελικόπτερα και αεροσκάφη ναυτικής συνεργασίας. Για το λόγο αυτό είναι μικρότερες σε μέγεθος και ελαφρύτερες από τις τορπίλες βαρέως τύπου που φέρουν τα υποβρύχια, έτσι ώστε να μπορούν να μεταφερθούν με ευχέρεια και από τα εναέρια μέσα του ναυτικού. Χρησιμοποιούνται σε Α/Υ επιχειρήσεις κατά το κυνήγι υποβρυχίων από τα εναέρια μέσα και σε αμυντικές επιχειρήσεις από πλοία επιφανείας κατά υποβρυχίων που παραμονεύουν σε ρόλο κυνηγού τόσο σε βαθιά όσο και σε ρηχά ύδατα. Από την άλλη η τορπίλη Mk 46 η οποία αυτή τη στιγμή και μέχρι έλευση των προηγμένων MU90 είναι η κύρια Α/Υ τορπίλη του ελληνικού πολεμικού ναυτικού, είχε πρωτομπεί σε υπηρεσία το 1963.

Οι τορπίλες Mk54 Mod 1 (η πλέον σύγχρονη έκδοση του όπλου) θα προσέδιδαν ποιοτικό πλεονέκτημα στα πληρώματα των ελικοπτέρων αλλά και των πλοίων έναντι των νέων τουρκικών υποβρυχίων Τ-214ΤΝ που θα αρχίσουν να γίνονται επιχειρησιακά από δω και στο εξής. Ουσιαστικά η μη απόκτηση των όπλων αυτών για άλλη μια φορά αποστερεί από ένα καίριο οπλικό σύστημα τη δυνατότητα να λειτουργήσει στο μέγιστο των δυνατοτήτων του. Είναι κρίμα να έχουμε στο στόλο μας τα πιο σύγχρονα Α/Υ ελικόπτερα στον κόσμο χωρίς τα όπλα τους, τορπίλες Mk54 και πυραύλους NSM. Αν η δικαιολογία ήταν ο περιορισμός του κόστους, εδώ να αναφέρουμε ότι το 2020 που μπήκε η παραγγελία για τα πρώτα τέσσερα ελικόπτερα η τιμή των συγκεκριμένων τορπιλών ήταν κάτω του ενός εκατομυρίου σύμφωνα με την αντίστοιχη κοστολόγηση τον Ιούλιο του 2020 για 29 τορπίλες MK54 Mod 0 για το ναυτικό του Βελγίου μαζί με υπηρεσίες και βιβλιογραφία στα 33,3 εκατ. δολάρια. Δηλαδή οι 30 τορπίλες θα μας κόστιζαν περί τα 40 εκατ. δολάρια όταν σήμερα η αντίστοιχη τιμή πλησιάζει το 1,5 εκατ. δολάρια ανά όπλο. Τέλος να επισημάνουμε ότι η Raytheon προσφέρει κιτ αναβάθμισης των υπάρχοντων τορπιλών Mk46 και Mk50 σε Mk54. Αυτό θα ήταν μια πολύ καλή οικονομική λύση για την αναβάθμιση του συνόλου των τορπιλών Mk46 που βρίσκονται στο ελληνικό οπλοστάσιο. Είναι γεγονός και πασιφανές πλέον πως τα λάθη του παρελθόντος συνεχίζονται. Συνεχώς αγοράζονται συστήματα δίχως να εξασφαλίζεται και να διασφαλίζεται πως θα αποκτηθούν με τα κατάλληλα πυρομαχικά και οπλικά συστήματα. Τα νέα MH-60R είναι ένα ακόμη παράδειγμα που δείχνει πως τα παθήματα του παρελθόντος δεν έχουν γίνει μαθήματα.

Το άρθρο Ελικόπτερα MH-60R με ρουκέτες APKWS για το Πολεμικό Ναυτικό-Αναζητούνται επειγόντως και οι νέες τορπίλες Mark 54 δημοσιεύτηκε πρώτη φορά στο Defence Review.

Σύμφωνα με δημοσιεύματα του τύπου της χώρας, η Ταιβάν ξεκίνησε συνομιλίες με τις ΗΠΑ για την προμήθεια τουλάχιστον 13 ελικοπτέρων ναυτικής συνεργασίας MH-60R και σύγχρονων όπλων, όπως τορπίλες Mk.54 και Mk.50, πυραύλους AGM-114 Hellfire ΙΙ, κατευθυνόμενες ρουκέτες κ.ά. Τα νέα ελικόπτερα θα αντικαταστήσουν τα 17 εν υπηρεσία S-70C. Τα MH-60R είναι ελικόπτερα πολλαπλού ρόλου, τα οποία μπορούν να εκτελέσουν αποστολές ανθυποβρυχιακού πολέμου, επιχειρήσεις πολέμου επιφανείας, έρευνας και διάσωσης, αποστολές παροχής πυρών υποστήριξης σε αποβατικές επιχειρήσεις, επιχειρήσεις επιτήρησης και υποστήριξης επικοινωνιών και αποστολές ανεφοδιασμού και μεταφοράς προσωπικού. Για τις αποστολές ανεφοδιασμού το ελικόπτερο διαθέτει εξωτερικό γάντζο, με ικανότητα μεταφοράς φορτίου βάρους 6.000 λιβρών (2.718 κιλών).

Το MH-60R ενσωματώνει το ίδιο ψηφιακό πιλοτήριο με τα MH-60S, το οποίο είναι εφοδιασμένο με τέσσερις έγχρωμες, πολλαπλών ενδείξεων οθόνες διαστάσεων 20,3 x 25,4 εκατοστών, πλήρως συμβατές με συστήματα νυχτερινής όρασης. Το σύστημα πλοήγησης περιλαμβάνει το σύστημα LN-100G, το οποίο συνδυάζει συστήματα GPS/INS, ενώ η Telephonics παρέχει το σύστημα διαχείρισης επικοινωνιών. Επίσης, τα ελικόπτερα ενσωματώνουν πλήρως ψηφιακό σύστημα επικοινωνιών, σύστημα ζεύξης δεδομένων Link-16, ασυρμάτους ARC-210 και σύστημα δορυφορικών επικοινωνιών. Η καμπίνα του ελικοπτέρου μπορεί να μεταφέρει 3-4 άτομα πλήρωμα συν πέντε ακόμα άτομα. Εξωτερικά το ελικόπτερο φέρει τέσσερις σταθμούς ανάρτησης οπλισμού. Εξοπλίζεται με το σύστημα Ηλεκτρονικών Μέσων Υποστήριξης AN/ALQ-210, ενώ το σύστημα ηλεκτρονικού πολέμου του ελικοπτέρου αποτελείται από το σύστημα προειδοποίησης επερχόμενου βλήματος AN/AAR-47, από σύστημα προειδοποίησης λέιζερ, σύστημα παρεμβολών υπέρυθρων AN/ALQ-144 και σύστημα εκτόξευσης αναλώσιμων AN/ALE-39.

