Η τουρκική STM ανακοίνωσε ότι απέσπασε σύμβαση, από μη-κατονομαζόμενη χώρα του NATO και την ΕΕ, για την προμήθεια περιφερόμενων πυρομαχικών Kargu και Alpagu. Η STM ανέπτυξε τα Alpagu και Kargu στο πλαίσιο σχετικής απαίτησης του Τουρκικού Στρατού, αλλά έχει επιλεγεί και εξαχθεί σε 15 χώρες του κόσμου. Τα Alpagu και Kargu είναι περιφερόμενα πυρομαχικά με ενσωματωμένη πολεμική κεφαλή υψηλής εκρηκτικότητας, αλλά και δυνατότητα χρήσης τους σε αποστολές συλλογής πληροφοριών, επιτήρησης και αναγνώρισης.

Το Alpagu εκτοξεύεται, αναπτύσσει τα πτερύγια του και αιωρείται πάνω από μια περιοχή μέχρι να εντοπιστεί έναν στόχο προς προσβολή, ενώ το Kargu είναι ένα σύστημα κάθετης απογείωσης και προσγείωσης με τέσσερις έλικες. Αμφότερα τα συστήματα έχουν δυνατότητα αυτοκαταστροφής, ενσωματώνουν το ίδιο σύστημα στόχευσης βασισμένο στην εικόνα, καθώς και σύστημα αυτόματης ταξινόμησης στόχων, ανίχνευσης και επίθεσης χωρίς τη βοήθεια GPS. Η μέγιστη εμβέλεια τους είναι 5 χιλιόμετρα ή δέκα λεπτά πτήσης, ενώ ο χρόνος που απαιτείται για την ανάπτυξη τους δεν ξεπερνά τα 45 δευτερόλεπτα.

Το άρθρο Τουρκικά περιφερόμενα πυρομαχικά για χώρα-μέλος της ΕΕ και του ΝΑΤΟ δημοσιεύτηκε πρώτη φορά στο Defence Review.

Η τουρκική STM ανακοίνωσε ότι στις 30 Σεπτεμβρίου πραγματοποίησε επιτυχημένη δοκιμή του UAV Kargu, εξοπλισμένου με πολεμική κεφαλή διάτρησης θωράκισης. To Kargu είναι ένα περιφερόμενο πυρομαχικό, το οποίο στη βασική του έκδοση ενσωματώνει πολεμική κεφαλή υψηλής εκρηκτικότητας. Είναι σύστημα κάθετης απογείωσης και προσγείωσης με τέσσερις έλικες, έχει δυνατότητα αυτοκαταστροφής, ενώ ενσωματώνει σύστημα στόχευσης βασισμένο στην εικόνα, καθώς και σύστημα αυτόματης ταξινόμησης στόχων, ανίχνευσης και επίθεσης χωρίς τη βοήθεια GPS. Η μέγιστη εμβέλεια τους είναι 13 χιλιόμετρα ή 10 λεπτά πτήσης, ενώ ο χρόνος που απαιτείται για την ανάπτυξη τους δεν ξεπερνά τα 45 δευτερόλεπτα. Μπορεί να πετά σε μέγιστο υψόμετρο 1.000 μέτρων με μέγιστη ταχύτητα 72 χιλιόμετρα την ώρα. Το βάρος του είναι 6,3 κιλά. Σύμφωνα με την ανακοίνωση της STM, η νέα έκδοση του Kargu έπληξε με επιτυχία τον στόχο, ο οποίος ήταν ένα ελαφρύ τεθωρακισμένο όχημα.

Το άρθρο Η τουρκική STM δοκίμασε με επιτυχία νέα έκδοση του περιφερόμενου πυρομαχικού Kargu με πολεμική κεφαλή διάτρησης θωράκισης δημοσιεύτηκε πρώτη φορά στο Defence Review.

Σε προηγούμενη ανάλυση στον ιστότοπο του DefenceReview.gr αναφερθήκαμε εκτενώς στις εξοπλιστικές εξελίξεις που φέρνει η οπλοποίηση της »νοημοσύνης σμήνους». Μέσω επιχειρησιακών παραδειγμάτων κατέστη κατανοητή σε τεράστιο βαθμό η βαρύτητα των δομών Σμηνών Drone (Swarm Drone) τόσο σε τακτικό όσο και σε επιχειρησιακό αλλά και σε στρατηγικό επίπεδο.

Έπειτα από αίτημα πάρα πολλών αναγνωστών αξίζει πιστεύω να αναλύσουμε ορισμένους συμβατικούς (και μη) τρόπους αντιμετώπισης των προαναφερθέντων τεχνολογιών καθώς η γειτονική Τουρκία αναπτύσσει σε τεράστιο βαθμό τεχνολογίες Σμηνών Drone τόσο σε Εναέριο όσο και σε Ναυτικό Περιβάλλον Μάχης. Πέραν των Σμηνών Drone θα εξεταστούν μέσα αντιμετώπισης των UCAV Bayraktar TB2, των Akinci, των T-600 Yildimir αλλά και λοιπών μελλοντικών απειλών που θα προκύψουν από τα προγράμματα μεταφοράς τεχνογνωσίας μεταξύ Κίνας-Τουρκίας-Πακιστάν.