Εκτός του συστήματος αυτοπροστασίας το ελικόπτερο μπορεί να αντισταθεί σε πυρά όπλων μικρού διαμετρήματος (έως 12,7 χιλιοστών) και μικρά θραύσματα, ενώ οι έλικες αντιστέκονται σε πυρά μέχρι το διαμέτρημα των 23 χιλιοστών. Για την εκτέλεση ανθυποβρυχιακών αποστολών το MH-60R είναι εξοπλισμένο με έναν εκτοξευτή ηχοσυμαντήρων και με το βυθιζόμενο σόναρ, χαμηλής συχνότητας, AN/AQS-22 της Raytheon. Επίσης, το MH-60R είναι εφοδιασμένο με το σύστημα ανίχνευσης και ιχνήλασης στόχων AN/AAS-44, το οποίο ενσωματώνει σύστημα FLIR και αποστασιόμετρο λέιζερ. Τέλος, το ελικόπτερο είναι εφοδιασμένο με το ραντάρ AN/APS-147, το οποίο έχει ικανότητα αντίστροφής συνθετικής απεικόνισης και εντοπισμού στόχων σε περισκοπικό βάθος ή μικρού μεγέθους στόχων στην επιφάνεια της θάλασσας.

Το MH-60R είναι εφοδιασμένο με δύο κινητήρες τύπου T700-GE-401C της General Electric, έκαστος μέγιστης ισχύος 1.911 ίππων, ενώ οι θωρακισμένες εσωτερικές δεξαμενές καυσίμου μπορούν να μεταφέρουν 2.230 λίτρα καυσίμου συνολικά. Το ελικόπτερο μπορεί να ανέρχεται με μέγιστο ρυθμό 8,38 μέτρα το δευτερόλεπτο, ενώ επιτυγχάνει μέγιστη ταχύτητα 267 χιλιομέτρων την ώρα με την ταχύτητα πλεύσης να ορίζεται στα 168 χιλιόμετρα την ώρα. Με την ταχύτητα πλεύσης η μέγιστη εμβέλεια του είναι 834 χιλιόμετρα. Το μέγιστο ύψος επιχειρήσεων είναι τα 11.280 πόδια (3.438 μέτρα). Το βάρος του ελικοπτέρου (κενό) είναι 6.895 κιλά, ενώ το μέγιστο βάρος απογείωσης είναι 10.659 κιλά, κάτι που σημαίνει ότι το μέγιστο ωφέλιμο φορτίου του ελικοπτέρου ανέρχεται στα 3.764 κιλά.

Το άρθρο Η Ταιβάν συζητά με τις ΗΠΑ την αγορά τουλάχιστον 13 ελικοπτέρων ναυτικής συνεργασίας MH-60R δημοσιεύτηκε πρώτη φορά στο Defence Review.

Το Αμερικανικό Ναυτικό ανακοίνωσε ότι θα αναβαθμίσει το λογισμικό των κατευθυνόμενων ρουκετών AGR-20 APKWS II (Advanced Precision Kill Weapons System II), που έχει στο οπλοστάσιο του. Μετά την αναβάθμιση οι APKWS ΙΙ, όπως και τα ελικόπτερα ναυτικής συνεργασίας MH-60R, θα έχουν την ικανότητα αέρος-αέρος. Το πρόγραμμα αναμένεται να ολοκληρωθεί το 2028. Η ρουκέτα AGR-20 APKWS II αναπτύχθηκε πρωτίστως για αποστολές αέρος-εδάφους και χρήση από ελικόπτερα. Ωστόσο, το 2021 η ρουκέτα δέχθηκε αναβάθμιση, η οποία της επιτρέπει να χρησιμοποιείται και σε ρόλο αέρος-αέρος (αναβάθμιση FALCO : Fixed Wing, Air-Launched, Counter-UAS Ordnance).

Τον Ιούνιο του 2021 η BAE Systems ανακοίνωσε ότι ρουκέτα AGR-20 APKWS II, με πυροκροτητή προσέγγισης, κατέστρεψε UAV (Κατηγορίας 2). Επίσης, τον Απρίλιο του 2025 η BAE Systems ανακοίνωσε ότι αναβάθμισε τις AGR-20 APKWS II με παθητικό ερευνητή και αυτόνομη πτήση μετά την εκτόξευση (οι συγκεκριμένες ρουκέτες θα είναι διαθέσιμες στα τέλη του 2026). Η συλλογή αναβάθμισης των APKWS ΙΙ σχεδιάστηκε και αναπτύχθηκε από τη βρετανική BAE Systems. Οι APKWS II χρησιμοποιούν την τεχνολογία DASALS (Distributed Aperture Semi-Active Laser Seeker : Ερευνητής Ημιενεργού Λέιζερ Διανεμόμενου Διαφράγματος).

Το DASALS, το οποίο ενσωματώνεται στη μέση της Hydra-70, μεταξύ του κινητήρα Mk.66 και της πολεμικής κεφαλής, μέσω της μονάδας καθοδήγησης WGU-59/B, επιτρέπει στον ερευνητή λέιζερ να προσαρμόζεται στην απόληξη εκάστου εκ των τεσσάρων εμπρόσθιων πτερυγίων ελέγχου (Canard) και να λειτουργούν ως ένας ενιαίος ερευνητής. Η προσθήκη του DASALS αυξάνει το μήκος της Hydra-70 κατά 47 εκατοστά και το βάρος της κατά 4,1 κιλά. Για το λόγο αυτό η χρήση του APKWS II συνοδεύεται από τη χρήση των επιμηκυμένων εκδόσεων LAU-68F/A (7 θέσεων) και LAU-61G/A DRL (19 θέσεων). Το DASALS παρέχει πεδίο όρασης 40^ο στην APKWS, ενώ το μέγιστο βεληνεκές ανέρχεται στα πέντε χιλιόμετρα (από ελικόπτερα) ή 11 χιλιόμετρα (από αεροσκάφη).

Το άρθρο Το Αμερικανικό Ναυτικό θα αναβαθμίσει τις κατευθυνόμενες ρουκέτες AGR-20 APKWS ΙΙ με ικανότητα αέρος-αέρος δημοσιεύτηκε πρώτη φορά στο Defence Review.

Η Raytheon παρουσίασε ένα νέο σύστημα σκόπευσης υψηλής ευκρίνειας, για τα ελικόπτερα του Αμερικανικού Ναυτικού, κυρίως των MH-60R. Το νέο σύστημα (MTS-A-HD) βελτιώνει τις διαδικασίες στόχευσης και επιταχύνει τη διαδικασία της λήψης των αποφάσεων. Το MTS-A-HD είναι το τελευταίο και ικανότερο μέλος των συστημάτων της σειράς MTS (Multispectral Targeting System) της εταιρίας. Η χρήση του θα επιτρέψει στα πληρώματα των MH-60R να στοχεύουν καλύτερα και γρηγορότερα, άρα να προσβάλουν την απειλή ταχύτερα. Αυτό αυξάνει την ασφάλεια του ελικοπτέρου, καθώς μειώνει το χρόνο έκθεση του σε πιθανό κίνδυνο. Να σημειωθεί ότι τα συστήματα MTS ήδη εξοπλίζουν περί τα 400 ελικόπτερα ναυτικής συνεργασίας ανά τον κόσμο.

Το MTS-A-HD έχει σπονδυλωτή σχεδίαση, κάτι που επιτρέπει την εύκολη, γρήγορη και οικονομική αναβάθμιση τους στο μέλλον. Κατά την παρουσίαση του συστήματος η Raytheon ανακοίνωσε ότι συζητά με αμυντικές βιομηχανίες με στόχο να επιταχύνει την παραγωγή του MTS-A-HD και να μειώσει το κόστος του. Σύμφωνα με την Raytheon, τα συστήματα MTS έχουν ήδη καταγράψει 4.000.000 ώρες λειτουργίας, στις διάφορες εκδόσεις που έχει αναπτυχθεί (MTS-A, MTS-B, MTS-C και MTS-D). Τα συστήματα MTS ολοκληρώνουν ηλεκτροπτικούς και υπέρυθρους αισθητήρες με καταδείκτες λέιζερ, αποστασιόμετρα λέιζερ και κάμερες. Έτσι επιτυγχάνουν επιτήρηση και στόχευση σε μεγάλες αποστάσεις. Εκτός από ελικόπτερα τα συστήματα MTS έχουν ενσωματωθεί και σε άλλες πλατφόρμες όπως τα UAV τύπου MQ-9 Reaper, MQ-1 Predator και MQ-1C Gray Eagle και στα μεταφορικά αεροσκάφη C-130 Hercules.

Το άρθρο Η Raytheon παρουσίασε νέο σύστημα σκόπευσης υψηλής ευκρίνειας για τα ελικόπτερα ναυτικής συνεργασίας MH-60R δημοσιεύτηκε πρώτη φορά στο Defence Review.

Ένα από τα πλέον ενδιαφέροντα ρεπορτάζ πραγματοποίησε η συντακτική ομάδα του DefenceReview.gr επισκεπτόμενη τις βιομηχανικές εγκαταστάσεις της Thales, στο Gemenos της Νότιας Γαλλίας. Επίκεντρο της παρουσίας μας, η ενημέρωση μας για όλες τις τελευταίες τεχνολογικές εξελίξεις στα νέας γενιάς ανθυποβρυχιακά συστήματα του Πολεμικού Ναυτικού επί των φρεγατών FDI HN καθώς και των υπερσύγχρονων ηλεκτρονικών που αναπτύσσει και παράγει η γαλλική Thales. Για ένα διήμερο το συντακτικό επιτελείο του DefenceReview.gr  και ο γράφων, Διευθυντής Σύνταξης της ιστοσελίδας ξεναγήθηκαν στις υψηλής τεχνολογίες βιομηχανικές υποδομές της Thales στο Gemenos της Προβηγκίας. Ήταν άλλωστε ένα αποκλειστικό ρεπορτάζ δεδομένου πως το DefenceReview.gr ήταν η μοναδική ελληνική ιστοσελίδα του Ειδικού Τύπου που πέρασε το κατώφλι της γαλλικής Thales για μια εκτενή ενημέρωση.

Μείζον θέμα κατά τη διάρκεια της παρουσίας μας, ήταν η ενημέρωση από τη Thales για τα νέα συστήματα ανθυποβρυχιακών επιχειρήσεων, τα οποία δίχως καμία υπερβολή, αντιπροσωπεύουν την αιχμή της τεχνολογίας διεθνώς. Διάολου τυχαίο άλλωστε η ψήφος εμπιστοσύνης από το Αμερικανικό Ναυτικό στη γαλλική Thales δεδομένης της επιλογής γαλλικών σόναρ για τη νέα γενιάς αμερικανική φρεγάτα Constellation στα πλαίσια του προγράμματος FFG(X). Ούτε φυσικά είναι τυχαίες οι διαρκείς βραβεύσεις του Γαλλικού Ναυτικού από το Αμερικανικό Ναυτικό για το ρεκόρ εντοπισμών που πετυχαίνουν οι γαλλικές ναυτικές μονάδες στα πλαίσια νατοϊκών ασκήσεων και γυμνασίων ανθυποβρυχιακών επιχειρήσεων. Οι οικοδεσπότες μας, στο Gemenos της Προβηγκίας ξεκίνησαν την ενημέρωση σημειώνοντας πως τα συστήματα της Thales δοκιμάζονται και αξιολογούνται συνεχώς σε κάθε είδους θαλάσσιο πεδίο επιχειρήσεων. Από την ανοικτή θάλασσα του Ατλαντικού και τη Βόρεια Θάλασσα εγγύς των ακτών της Νορβηγίας ως το Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο.

Είναι γεγονός πως ο ανθυποβρυχιακός πόλεμος είναι ένα ιδιαίτερα απαιτητικό κομμάτι ναυτικών επιχειρήσεων αφού πολλές παράμετροι διαδραματίζουν καταλυτικό ρόλο ως προς τους επιτυχείς εντοπισμούς υποβρυχίων. Από την εποχή και τη θερμοκρασία των νερών ως το γεωγραφικό περιβάλλον ενός αρχιπελαγικού θαλασσίου χώρου όπως του Αιγαίου ή αυτό ενός ωκεανού με μεγάλη βάθη. Το σίγουρο είναι πως το Πολεμικό Ναυτικό δίχως καμία δόση υπερβολής προμηθεύεται τα πλέον εξελιγμένα σόναρ είτε αυτά αφορούν σόναρ τρόπιδας (Hull Mounted Sonar) είτε αυτά αναφέρονται στα σόναρ μεταβλητού βάθους (VDS, Variable Depth Sonar).

Σοκαρισμένοι μείναμε όταν μας ενημερωθήκαμε για τις αποστάσεις εντοπισμού που πετυχαίνουν τα γαλλικά σόναρ που κυριολεκτικά είναι της τάξης των δεκάδων ναυτικών μιλίων μη αφήνοντας κανένα περιθώριο στο υποβρύχιο να αντιδράσει. Στη «παρέα» μας βρέθηκε και Γάλλος απόστρατος κυβερνήτης υποβρυχίου ο οποίος κυριολεκτικά μας είπε πως απέναντι στα CAPTAS και στα KINGKLIP Mk2 έχει ελάχιστες πιθανότητες επιβίωσης. Και τούτο διότι τόσο τα CAPTAS όσο και τα KINGKLIP Mk2 δημιουργούν ένα στρώμα σάρωσης του βυθού σε απόσταση δεκάδων ναυτικών μιλίων με το υποβρύχιο να μην αδυνατεί να βάλει πρώτο κατά των στόχων επιφανείας από τέτοιες αποστάσεις. Όπως μας εξήγησε στο Γαλλικό Ναυτικό οι κυβερνήτες υποβρυχίων θεωρούν οι αποστάσεις εντοπισμών που πετυχαίνουν τα γαλλικά σόναρ δεν αφήνουν τα πληρώματα των υποβρυχίων να εκπαιδευτούν επαρκώς σε συνθήκες μάχης αφού όπως μας είπε «τα πλοία με αυτά τα σόναρ είναι μια άδικη μάχη». Αυτά δεν αποτελούν ευσεβή πόθο αλλά επιβεβαιώνονται από τα αποτελέσματα στα πλαίσια νατοϊκών ασκήσεων όπου οι γαλλικές FREMM κυριολεκτικά σαρώνουν στους εντοπισμούς υποβρυχίων.

Σημείο άξιο αναφοράς ήταν και το νέας γενιάς σύστημα συνεργατικών εμπλοκών με την ονομασία Bluescan. Πρόκειται για σύστημα διοίκησης και ελέγχου με επίκεντρο τις ανθυποβρυχιακές επιχειρήσεις αφού επιτρέπει στις μονάδες επιφανείς και στα εναέρια μέσα να ανταλλάσσουν δεδομένα και πληροφορίες σε μεγάλες αποστάσεις και με απόλυτη ακρίβεια. Όλα τα δεδομένα που συλλέγονται από τους αισθητήρες και τα σόναρ μεταδίδονται μέσω του τακτικού συστήματος Bluescan και ως εκ τούτων ο εν πλω τακτικός διοικητής μιας ομάδας μάχης πλοίων αλλά και συνολικά το ναυτικό επιτελείο έχει πλήρη εικόνα της τακτικής κατάστασης αναφορικά με τις υποβρύχιες απειλές που υπάρχουν. Επί της ουσίας είναι μια τεχνολογία αιχμής που ελάχιστα ναυτικά τη διαθέτουν ενώ το Γαλλικό Ναυτικό υπήρξε πρωτοπόρο. Τα συστήματα της Thales είναι αυτά που κατέταξαν για δεύτερη συνεχή χρονιά τις γαλλικές Fremm ως τις απόλυτες ανθυποβρυχιακές φρεγάτες του ΝΑΤΟ. Αυτή τη στιγμή ο συνδυασμός των σόναρ σκάφους BlueHunter/BlueMaster ή αλλιώς Kingklip Mk2/UMS 4110 με τις συρόμενες διατάξεις σόναρ CAPTAS 2/CAPTAS 4 είναι η νούμερο ένα επιλογή στις νέες σχεδιάσεις πλοίων ενώ ήδη έχουν εξοπλίσει αρκετές κλάσεις πλοίων.