Σύστημα Αεράμυνας Oerlikon Skynex

Τεράστια αναφορά γίνεται σε διεθνή και εγχώρια αμυντικά μέσα σχετικά με το αποκεντρωτικής φιλοσοφίας αντιαεροπορικό σύστημα Oerlikon Skynex. Το Oerlikon Skynex αποτελεί ένα καινοτόμο σύστημα δικτυοκεντρικής αεράμυνας που κατασκευάζεται εδώ και δεκαετίες από την Rheinmetall, με σκοπό να ανταποκριθεί στις σύνθετες απειλές των σύγχρονων πεδίων μάχης.

Το Κέντρο Διοίκησης-Ελέγχου του Oerlikon Skynex αποτελεί τον πυρήνα του συνολικού συστήματος, το οποίο αποτελείται από το τακτικό ραντάρ μεσαίου βεληνεκούς Oerlikon X-TAR3D, το πυροβόλο Oerlikon Revolver Gun Mk3, το Oerlikon Twin Gun GDF009 TREO, το Oerlikon Laser Gun και τέλος τους πυραύλους τύπου Cheetah. Θέτει νέα δεδομένα στον τομέα των αντιαεροπορικών επιχειρήσεων μέσω της διάταξης »ανοιχτής αρχιτεκτονικής» επί του γεωγραφικού χώρου στον οποίο τοποθετείται και σύμφωνα με ανεπίσημες πηγές ειδικεύεται και στον τομέα ενεργητικής/παθητικής αεράμυνας έναντι σμηνών Drone. 

Ραντάρ Oerlikon X-TAR3D

Το X-TAR3D είναι ένα τρισδιάστατο ραντάρ έρευνας αέρος που λειτουργεί σε ζώνη συχνοτήτων X, εκτελώντας λειτουργίες έρευνας, ανίχνευσης, ιχνηλάτησης, ταξινόμησης και ταυτοποίησης απειλών. Παρέχει τρισδιάστατη εικόνα κατάστασης μάχης στο Κέντρο Διοίκησης-Ελέγχου, καθώς και δεδομένα γεωγραφικής θέσης των απειλών τα οποία αξιοποιούνται από τα ραντάρ ελέγχου-πυρός των υποσυστημάτων του Skynex. Σύμφωνα με την κατασκευάστρια ενσωματώνει τεχνολογία phased-array pulse Doppler και έχει ως μέγιστη εμβέλεια τα 50 χιλιόμετρα. 

Έχει σχεδιαστεί ειδικά για να επιτυγχάνει υψηλές αποδόσεις έναντι εναέριων απειλών που διατηρούν χαμηλό προφίλ πτήσης, αλλά και για στόχους με πολύ μικρό ηλεκτρομαγνητικό/οπτικοακουστικό αποτύπωμα τύπου Kargu (UAV, βλήματα cruise, περιφερόμενα πυρομαχικά, ρουκέτες). Η μεταφορά δεδομένων στις επιμέρους μονάδες που συνιστούν το Oerlikon Skynex (IFF, MMI) γίνεται μέσω καναλιού Ethernet. Παρά τις μικρές διαστάσεις του συστήματος, η υψηλή ακρίβεια και η ανάλυση του ραντάρ κυρίως σε κάλυψη αζιμούθιου, προσφέρει εξαιρετικής ποιότητας διάκριση μεταξύ των απειλών.

Ο συμπαγής σχεδιασμός και το μειωμένο βάρος επιτρέπουν την εύκολη εγκατάσταση του X-TAR3D επί ελαφρών οχημάτων αλλά την εύκολη εναλλαγή τοποθεσίας κατά την διάρκεια της μάχης. Η μεταφορά δεδομένων στις επιμέρους μονάδες που συνιστούν το Oerlikon Skynex (IFF, MMI) γίνεται μέσω καναλιού Ethernet. Παρά τις μικρές διαστάσεις του συστήματος, η υψηλή ακρίβεια και η ανάλυση του ραντάρ κυρίως σε κάλυψη αζιμούθιου, προσφέρει εξαιρετικής ποιότητας διάκριση μεταξύ των απειλών.

Οerlikon Laser Gun

H γενικότερη χρήση όπλων lazer σε συστήματα εγγύς αεράμυνας, σύμφωνα με πληροφορίες από ανοιχτές πηγές, φαίνεται να έχει γίνει μόνο από τις Τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις κατά την διάρκεια του λιβυκού εμφυλίου, όπου το σύστημα κατευθυνόμενης ενέργειας ALKA κατέρριψε ένα κινεζικό UAV MALE Wing Loong II. Σε περιβάλλον ασκήσεων, τα όπλα λέιζερ χρησιμοποιούνται κυρίως από επίγειες μονάδες και μονάδες του πολεμικού ναυτικού, με σκοπό να καταστρέψουν με ακρίβεια εχθρικές απειλές υψίστης σημασίας (High Value Threats).

Η στρατηγική σημασία των όπλων λέιζερ εντός του οπλοστασίου των ΗΠΑ έγκειται στο γεγονός ότι χώρες όπως η Κίνα και το Ιράν (αλλά και η Τουρκία) διαμορφώνουν συνεχώς νέα είδη αντιπλοϊκών πυραύλων (βαλλιστικής τροχιάς, cruise) με σκοπό να εκδιώξουν τις ναυτικές μονάδες μάχης των ΗΠΑ από τα εγγύς ευρασιατικά ύδατα. Το Oerlikon Laser Gun διαθέτει δική του μονάδα αισθητήρων και λειτουργεί μέσω 3D ραντάρ έρευνας αέρος, ενώ είναι ικανό να λαμβάνει και να επεξεργάζεται δεδομένα και από τρίτα μέσα που συμμετέχουν στην πολεμική διαδικασία. Μπορεί να λειτουργήσει τηλεχειριζόμενα αλλά και πλήρως αυτόνομα με σκοπό να αμυνθεί έναντι απειλών χωρίς ανθρώπινη παρέμβαση μέσω κατευθυνόμενης ενέργειας ισχύος 10 kW.

Σύμφωνα με αποτελέσματα ενός Wargame που διεξήγαγε το αμερικανικό Think Tank RAND το 2019, τα όπλα λέιζερ στα μελλοντικά πεδία μάχης θα χρησιμοποιηθούν κυρίως έναντι κατευθυνόμενων πυραύλων cruise αλλά και μη επανδρωμένων αεροχημάτων που έχουν καταφέρει να περάσουν τις αρχικές στρώσεις αεράμυνας. Σε νησιωτικό περιβάλλον μάχης του οποίου οι κρίσιμες εγκαταστάσεις θα απειλούνται από βλήματα τύπου J-600T Yildirim και drone τύπου Kargu, συστήματα εγγύς αεράμυνας ακριβείας όπως το Oerlikon Laser Gun είναι ιδανικά για αντιμετώπιση απειλών που έχουν διαφυγή των αρχικών ζωνών αεράμυνας.

Skynex Multi Sensor Unit

Προκειμένου να βελτιωθεί το πλέγμα αισθητήρων του Skynex έναντι επιθέσεων κορεσμού αεράμυνας (μέσω τεχνολογιών σμήνους drone) η Rheinmetall ξεκίνησε επίσης την ανάπτυξη μίας νέου τύπου μονάδας αισθητήρων που αναφέρεται ως Skynex Multi Sensor Unit. Η Skynex Advanced Multi Sensor Unit είναι η επόμενη γενιά αισθητήρων για συστήματα αεράμυνας VSHORAD με σκοπό την ανίχνευση, την ιχνηλάτησης, και την μεταφορά δεδομένων τοποθεσίας του εχθρικού στόχου στα κέντρα Διοίκησης-Ελέγχου. Η αρθρωτή αρχιτεκτονική επιτρέπει ένα συνδυασμό διαφόρων λειτουργικών μονάδων/αισθητήρων τύπου AESA.

Η σουίτα του ραντάρ AESA συμπληρώνεται με μονάδες ηλεκτροπτικών αισθητήρων (διαθέτοντας μια υπέρυθρη και μια τηλεοπτική κάμερα) καθώς και ένα αποστασιόμετρο λέιζερ. Η προηγμένη μονάδα πολλαπλών αισθητήρων μπορεί να ενσωματωθεί στο σύστημα Skynex και να ελέγχεται εξ αποστάσεως από το Κέντρο Διοίκησης-Ελέγχου. Σύμφωνα με την κατασκευάστρια, η αδρανοποίηση εχθρικών μη επανδρωμένων δομών τύπου σμήνους drone θα γίνεται μέσω ραντάρ ηλεκτρονικού πολέμου το οποίο θα ενσωματωθεί στο Multi Sensor Unit.

Oerlikon Revolver Gun Mk3

Το πυροβόλο Oerlikon Revolver Gun είναι ικανό να λαμβάνει και να επεξεργάζεται δεδομένα από 3D και 2D ραντάρ έρευνας και ιχνηλάτησης απειλών. Το ενσωματωμένο ραντάρ παρακολούθησης επιτρέπει την αυτόνομη λειτουργία αναζήτησης απειλών στον εναέριο χώρο, γεγονός που καθιστά τον προσδιορισμό/εντοπισμό στόχου ως μία απλή και γρήγορη διαδικασία.