Στο Gemenos της Προβηγκίας, στις ακτές της Μεσογείου, η Thales διαθέτει ένα υπερσύγχρονο κέντρο δοκιμών και αξιολόγησης των συστημάτων της. Είχαμε τη μοναδική ευκαιρία να ξεναγηθούμε στους χώρους ανάπτυξης και δοκιμών των γαλλικών σόναρ ενώ το πλέον ενδιαφέρον σκέλος ήταν οι πισίνες όπου δοκιμάζονται τα σόναρ. Στις εγκαταστάσεις της Thales εκπαιδεύονται ήδη και οι πρώτοι Έλληνες αξιωματικοί και υπαξιωματικοί του Πολεμικού Ναυτικού με τους οποίους συνομιλήσαμε και φυσικά το χαμόγελο τους δεν κρύβεται για τη προμήθεια των φρεγατών FDI HN. Αξίζει επίσης για πολλοστή φορά να τονίσουμε πως το επιχείρημα που θέλει το ελικόπτερο να αποτελεί το βασικό ανθυποβρυχιακό μέσο των φρεγατών είναι έωλο. Τους λόγους τους έχουμε εξηγήσει κατ’ επανάληψιν δεδομένου πως το ελικόπτερο δεν μπορεί να επιχειρεί πάντα λόγω δυσμενών συνθηκών είτε λόγω τεχνικής βλάβης είτε φυσικά λόγω αυξημένης αντιαεροπορικής απειλής σε ένα πεδίο αεροναυτικών επιχειρήσεων.

Παρουσίαση των γαλλικών σόναρ – Ανταπόκριση του Αναστάσιου Παπανδρέου από το Gemenos

Σόναρ Γάστρας

Σύμφωνα με τη Thales το Kingklip Mk2 βρίκεται σε υπηρεσία με τις κορβέτες Gowind, τις φρεγάτες FDI, τις φρεγάτες La Fayette και τις φρεγάτες ΑΗ-140Ρ. Το Kingklip Mk2 είναι μια εξέλιξη του πολύ επιτυχημένου Kingklip χρησιμοποιώντας στοιχεία από το σόναρ UMS 4110 που εξοπλίζει τις φρεγάτες Fremm, Type 23 και Type 26. Σύμφωνα με την Thales και τα δύο σόναρ αποτελούν την αιχμή της τεχνολογίας στο πλοίο επιφανείας παρέχουν τη δυνατότητα να ανιχνεύει, να εντοπίζει και να ταξινομεί υποβρύχια ακόμη και σε κατάσταση θαλασσοταραχής και ρηχά νερά όπου επικρατούν δύσκολες συνθήκες αντήχησης. Επιτρέπουν στο πλοίο να εκτελεί αποτελεσματικά τις αποστολές επιτήρησης, συνοδείας ή παρενόχλησης κατά των σύγχρονων υποβρυχίων απειλών και συμπληρώνουν ιδανικά τα σόναρ μεταβλητού βάθους (VDS) της οικογένειας CAPTAS για να παρέχουν πλήρη κάλυψη πάνω και κάτω από το θερμικό στρώμα.

Τα κύρια χαρακτηριστικά τους είναι:

• Πανοραμική και κατευθυντική ενεργή μετάδοση.

• Πανοραμική μόνιμη ειδοποίηση τορπίλης.

• Ανίχνευση και παρακολούθηση μεγάλης εμβέλειας σε οποιαδήποτε περιβαλλοντική συνθήκη με ενεργή και παθητική προσαρμοστική διαμόρφωση δέσμης 3ης γενιάς.

• Περιορισμένη επίδραση αντήχησης χάρη στο μεγάλο εύρος ζώνης.

• Πολυστατική διαλειτουργικότητα με VDS της οικογένειας CAPTAS, ποντιζόμενο σόναρ FLASH και ηχοσημαντήρες SonoFlash.

• Φιλικό προς τον χρήστη HMI, όπως και η οικογένεια CAPTAS, με τρισδιάστατη ανάλυση και υπόστρωμα γραφήματος για καλύτερη κατανόηση της κατάστασης.

• Ενσωματωμένη δυνατότητα εκπαίδευσης επί του σκάφους.

• Λειτουργία πρόβλεψης απόδοσης για βελτιστοποίηση της χρήσης σόναρ.

• Ολοκληρωμένη ενσωματωμένη δυνατότητα δοκιμής.

• Θηλαστικά ασφαλή: ρυθμιζόμενο επίπεδο πηγής.

Το UMS 4110 έχει διαστάσεις 2,2 μέτρα ύψος, 2 μέτρα διάμετρο και βάρος 10 τόνους. Τυπική εμβέλεια αποκάλυψης είναι τα 35 χιλιόμετρα σε ενεργή διαμόρφωση λειτουργεί στις συχνότητες 4,6 έως 6,1 kHz σε ζώνη μεγάλου εύρους FM. Διαθέτει τρεις διαφορετικούς τύπου παλμού, FM, συνεχούς κύματος CW και COMBO. Το μήκος των παλμών είναι μέχρι 4 δευτερόλεπτα. Στην παθητική διαμόρφωση, το σόναρ λειτουργεί στις συχνότητες 1 έως 6,1 kHz. Αντίστοιχα το Kingklip Mk2 έχει διαστάσεις 1,1 μέτρα ύψος, 1,2 μέτρα διάμετρο και βάρος 2,7 τόνους.  Τυπική εμβέλεια αποκάλυψης είναι τα 25 χιλιόμετρα σε ενεργή διαμόρφωση λειτουργεί στις συχνότητες 4,8 έως 7,2 kHz σε ζώνη μεγάλου εύρους FM. Διαθέτει τρεις διαφορετικούς τύπου παλμού, FM, συνεχούς κύματος CW και COMBO. Το μήκος των παλμών είναι μέχρι 4 δευτερόλεπτα. Στην παθητική διαμόρφωση, το σόναρ λειτουργεί στις συχνότητες 1 έως 8 kHz. Όπως καταλαβαίνουμε είναι ένα compact σύστημα με παραπλήσιες ικανότητες με το πολύ μεγαλύτερο και βαρύτερο UMS 4110.  Επίσης και τα δύο παραπάνω σόναρ γάστρας έχουν τη δυνατότητα ακύρωσης του θορύβου του πλοίου φορέα και περιορισμού του φαινομένου της αντήχησης.