Το μη επανδρωμένο Revolver Gun Mk3 συνδυάζει εξαιρετική ακρίβεια με υψηλή ισχύ πυρός όντας ικανό να βάλει μέσω 1.000 γύρων ανά λεπτό σε αποστάσεις μεγαλύτερες των 4ων χιλιομέτρων. Είναι εφοδιασμένο με τη δική του μονάδα αισθητήρων, που αποτελείται από ένα ραντάρ παρακολούθησης, μία τηλεχειριζόμενη κάμερα ημέρας/νυκτός, καθώς και αποστασιόμετρο λέιζερ. Σύμφωνα με την κατασκευάστρια το πυροβόλο είναι ικανό να βάλει έναντι μικρών στόχων τύπου drone που εκτελούν χαμηλό προφίλ πτήσης μέσω βλημάτων των 35 χιλιοστών.

Η παρακολούθηση και το »κλείδωμα» της απειλής υπολογίζονται και εκτελούνται αυτόματα από τον ενσωματωμένο επεξεργαστή ελέγχου-πυρός που βρίσκεται εντός του πυροβόλου, ενώ το σύστημα αεράμυνας έχει την δυνατότητα να προγραμματιστεί έτσι ώστε να λειτουργεί ημι-αυτόνομα. Με αυτόν τον τρόπο δίνει την δυνατότητα στους χειριστές να καθορίσουν την χρονική στιγμή καταστροφής του στόχου.

Διπλό πυροβόλο GDF009 TREO

Το Oerlikon Twin Gun GDF009 TREO είναι εξοπλισμένο με δικό του επεξεργαστή ελέγχου-πυρός και έχει την δυνατότητα δικτυοκεντρικής συνεργίας με επί μέρους αισθητήρες που συμμετέχουν επί της πολεμικής διαδικασίας (π.χ. ραντάρ X-TAR3D, ιπτάμενα ραντάρ).

Σύμφωνα με την κατασκευάστρια είναι ικανό να λειτουργήσει πλήρως αυτόνομα, όντας ικανό να εντοπίσει, να επεξεργαστεί, να αξιολογήσει και να καταστρέψει εχθρικές απειλές χωρίς ανθρώπινη παρέμβαση. Όπως και το Oerlikon Revolver Gun εκτελεί αποστολές C-RAM και C-LSS για εγγύς αεράμυνα στρατιωτικών βάσεων, αεροδρομίων και πετρελαϊκών εγκαταστάσεων.

Λύσεις από την Israel Airospace Industry 

Η Israel Aerospace Industries (IAI) παρουσίασε μια οικογένεια νέων συστημάτων ηλεκτρονικού πολέμου (EW) , τα οποία μπορούν να καταπολεμήσουν εκτεταμένη σειρά απειλών, συμπεριλαμβανομένων των UAV, των Swarm Drones, των εχθρικών μονάδων επιφανείας αλλά και παράκτιων βαλλιστικών αντιπλοϊκών βλημάτων. Σύμφωνα με την Jpost, η οικογένεια συστημάτων Scorpius σαρώνει ολόκληρο το περιβάλλον μάχης για εύρεση στόχων και αναπτύσσει στενά εστιασμένες δέσμες ηλεκτρονίων (»narrowly focused beams») για να παρεμβαίνει έναντι απειλών σε ολόκληρο το ηλεκτρομαγνητικό φάσμα. Το εν αναπτύξει σύστημα διακόπτει αποτελεσματικά την λειτουργία ηλεκτρομαγνητικών συστημάτων συμπεριλαμβανομένων των ραντάρ, των ηλεκτρονικών αισθητήρων, των GPS και των DataLinks.

Η οικογένεια Scorpius περιλαμβάνει πέντε διαφορετικά συστήματα που χρησιμεύουν ανάλογα την αποστολή:

• Scorpius G (εδάφους): Το Scorpius G είναι ένα κινητό, επίγειο σύστημα ηλεκτρονικού πολέμου EW που χρησιμοποιείται για τον εντοπισμό και την παρεμπόδιση απειλών από το έδαφος και τον αέρα. Μπορεί να αναπτυχθεί μέσω τροχοφόρου οχήματος και αποτελεί σύστημα αεράμυνας «soft-kill» δημιουργώντας έναν ηλεκτρονικό »θόλο» προστασίας πάνω από μια περιοχή. Μέχρι στιγμής δεν έχουν αποδεσμευθεί οι πληροφορίες σχετικά με την ακτίνα κάλυψης.
• Scorpius N (ναυτικό): Το Scorpius N αποτελεί ένα σύστημα προστασίας μονάδων επιφανείας από βλήματα crusie, αντιπλοϊκούς πυραύλους και drone kamikaze. Λειτουργεί μέσω διεξαγωγής ηλεκτρονικού πολέμου στα ηλεκτροπτικά συστήματα/αισθητήρες του εχθρικού βλήματος. Το Ιράν εδώ και χρόνια εξελίσσει τεχνολογίες ECCM για τα αντιπλοϊκά βλήματά του με σκοπό να προβάλει ισχύ στο γεωγραφικό υπό-σύμπλοκο Ορμούζ και Άντεν οπότε είναι αναμενόμενη η περαιτέρω ανάπτυξη τέτοιων ικανοτήτων από το Ισραήλ.

• Scorpius SP (αεράμυνα): Το Scorpius SP είναι ένα σύστημα αυτοπροστασίας το οποίο μπορεί να εγκατασταθεί σε μαχητικά/μεταγωγικά αεροσκάφη αλλά και σε αεροσκάφη που διεξάγουν αποστολές συνοδείας και εμπλοκής τύπου stand-off. Λειτουργεί αυτόματα και παρέχει προστασία έναντι απειλών Air-to-Air και Surface-to-Air.
• Scorpius SJ (air-standoff jammer): Το Scorpius SJ αποτελεί ουσιαστικά ένα σύστημα διεξαγωγής παρεμβολών έναντι εχθρικών μαχητικών αεροσκαφών, επίγειων μονάδων, UAV, αλλά και Κέντρων Διοίκησης Ελέγχου των UAV τα οποία δεν είναι ορθώς καλυμμένα. 

Mεγάλη κουβέντα γίνεται στην χώρα μας σχετικά με την επιχειρησιακή λειτουργία των Bayraktar TB2 στο Αιγαίο ειδικά σε περίοδο κρίσης. Αναλύοντας την μορφολογία εδαφών στα τουρκικά παράλια, θέλοντας και μη, αρκετά Κέντρα Διοίκησης και Ελέγχου των TB2 θα είναι εκτεθειμένα σε αεροπορικούς βομβαρδισμούς εκπέμποντας αρκετά έντονες ποσότητες ηλεκτρομαγνητικών κυμάτων καθιστώντας έτσι σχετικά εύκολο τον εντοπισμό τους. Ταπεινή γνώμη του γράφοντος είναι πως η τουρκική αεράμυνα μέχρι στιγμής δεν διαθέτει ούτε ποσοτικά ούτε ποιοτικά τα συστήματα που χρειάζονται για να φυλάξουν δομές C2, αεροδρόμια, ναυστάθμους, αντιπλοϊκές δομές πυραυλικών συστημάτων και λοιπά Κέντρα Βάρους.

Οι Τρομακτικές Τεχνολογικές Διαστάσεις που προσφέρει η ELBIT System

Παρουσία μίας είδησης η οποία πέρασε »στα ψιλά» στην Ελλάδα. Το παρακάτω σύστημα τυχαίνει να παρακολουθείται από τον γράφοντα (με διαφορετική ονομασία) πάνω από έναν χρόνο και οι τακτικές του διαστάσεις ίσως αλλάξουν άρδην ορισμένα χαρακτηριστικά των αντιπλοϊκών βλημάτων. Στην Elbit Systems UK ανατέθηκε σύμβαση ύψους περίπου 73 εκατομμυρίων λιρών από την Babcock International Group, για την παροχή συστημάτων ηλεκτρονικού πολέμου στο Βασιλικό Ναυτικό, ως μέρος του Προγράμματος Ναυτικού Ηλεκτρονικού Πολέμου του Υπουργείου Άμυνας του Ηνωμένου Βασιλείου. 

Στο πλαίσιο του προγράμματος, η Elbit Systems UK θα σχεδιάσει, θα κατασκευάσει και θα παραδώσει σουίτες EW που αποτελούνται από πλήρως ψηφιακά συστήματα Radar Electronic Support Measures (RESM) και Συστήματα Διοίκησης και Ελέγχου EW (EWC2). Αυτές οι τεχνολογίες τελευταίας γενιάς θα ενισχύσουν την επίγνωση της κατάστασης μάχης και την αντιπυραυλική άμυνα των ναυτικών πλατφορμών »πρώτης γραμμής» ενώ παράλληλα θα βελτιώσουν την ικανότητά τους να εκμεταλλεύονται το ηλεκτρομαγνητικό περιβάλλον. Η μακροπρόθεσμη συμφωνία μεταξύ Elbit και SWISSto12 απαιτεί την ανάπτυξη και την παραγωγή τρισδιάστατων εκτυπωμένων κεραιών ραδιοσυχνοτήτων και υποσυστημάτων για τα προγράμματα Naval EW. 

Όπως φαίνεται από την φωτογραφία της εταιρείας, η φιλοσοφία δράσης του συστήματος είναι πολύ απλή στην βάση της αλλά πολύ σύνθετη στην παραγωγή/εγκατάσταση και οπλοποίηση. Ουσιαστικά στην επιλεγόμενη μονάδα επιφανείας θα τοποθετηθούν »από άκρη σε άκρη» σουίτες κεραιών ηλεκτρονικού πολέμου οι οποίες θα δημιουργούν έναν ενιαίο »Αμυντικό Θόλο» γύρω από την πλατφόρμα. Ο αριθμός των κεραιών δύναται να είναι διψήφιος.