Σύρομενες διατάξεις σόναρ

Η οικογένεια CAPTAS 2/4 (Combined Active Passive Towed Array Sonar) είναι μια οικογένεια ρυμουλκούμενων σόναρ μεταβλητού βάθους που μπορεί να τοποθετηθεί σε πλοία εκτοπίσματος από 1500 τόνους (CAPTAS 2) και από 3000 τόνους και άνω για το CAPTAS 4. Το CAPTAS 4 προσφέρεται σε τρεις διαμορφώσεις. Την αρχική CAPTAS 4 που είναι για φρεγάτες και αντιτορπιλικά ASW μεγάλου εκτοπίσματος και αναπτύχθηκε για τις φρεγάτες Fremm και τις δύο συμπαγείς εκδόσεις με μικρότερο βάρος και χωροταξικό αποτύπωμα επάνω στο πλοίο. Οι βασικές επιδόσεις για όλες τις εκδόσεις του CAPTAS 4 είναι ίδιες. Το CAPTAS 4 προσφέρει ταυτόχρονη ενεργητική και παθητική επιτήρηση 360° εξαιρετικά μεγάλης εμβέλειας και μόνιμη επιτήρηση για τορπίλες. Πολυστατική διαλειτουργικότητα με VDS της οικογένειας CAPTAS, Thales Hull-Mounted Sonars (HMS), ποντιζόμενα σόναρ FLASH και SonoFlash sonobuoy, παρέχοντας μαζί την καλύτερη σουίτα σόναρ Anti-Submarine Warfare για μεγάλες φρεγάτες.

Οι δύο νέες συμπαγείς εκδόσεις του είναι:

1. Συμπαγής – ανεξάρτητη έκδοση ρυμούλκησης (CI, Compact Independent):

• Προσφέρει απλή και ασφαλή ανάπτυξη και ανάκτηση, βελτιστοποίηση του βάθους για δέκτη και πομπό και αύξηση της λειτουργικής ευελιξίας (πολυστατικές λειτουργίες μόνο παθητικές ή μόνο ενεργές) ή και τα δύο.

• Συμπαγής – εξαρτώμενη έκδοση ρυμούλκησης (CD, Compact Dependent):

• Παρέχει ακόμα πιο ελαφριά και πιο συμπαγή λύση για συγκεκριμένες ανάγκες πλατφόρμας.

• Έχει μονή γραμμή ρυμούλκησης για ευκολία στη λειτουργική χρήση με άλλο ρυμουλκούμενο σύστημα.

Τα κύρια χαρακτητιστικά τους είναι:

• Πανοραμική και κατευθυντική ενεργή μετάδοση.

• Πανοραμική μόνιμη ειδοποίηση τορπίλης.

• Ανίχνευση και παρακολούθηση μεγάλης εμβέλειας σε οποιαδήποτε περιβαλλοντική συνθήκη με ενεργή και παθητική προσαρμοστική διαμόρφωση δέσμης 3ης γενιάς.

• Περιορισμένη επίδραση αντήχησης χάρη στο μεγάλο εύρος ζώνης.

• Πολυστατική διαλειτουργικότητα με VDS της οικογένειας CAPTAS, ποντιζόμενο σόναρ FLASH και ηχοσημαντήρα SonoFlash.

• Φιλικό προς τον χρήστη HMI, όπως και η οικογένεια CAPTAS, με τρισδιάστατη ανάλυση και υπόστρωμα γραφήματος για καλύτερη κατανόηση της κατάστασης.

• Ενσωματωμένη δυνατότητα εκπαίδευσης επί του σκάφους.

• Λειτουργία πρόβλεψης απόδοσης για βελτιστοποίηση της χρήσης σόναρ.

• Ολοκληρωμένη ενσωματωμένη δυνατότητα δοκιμής.

• Θηλαστικά ασφαλή: ρυθμιζόμενο επίπεδο πηγής.

Το CAPTAS 4 έχει βάρος 34 τόνους και αποτύπωμα 84μ², το CAPTAS 4 CI έχει βάρος 25 τόνους και αποτύπωμα 45μ² και το CAPTAS 4 CD έχει βάρος 20 τόνους και αποτύπωμα 43μ². Τυπική εμβέλεια αποκάλυψης είναι τα 150 χιλιόμετρα σε ενεργή διαμόρφωση λειτουργεί στις συχνότητες κάτω των 2 kHz σε ζώνη μεγάλου εύρους FM. Διαθέτει τρεις διαφορετικούς τύπου παλμού, FM, συνεχούς κύματος CW και COMBO. Το μήκος των παλμών είναι μέχρι 16 δευτερόλεπτα. Στην παθητική διαμόρφωση, το σόναρ λειτουργεί στις συχνότητες που υπερβαίνουν τα 4 kHz. Μπορεί να λειτουργεί μέχρι κατάστασης θάλασσας 6 και σε βάθος μέχρι 235 μέτρα. Μία από τις κύριες διαφορές μεταξύ του CAPTAS 4 και CAPTAS 2 είναι ο αριθμός των στοιχείων μετάδοσης σε σχήμα δακτυλίου ή όπως αναφέρονται Free Flooded Rings Transmit Arrays, όπου το CAPTAS 4 διαθέτει τέσσερις και αντίστοιχα το CAPTAS 2 διαθέτει δύο.

Το CAPTAS 2 έχει βάρος 16 τόνους και αποτύπωμα 39μ². Τυπική εμβέλεια αποκάλυψης είναι τα 60 χιλιόμετρα σε ενεργή διαμόρφωση λειτουργεί στις συχνότητες κάτω των 2 kHz σε ζώνη μεγάλου εύρους FM. Διαθέτει τρεις διαφορετικούς τύπου παλμού, FM, συνεχούς κύματος CW και COMBO. Το μήκος των παλμών είναι μέχρι 16 δευτερόλεπτα. Στην παθητική διαμόρφωση, το σόναρ λειτουργεί στις συχνότητες που υπερβαίνουν τα 4 kHz. Μπορεί να λειτουργεί μέχρι κατάστασης θάλασσας 6 και σε βάθος μέχρι 230 μέτρα

Τα κύρια χαρακτητιστικά τους είναι:

• Εύκολη εγκατάσταση χάρη στον αρθρωτό σχεδιασμό.

• Ενσωματωμένη δυνατότητα εκπαίδευσης επί του σκάφους.

• Λειτουργία πρόβλεψης απόδοσης για βελτιστοποίηση της χρήσης σόναρ.

• Φιλικό προς τον χρήστη HMI, όπως και η οικογένεια HMS, με τρισδιάστατη ανάλυση και υπόστρωμα γραφήματος για καλύτερη κατανόηση της κατάστασης.

• Λειτουργία βάθους προστασίας.

• Θηλαστικά ασφαλή: ρυθμιζόμενο επίπεδο πηγής.

Το άρθρο Αποκλειστικό: Στα άδυτα των νέων ανθυποβρυχιακών συστημάτων του Πολεμικού Ναυτικού δημοσιεύτηκε πρώτη φορά στο Defence Review.

Σημαντικές ειδήσεις φέρνει στο προσκήνιο η εκδήλωση της Διοίκησης Αεροπορίας Ναυτικού αναφορικά με τις επιχειρησιακές και εξοπλιστικές εξελίξεις. Η εκδήλωση έλαβε χώρα στο Πολεμικό Μουσείο Αθηνών με επίκεντρο την ιστορία των αεροπορικών μέσων του Πολεμικού Ναυτικού. Τις σημαντικές εξελίξεις της Διοίκησης Αεροπορίας Ναυτικού καταγράφει ο χρήστης Defencegreece Media ο οποίος αναφέρει τα εξής βασικά σημεία: -Θα αποκτηθούν 6 EI/IR MOSP 5000HD της Ισραηλινης Tamam που θα αναβαθμίσουν τις ικανότητες αναγνώρισης και πτήσης τη νύχτα σε ισάριθμα παλαιοτέρα S70 Aegean hawk -Αναβαθμίζονται επίσης 6 βυθιζόμενα σόναρ AQS 18 και 4 Helras για αναγνώριση υποβρυχίων AIP καθώς και 3 S70 φέρουν το Helras. Αυτό σημαίνει πως ένα σύνολο 16 ελικοπτέρων σύντομα θα μπορούν εντοπίζουν σύγχρονα υποβρύχια AIP Αυτό μεταφράζεται σε 4 SAG Group που μπορούνε να επιχειρούν αυτόνομα -Ο εκσυγχρονισμός των Papa 3 HN περιλαμβάνει και ικανότητα χρήσης κατευθυνόμενων οπλών και πυραύλων επιφάνειας χωρίς να διευκρινίζεται ο τύπος.