Μέσω αυτού του Θόλου, εκ των Κέντρων Διοίκησης και Ελέγχου του πλοίου, θα είναι εφικτή η ενεργητική/παθητική αποστολή ηλεκτρομαγνητικών συχνοτήτων σε ένα αρκετά μεγάλο φάσμα αλλά και η δημιουργία απομακρυσμένων »πεδίων εκπομπής συμπυκνωμένων ηλεκτρομαγνητικών κυμάτων/συχνοτήτων» με σκοπό το εχθρικό βλήμα να εκλαμβάνει τις περιοχές αυτές ως απειλή και να κατευθύνεται προς αυτές.  Περισσότερες λεπτομέρειες δεν έχουν δοθεί στην δημοσιότητα. Η προαναφερθείσα τεχνολογία έχει απορριφθεί αρκετές φορές από σενάριο μαζικής κατασκευής για λόγους ασύμμετρου οικονομικού κόστους, αλλά λόγω του 3D Printing το κόστος έπεσε κατακόρυφα (όπως και στα βλήματα PrSM). 

Το Ισραήλ έχει καταλάβει πλήρως εδώ και χρόνια τις συνέπειες της μετάδοσης αντιπλοϊκής πυραυλικής τεχνογνωσίας από την Κίνα σε Ιράν και Τουρκία, γι’ αυτό και κινείται σε τέτοιες κατασκευές που αλλάζουν άρδην το μέλλον των ναυτικών επιχειρήσεων. 

Λειόκαννα Τυφέκια

Παρά τις ραγδαίες τεχνολογικές εξελίξεις, ο Στρατός των ΗΠΑ συνεχίζει να χρησιμοποιεί λειόκαννα τυφέκια στο σύγχρονο πεδίο μάχης χρησιμοποιώντας μάλιστα αρκετά μεγάλη ποικιλία πυρομαχικών. Η τακτική αυτή έγινε γνωστή στον γράφον από το Βιβλίο του Καθηγητή Γεωπολιτικής της Στρατιωτικής Σχολής Ευελπίδων Κωνσταντίνο Γρίβα όπου γίνεται εκτενής ανάλυση της χρήσης του προαναφερθέντος συστήματος. Χαρακτηριστικά αναφέρεται πως τα σκάγια και τα φυσίγγια των λειόκαννων (όπως είναι λογικό) είναι εξαιρετικά αποτελεσματικά έναντι στόχων τύπου Kargu τα οποία κινούνται σε χαμηλή τροχιά πτήσης και ετοιμάζονται για κρούση.

Ήδη έχουν αρχίσει να κατασκευάζονται εξελιγμένα φυσίγγια σε ΗΠΑ και Μεγάλη Βρετανία με αποκλειστικό σκοπό την αντιμετώπιση παρόμοιων απειλών. Αντίστοιχα οπλικά συστήματα είναι ιδανικά για εξοπλισμό μίας διευρυμένης εθνοφυλακής η οποία θα λειτουργεί ακόμα και ως »Little Blue Men» έναντι συμβατικών στρατιωτικών απειλών όπως γίνεται σε Κίνα, Ρωσία και Ινδία.

Σε περίπτωση που θεωρηθεί »περιττή» ή »αχρείαστη» η εκμετάλλευση των λειόκαννων τυφεκίων ενδεικτικά αναφέρετε το συμβάν όπου τουρκικό drone quadcopter αποδέσμευσε κόκκινη μπογιά πάνω στην Ελληνική Σημαία στο Καστελόριζο παίζοντας περίεργα εμβατήρια. Η χρήση συστημάτων τύπου Oerlikon ή λοιπών πολυδάπανων αντιαεροπορικών μ΄΄εσων είναι κάτι παραπάνω από ασύμφορη για αντιμετώπιση τέτοιων καταστάσεων.

Τα ΗΑΕ η Μ. Βρετανία, η Τεχνητή Νοημοσύνη και η Πολιτική Δένδια

Τα ΗΑΕ και το Ην. Βασίλειο υπέγραψαν πρόσφατα μνημόνιο συνεργασίας σχετικά με την ανάπτυξη και οπλοποίηση τεχνητής νοημοσύνης τo οποίο θα συμβάλει στην ανάπτυξη κοινών στρατηγικών προγραμμάτων. Tο Οικονομικό Συμβούλιο Tawazun των HAE υπέγραψε υπόμνημα με το Υπουργείο Άμυνας του Ηνωμένου Βασιλείου για την ενίσχυση της συνεργασίας στην έρευνα και ανάπτυξη:

1) αυτόνομων οπλικών συστημάτων

2) κοινές αλυσίδες εφοδιασμού

3) κοινή έρευνα κ ανάπτυξη τεχνολογιών αιχμής

To πλαίσιο της Συνεργασίας ετέθη στις 16 Σεπτεμβρίου, ο Mohamed bin Zayed πρίγκιπας του Άμπου Ντάμπι και αναπληρωτής ανώτατος διοικητής των ενόπλων δυνάμεων συναντήθηκε με τον Boris Johnson στο Ηνωμένο Βασίλειο, ξεκινώντας την «Εταιρική Σχέση για το Μέλλον» μεταξύ των δύο εθνών. Πρωτεύον κοινός παρονομαστής της προαναφερθείσας ριζοσπαστικής Συμφωνίας με την Συμφωνία AUKUS είναι η σύσφιξη του Αγγλοσαξωνικού Δακτυλίου του Ρίμλαντ στο Νότιο Υποσύστημα της Ευρασίας και ο ενισχυμένος ρόλος της Μεγάλης Βρετανίας στην Ανατολική Μεσόγειο μέσω της Σκληρής Ισχύος.

Δευτερεύον και σημαντικότερος (κατ’εμέ) κοινός παρονομαστής μεταξύ των δύο συμφωνιών είναι η συμπαραγωγή οπλικών συστημάτων με OΠΛΟΠΟΙΗΣΗ ΤΕΧΝΗΤΗΣ ΝΟΗΜΟΣΥΝΗΣ, big data, σύντηξη δεδομένων αλλά και κοινή αντίληψη περί του ενισχυμένου ρόλου της »μερικής αυτοματοποίησης του πολέμου». Οι δύο αυτοί »Κοινοί Παρονομαστές» δύναται να λειτουργήσουν ως παράδειγμα οικοδόμησης γεωστρατηγικών σχέσεων μεταξύ του ΥΠΕΞ και της Μ. Βρετανίας αλλά και των ΗΑΕ με τα οποία διατηρούμε επίσημη Αμυντική Συμφωνία. Η αυτοματοποίηση μέρους της Πολεμικής Διαδικασίας είναι το μέλλον. Θεμελιώδη στοιχεία του Χαρακτήρα του Πολέμου αλλάζουν με ακραίες ταχύτητες. Οι συγκυρίες δεν ήταν ποτέ ευνοϊκότερες. Η χώρα μας είναι κάτι παραπάνω από ικανή στο να πρωτοστατήσει στην στρατιωτική διάσταση της 4ης Βιομηχανικής Επανάστασης.

Το άρθρο Εξελιγμένα και πρωτόγονα συστήματα αεράμυνας έναντι των τουρκικών απειλών UAV δημοσιεύτηκε πρώτη φορά στο Defence Review.

Η τουρκική STM ανακοίνωσε ότι ολοκλήρωσε την ανάπτυξη της έκδοσης προσβολής ραντάρ του αιωρούμενου πυρομαχικού Kargu και ότι η επίσημα παρουσίαση του θα γίνει στην προσεχή έκθεση «IDEF 2021». Στη νέα του έκδοση το Kargu θα λειτουργεί σε περιβάλλον άρνησης GPS και θα εμπλέκει στόχους, όπως ραντάρ και συστήματα ηλεκτρονικού πολέμου. Στη συμβατική του έκδοση το Kargu έχει μέγιστο βεληνεκές 5,1 χιλιόμετρα ή 30 λεπτά διάρκεια πτήσης και σε μέγιστο υψόμετρο 3 χιλιόμετρα (τυπικό ύψος πτήσης: 500 μέτρα). Έχει βάρος 7 κιλά, εκ των οποίων τα 1,3 κιλά είναι το βάρος της πολεμικής κεφαλής.

Το άρθρο «IDEF 2021»: H STM θα παρουσιάσει την έκδοση προσβολής ραντάρ του αιωρούμενου πυρομαχικού Kargu δημοσιεύτηκε πρώτη φορά στο Defence Review.

Στις 10 Μαΐου, δημοσιεύθηκαν πλάνα από επίδειξη της Τουρκικής Ταξιαρχίας Πεζοναυτών επί επιχειρησιακών αντικειμένων. Από το σχεδόν οκτάλεπτο βίντεο, θα μας απασχολήσει η εισαγωγή σε υπηρεσία mini επιθετικών drones και η τακτική χρησιμοποίηση αυτών στο πεδίο της μάχης.

Δείτε το σχετικό βίντεο εδώ.

Εως τώρα, τα project mini drones τουρκικής σχεδίασης που είχαν υποπέσει
στην αντίληψή μας, ήταν τα Kargu I/II και Alpagu της STM, και το Songar.
Μπορείτε να βρείτε παρουσίαση των τριών αυτών τύπων, εδώ.

Προσφάτως, δημοσιεύθηκαν πληροφορίες για ένα νέο mini drone της εταιρείας Savunma Troy . Πρόκειται για ένα εξαπτέρυγο mini drone το οποίο φέρει εξαπλό εκτοξευτή βομβίδων 40 χιλ. (που η κατασκευάστρια εταιρεία χαρακτηρίζει ως mini rockets) με εμβέλεια 2 χλμ, δραστικό βεληνεκές βομβίδας 100 – 500 μέτρα, και γόμωση κατά προσωπικού.