Σχόλιο DefenceReview.gr: Εξακολουθεί φυσικά να υφίστανται η ανάγκη προμήθειας νέων αντιπλοϊκών πυραύλων για τα MH-60R καθώς και νέων τορπιλών ΜΚ54.

Το άρθρο Πολεμικό Ναυτικό: Οι εξοπλιστικές εξελίξεις στη Διοίκηση Αεροπορίας Ναυτικού-Νέες τορπίλες και βλήματα θα προμηθευτούμε; δημοσιεύτηκε πρώτη φορά στο Defence Review.

Στη διάρκεια του συνεδρίου «Navy League 2024» η Bell ανακοίνωσε ότι προσφέρει στο Αμερικανικό Ναυτικό το επανδρωμένο ελικόπτερο V-280 Valor και το μη-επανδρωμένο V-247 Vigilant, ως αντικαταστάτες των ελικοπτέρων ναυτικής συνεργασίας MH-60R/S, στο πλαίσιο του προγράμματος FVL-MS (Future Vertical Lift-Maritime Strike). Όπως ανακοίνωσε η Bell ο συνδυασμός των δύο ελικοπτέρων θα καλύψει επαρκώς το σύνολο των αποστολών που εκτελούν σήμερα τα MH-60R και MH-60S, δηλαδή τον πόλεμο επιφανείας, τον ανθυποβρυχιακό πόλεμο, τις αποστολές έρευνας και διάσωσης κ.ά. Το Αμερικανικό Ναυτικό σχεδιάζει να ξεκινήσει το διαγωνισμό του προγράμματος FVL-MS στα τέλη του 2026. Μέχρι τότε, η Bell ανακοίνωσε ότι προετοιμάζει τις δύο υποψηφιότητες, με μελέτες μείωσης του ρίσκου και ενσωματώσει όπλων.

Το άρθρο «Navy League 2024»: Η Bell προωθεί το επανδρωμένο V-280 Valor και το μη-επανδρωμένο V-247 Vigilant ως αντικαταστάτες των ελικοπτέρων ναυτικής συνεργασίας MH-60R/S δημοσιεύτηκε πρώτη φορά στο Defence Review.

Στις 19 Ιουλίου του 2019 ειδοποιήθηκε το αμερικάνικο κογκρέσο για την πιθανή πώληση στην Ελλάδα επτά ανθυποβρυχιακών ελικοπτέρων πολλαπλών ρόλων MH-60R. Στην ειδοποίηση πέραν του εξοπλισμού που θα έφεραν τα νέα ελικόπτερα, υπήρχε και η πρόβλεψη για αγορά και οπλισμού. Ο οπλισμός αυτός αποτελούταν από 100 κατευθυνόμενες ρουκέτες APKWS και 30 νέας γενιάς ελαφρών τορπιλών Mk54 καθώς και βαρέων πολυβόλων Μ-2400 και GAU-21. Όπως έγινε αργότερα γνωστό οι τορπίλες, που είναι και το κύριο όπλο προσβολής των εχθρικών υποβρυχίων από τα ελικόπτερα αυτά, δεν παραγγέλθηκαν σε καμιά από τις δύο παραγγελίες που έγιναν στην αμερικάνικη πλευρά. Ως εκ τούτων, ενώ οι τορπίλες είχαν αποδεσμευθεί για το Πολεμικό Ναυτικό δεν αγοράστηκαν και η προμήθεια τους προγραμματίζεται για δεύτερο χρόνο. Μέχρι τότε τα υπερσύγχρονα MH-60R θα επιχειρούν με παρωχημένες τορπίλες. Σας θυμίζει κάτι; Μήπως σας θυμίζει τη περίπτωση των υποβρυχίων 214 που αγοράστηκαν δίχως εξ αρχής να αγοραστούν και οι νέες τορπίλες; Μήπως τα Leopard 2 δίχως τα κατάλληλα πυρομαχικά;

Οι τορπίλες Mk54 είναι η τελευταία γενιά ελαφρών τορπιλών αμερικάνικης κατασκευής που μπήκε σε υπηρεσία το 2004, προς αντικατάσταση των παλαιότερων MK46. Ο ρόλος των ελαφρών τορπιλών γενικά είναι η αντιμετώπιση των εχθρικών υποβρυχίων και δύναται να μεταφερθούν από όλα τα μέσα ενός ναυτικού, ήτοι μονάδες επιφανείας, Α/Υ ελικόπτερα και αεροσκάφη ναυτικής συνεργασίας. Για το λόγο αυτό είναι μικρότερες σε μέγεθος και ελαφρύτερες από τις τορπίλες βαρέως τύπου που φέρουν τα υποβρύχια, έτσι ώστε να μπορούν να μεταφερθούν με ευχέρεια και από τα εναέρια μέσα του ναυτικού. Χρησιμοποιούνται σε επιθετικές επιχειρήσεις κατά το κυνήγι υποβρυχίων από τα εναέρια μέσα και σε αμυντικές επιχειρήσεις από πλοία επιφανείας κατά υποβρυχίων που παραμονεύουν σε ρόλο κυνηγού τόσο σε βαθιά όσο και σε ρηχά ύδατα.

Η έναρξη του προγράμματος για τη νέας γενιάς τορπίλη που είχε ως αποτέλεσμα την κατασκευή Mk54 έγινε το 1994. Εκείνη την περιόδο το ναυτικό των ΗΠΑ είχε να αντιμετωπίσει την μείωση των κονδυλίων και του υψηλού κόστους της τορπίλης Mk50 που βρισκόταν τότε σε παραγωγή αλλά και την εξάλειψη του κινδύνου των σοβιετικών υποβρυχίων πυρηνικής πρόωσης. Το αποτέλεσμα ήταν η ελαφριά υβριδική τορπίλη (LHT, Light Hybrid Torpedo) που συνδύαζε εξαρτήματα από τις υπάρχουσες τορπίλες Mk46, Mk50, Mk48 ADCAP καθώς και εξαρτήματα του εμπορίου (COTS), για τη μείωση του κόστους αλλά και τη χρήση των τεχνολογιών που είχαν ήδη αναπτυχθεί στα άλλα προγράμματα.  

Για την ακρίβεια, η τορπίλη  Mk50 Barracuda η οποία είχε αναπτυχθεί για την αντιμετώπιση των σοβιετικών πυρηνοκίνητων που θεωρητικά θα ανέπτυσσαν ταχύτητες αρκετά μεγαλύτερες των 40 κόμβων σε μεγάλα βάθη άνω των 700 μέτρων ήταν μια αρκέτα ακριβή επιλογή όπλου για την προσβολή αργοκίνητων υποβρυχίων συμβατικής πρόωσης. Για την επίτευξη αυτών των επιδόσεων η Mk50 είχε τελείως διαφορετικό σύστημα ισχύος σε σύγκριση με την Mk46 την οποία και θα αντικαθηστούσε. Για το σκοπό αυτό στην τορπίλη τοποθετήθηκε το Σύστημα Ισχύος Αποθηκευμένης Ενέργειας (SCEPS). Ο κινητήρας ακολουθεί τον κύκλο Rankine για την προώθηση της τορπίλης. Το καύσιμο είναι συμπαγές λίθιο το οποίο τήκεται με τη βοήθεια οξειδωτικού αντιδραστηρίου, αέριο εξαφθορίου του θείου, σε λέβητα ο οποίος χρησιμοποιείται για την ατμοποίηση γλυκού νερού που κυκλοφορεί σε κλειστό κύκλωμα σωληνώσεων. Ο ατμός κινεί έναν στρόβιλο και αυτός με τη σειρά του τον αντιλωθητή της τορπίλης (Pumpjet). Στη συνέχεια ο ατμός υγροποιείται ξανά για να επαναχρησιμοποιηθεί στον λέβητα. Ο μηχανισμός αυτός δίνει στην τορπίλη μέγιστη ταχύτητα 55 κόμβων ανεξαρτήτως βάθους. Η ανάπτυξη της τορπίλης ολοκληρώθηκε το 1992 και μπήκε σε υπηρεσία με το US Navy.

Από την άλλη η τορπίλη Mk 46 η οποία αυτή τη στιγμή και μέχρι έλευση των προηγμένων MU90 είναι η κύρια Α/Υ τορπίλη του ελληνικού πολεμικού ναυτικού, είχε πρωτομπεί σε υπηρεσία το 1963. Το κύριο πρόβλημά της ήταν η χαμηλή αξιοπιστία σε παράκτια ύδατα. Η τορπίλη αντικατέστησε την Mk44 με κύριο γνώμωνα την επίτευξη ταχυτήτων άνω των 30 κόμβων και είναι σε υπηρεσία με πάνω από 35 ναυτικές δυνάμεις συμπεριλαμβανομένων των ΗΠΑ. Τα κύρια χαρακτηριστικά της τορπίλης είναι μήκος 2,59 μέτρα, διάμετρος 324 χιλ, βάρος 230 κιλά και κεφαλή 43,9 κιλά. Οι επιδόσεις της τορπίλης είναι μέγιστη ταχύτητα 45 κόμβοι, μέγιστη εμβέλεια 16,7 χλμ με 36 κόμβους και μέγιστο βάθος άνω των 450 μέτρων. Η τελευταία έκδοση της τορπίλης που βρίσκεται σε υπηρεσία είναι η Mk46 Mod5A και ενσωματώνει όλες τις αναβαθμίσεις των προηγούμενων εκδόσεων. Να αναφέρουμε εδώ ότι στην τελευταία έκδοση η τορπίλη διαθέτει σύστημα ελέγχου ψηφιακού υπολογιστή και όλες οι λειτουργίες εκτελούνται πλεόν ψηφιακά για μεγαλύτερη ακρίβεια ενώ παράλληλα βελτιώθηκαν οι ικανότητες εντοπισμού υποβρυχίων και η ικανότητα λειτουργίας σε αβαθή ύδατα.

Η νέας γενιάς τορπίλη Mk54 χρησιμοποιεί το σύστημα πρόωσης και την πολεμική κεφαλή της τορπίλης Mk46 Mod5, τον πομπό και ερευνητή της τορπίλης Mk50 Barracuda και κοινό επεξεργαστή τορπίλης CTP που χρησιμοποιείται και στην Mk48 A6 ADCAP. Τα χαρακτηριστικά της τορπίλης είναι μήκος 2,72 μέτρα, διάμετρος 324χιλ βάρος 276 κιλά και γόμωση 43,9 κιλά. Οι επιδόσεις της τορπίλης είναι παρεμφερείς με την Mk46 Mod A5 που μοιράζονται το ίδιο σύστημα πρόωσης. Το σύστημα πρόωσης, όπως προαναφέραμε, στηρίζεται σε κινητήρα με καύσιμο Otto II. Το καύσιμο που χρησιμοποιείται είναι υγρό και ονομάζεται μονοπροωθητικό Otto II και αυτό γιατί εμπεριέχει το οξυγόνο που χρειάζεται για να γίνει η καύση του. Παρουσιάζει υψηλή ενεργειακή αποδοτικότητα αλλά είναι τοξικό, εύφλεκτο και διαβρωτικό. Όμως το σύστημα αποθήκευσης και διαχείρισης είναι ασφαλές και απλό. Μετά την πυροδότηση η καύση είναι αυτοσυντηρούμενη, με τις υψηλές θερμοκρασίες να περιορίζονται από τη χρήση θάλασσας στον θάλαμο καύσης. Τα παραγόμενα αέρια και ο υπέρθερμος ατμός κινούν τα πέντε έμβολα του κινητήρα και η παλινδρομική κίνηση των εμβόλων γίνεται περιστροφική και μεταφέρεται στις δύο αντιπεριστρεφόμενες προπέλες. Η πολεμική κεφαλή Mk103 Mo1, είναι επίσης κοινή με την Mk46 Mod5 και φέρει γόμωση τύπου PBXN-103 βάρους 43,9 κιλών που ισοδυναμούν σε 108 κιλά ΤΝΤ.

Ο κοινός επεξεργαστής τορπίλης CTP διαθέτει επτά υποδοχές καρτών σε αρτηρία VME64. Πιο συγκεκριμένα διαθέτει τρεις κάρτες επεξεργασίας σήματος, μια κάρτα διασύνδεσης επικοινωνιών, μια κάρτα επεξεργασίας δεδομένων, μια κάρτα καταγραφής και μια θέση κενή για μελλοντική αναβάθμιση. Οι 24 επεξεργαστές των τριών καρτών επεξεργασίας σήματος εξασφαλίζουν τριπλάσια ικανότητα επεξεργασία σήματος σε σύγκριση με την Mk48 και δεκαπλάσια σε σύγκριση με την Mk50.

Ο πομπός και ο ερευνητής της τορπίλης παρέχουν καλύτερη λογική απόρριψης αντανακλάσεων σε αβαθή ύδατα, ικανότητα επανάληψης επίθεσης, βελτιωμένη ικανότητα απάλειψης επιφανείας, τακτικές αντι-αντιμέτρων, ικανότητα άμεσης βολής και γενικά υπέρτερες επιχειρησιακές δυνατότητες σε παράκτια ύδατα σε σύγκριση με τα προηγούμενα μοντέλα.

Όπως αναλύσαμε παραπάνω, οι τορπίλες Mk54 θα προσέδιδαν ποιοτικό πλεονέκτημα στα πληρώματα των ελικοπτέρων αλλά και των πλοίων έναντι των νέων τουρκικών υποβρυχίων Τ-214ΤΝ που θα αρχίσουν να γίνονται επιχειρησιακά από δω και στο εξής. Ουσιαστικά η μη απόκτηση των όπλων αυτών για άλλη μια φορά αποστερεί από ένα καίριο οπλικό σύστημα τη δυνατότητα να λειτουργήσει στο μέγιστο των δυνατοτήτων του. Είναι κρίμα να έχουμε στο στόλο μας τα πιο σύγχρονα Α/Υ ελικόπτερα στον κόσμο χωρίς τα όπλα τους, τορπίλες Mk54 και πυραύλους NSM. Αν η δικαιολογία ήταν ο περιορισμός του κόστους, εδώ να αναφέρουμε ότι το 2020 που μπήκε η παραγγελία για τα πρώτα τέσσερα ελικόπτερα η τιμή των συγκεκριμένων τορπιλών ήταν κάτω του ενός εκατομυρίου σύμφωνα με την αντίστοιχη κοστολόγηση τον Ιούλιο του 2020 για 29 τορπίλες MK54 Mod 0 για το ναυτικό του Βελγίου μαζί με υπηρεσίες και βιβλιογραφία στα 33,3 εκατ. δολάρια. Δηλαδή οι 30 τορπίλες θα μας κόστιζαν περί τα 40 εκατ. δολάρια όταν σήμερα η αντίστοιχη τιμή πλησιάζει το 1,5 εκατ. δολάρια ανά όπλο. Τέλος να επισημάνουμε ότι η Raytheon προσφέρει κιτ αναβάθμισης των υπάρχοντων τορπιλών Mk46 και Mk50 σε Mk54. Αυτό θα ήταν μια πολύ καλή οικονομική λύση για την αναβάθμιση του συνόλου των τορπιλών Mk46 που βρίσκονται στο ελληνικό οπλοστάσιο. Είναι γεγονός και πασιφανές πλέον πως τα λάθη του παρελθόντος συνεχίζονται. Συνεχώς αγοράζονται συστήματα δίχως να εξασφαλίζεται και να διασφαλίζεται πως θα αποκτηθούν με τα κατάλληλα πυρομαχικά και οπλικά συστήματα. Τα νέα MH-60R είναι ένα ακόμη παράδειγμα που δείχνει πως τα παθήματα του παρελθόντος δεν έχουν γίνει μαθήματα. Ως εκ τούτων, τα υπερσύγχρονα MH-60R θα πετυχαίνουν εντοπισμούς υποβρυχίων αλλά δεν θα διαθέτουν τα κατάλληλες τορπίλες νέας γενιάς για να τους προσβάλουν.

Το άρθρο Πολεμικό Ναυτικό: Αγοράσαμε νέα ελικόπτερα MH-60R δίχως τις τορπίλες νέας γενιάς-Τα λάθη του παρελθόντος συνεχίζονται δημοσιεύτηκε πρώτη φορά στο Defence Review.

Την επίσημη προμήθεια των ελικοπτέρων UH-60M Blackhawk ανακοίνωσε ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας (ΥΕΘΑ) Νίκος Δένδιας, μιλώντας από την έδρα της Διοίκησης Αεροπορίας Ναυτικού. Όπως χαρακτηρηστικά επισήμανε ο ΥΕΘΑ, το πρόγραμμα πρόσκτησης των ελικοπτέρων UH-60M Blackhawk θα προχωρήσει και σύντομα θα συμβασιοποιηθεί από το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας. Τα επόμενα βήματα θα αφορούν την έγκριση του προγράμματος από την επιτροπή εξοπλιστικών προγραμμάτων της Βουλής των Ελλήνων και ακολούθως από το Κυβερνητικό Συμβούλιο Εξωτερικών και Άμυνας (ΚΥΣΕΑ).

Ο ΥΕΘΑ τόνισε κατά την επίσημη ομιλία του: Αντιμετωπίζουμε πληθώρα προκλήσεων στο γεωπολιτικό μας περιβάλλον κατά συνέπεια η διατήρηση και η επαύξηση των επιχειρησιακών δυνατοτήτων των ενόπλων δυνάμεων αποτελεί κορυφαία προτεραιότητα μαζί με τα υφιστάμενα ελικόπτερα το πολεμικό ναυτικό αποκτά τα 7 ελικόπτερα και ενισχύει τον στόλο οποίος θα είναι υψηλών δυνατοτήτων και προστίθεται μαζί με τα black hack της αεροπορίας στρατού το πρόγραμμα το οποίο είμαι βέβαιος ότι θα εγκρίνει η επιτροπή της βουλής και αμέσως μετά το κισσέα της επόμενες ημέρες

Σύμφωνα με πληροφορίες το τελικό κόστος ανέρχεται στο 1.1 με 1.2 δισεκατομμύρια ευρώ ενώ θα χρειαστούν επιπλέον 300 με 400 εκατομμύρια ευρώ για τη σύναψη ολοκληρωμένης σύμβασης τεχνικής υποστήριξης. Να σημειωθεί ότι στη περίπτωση των νέων ελικοπτέρων MH-60R για το Πολεμικό Ναυτικό απαιτούνται επιπρόσθετα 256 εκατομμύρια για τη σύναψη σύμβασης τεχνικής υποστήριξης, ανεβάζοντας το συνολικό κόστος στα 900 εκατομμύρια δολάρια για 7 ελικόπτερα δίχως το κόστος των όπλων. Το ίδιο θα ισχύσει και στη περίπτωση απόκτησης νέων όπλων (τορπίλες ΜΚ56 και βλήματα κατά στόχων επιφανείας). Εξαίρεση οι νέες κατευθυνόμενες ρουκέτες APKWS II.

Το άρθρο Την επίσημη προμήθεια των ελικοπτέρων UH-60M Blackhawk ανακοίνωσε ο ΥΕΘΑ Νίκος Δένδιας δημοσιεύτηκε πρώτη φορά στο Defence Review.

Αλμυρό αποδεικνύεται το κόστος της τεχνικής υποστήριξης των νέων ελικοπτέρων του Πολεμικού Ναυτικού. Ο λόγος για το συνολικό οικονομικό τίμημα που καλείται να καταβάλει το Πολεμικό Ναυτικό για την απρόσκοπτη τεχνική υποστήριξη των νέων ελικοπτέρων MH-60R της νεοσύστατης Διοίκησης Αεροπορίας του Αρχηγείου Στόλου Πολεμικού Ναυτικού. Σύμφωνα με πληροφορίες, το συνολικό κόστος για την τεχνική υποστήριξη πενταετούς διάρκειας των επτά νέων ελικοπτέρων MH-60R ανέρχεται στα 256 εκατομμύρια δολάρια. Ήδη από πλευράς Πολεμικού Ναυτικού υπήρξε προβληματισμός για το υψηλό κόστος της τεχνικής υποστήριξης των ελικοπτέρων Romeo.

Παράλληλα, εκκρεμεί το πρόγραμμα εκσυγχρονισμού μέσης ζωής, των 11 υφιστάμενων ελικοπτέρων S-70B Aegeanhawk τα οποία ενώ ανέμεναν πρόγραμμα εκσυγχρονισμού από τα τέλη της προηγούμενης δεκαετίας, εντούτοις προηγήθηκε το πρόγραμμα απόκτησης νέων ελικοπτέρων, αντί της μέριμνας για τον εκσυγχρονισμό των υπάρχοντών ελικοπτέρων Aegeanhawk.

Επιπροσθέτως, αξίζει να τονιστεί πως για τα ελικόπτερα MH-60R απαιτούνται και νέα οπλικά συστήματα όπως οι νέες τορπίλες ΜΚ-54 (έχει αναφερθεί πως είναι εντός της αρχικής έγκρισης…) και νέοι αντιπλοϊκοί πύραυλοι κατά στόχων επιφανείας όπως είναι οι NSM. Αμφότερα τα παραπάνω δυο προγράμματα (κόστος σύμβασης τεχνικής υποστήριξης και κόστος νέων όπλων) απαιτούν επιπρόσθετα κονδύλια έναντι του αρχικού κόστους των 600 εκατομμυρίων δολαρίων για επτά ελικόπτερα.

Το άρθρο Αλμυρό το κόστος υποστήριξης των νέων ελικοπτέρων του Πολεμικού Ναυτικού δημοσιεύτηκε πρώτη φορά στο Defence Review.