δείτε βίντεο εδώ .

Εκ πρώτης όψεως, τα τέσσερα αυτά mini drones, δεν διεκδικούν μερίδιο από τη δημοσιότητα που απολαμβάνει το ΤΒ2 του γαμπρού, όμως εκτιμούμε ότι θα πρέπει να απασχολήσει τα Επιτελεία μας.

Ωστόσο, σε υπηρεσία από τις τουρκικές δυνάμεις βρίσκεται μόνο το Kargu I/ II.

Στο βίντεο της επίδειξης των Πεζοναυτών που δημοσιεύθηκε, φαίνεται καθαρά η δράση ενός Kargu πάνω από παραθαλάσσια περιοχή. Το drone, καθοδηγείται στο στόχο και κατορθώνει να εκραγεί πλησίον αυτού.

Όμως, σε ανοιχτές πηγές, υπάρχει έντονη δυσαρέσκεια για την κατασκευάστρια εταιρεία STM, η οποία κατηγορείται για καθυστερήσεις στο πρόγραμμα παράδοσης των Kargu II και επιπλέον, για την ύπαρξη πολλών σοβαρών προβλημάτων τα οποία δεν έχουν επιλυθεί.

Δείτε σχετικά printscreens πιο κάτω:

Συγκεκριμένα, από συζητήσεις που αλιεύθηκαν στο twitter, πριν αυτές αφαιρεθούν, τα προβλήματα εστιάζονται στην καθοδήγηση του drone στον στόχο καθώς αυτός χάνεται εύκολα, και η δυσκολία πτήσεως αναλόγως των καιρικών συνθηκών (κυρίως του ανέμου), καθώς και των συνθηκών ορατότητας (πτήση εν μέσω προπετασμάτων καπνού). Συγκεκριμένα, αναφέρθηκαν προβλήματα στη διατήρηση της τροχιάς πτώσεως – προσεγγίσεως του στόχου.

Υπενθυμίζουμε ότι τα πρώτα Kargu (που ονομάστηκαν Ι) παραδόθηκαν στις Τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις (Τ.Ε.Δ) πριν τρία χρόνια. Η αρχική παραγγελία αφορούσε 500 τεμάχια, από τα οποία είχαν παραδοθεί περί τα 136 Kargu I, ενώ τα υπόλοιπα άλλαξαν στην πορεία και αφορούσαν την έκδοση ΙΙ. Η διαφορά ανάμεσα στις δύο εκδόσεις ήταν η δυνατότητα που θα είχε η δεύτερη, να απομνημονεύει εδαφικά ανάγλυφα και να τοποθετούνται στη μνήμη αυτών πορείες πτήσεως με συγκεκριμένα σημεία.

Αυτό απεικονίζει και το βίντεο.

Ενώ ο τουρκικός τύπος ανέφερε με διθυραμβικά σχόλια την εισαγωγή σε υπηρεσία του Kargu I και η πλειοψηφία μιλούσε για τα «τουρκικά Harpy», τα δημοσιεύματα ξαφνικά σταμάτησαν, χωρίς από την πλευρά μας να μπορούμε να βρούμε μια επίσημη εξήγηση, γεγονός που δυσχέραινε την έρευνά μας σχετικά με την εξέλιξη των παραδόσεων των συστημάτων στις Τ.Ε.Δ.

Οι απαντήσεις λοιπόν ήλθαν από τις ανοιχτές πηγές και τις συζητήσεις που δημοσιεύονται σε αυτές μετά την 10^η Μαΐου, στις οποίες είδαν το φως της δημοσιότητας, τα προβλήματα που προαναφέρθηκαν στο παρόν άρθρο.

Εξαιρετικά μεγάλο ενδιαφέρον παρουσιάζει και η συζήτηση για την αποτελεσματικότητα των συστημάτων αυτών στον πόλεμο του Αρτσάχ γεγονός που δε φωτίστηκε αρκετά.  Υπάρχουν πολλοί που ρωτούν γιατί ο αριθμός των βίντεο με επιτυχίες των Kargu από τον πόλεμο αυτό, είναι τόσο μικρός.  Πιθανόν τα ποσοστά επιτυχίας να ήταν χαμηλά.

Και αυτό είναι κάτι που θα πρέπει να έχουμε κατά νου.

Το πόσο αποτελεσματικό είναι ένα οπλικό σύστημα, δεν καθορίζεται από τον αριθμό προπαγανδιστικών – διαφημιστικών βίντεο που κυκλοφορούν στο διαδίκτυο, αλλά είναι ένας απόλυτα μετρήσιμος δείκτης που εξάγεται από τον αριθμό των αποστολών που έχουν αναληφθεί σε σχέση με τις ολοκληρωμένες αποστολές και επιπλέον τις ολοκληρωμένες αποστολές σε σχέση με τις απώλειες.

Πέρα όμως από το πόσο αποτελεσματικά είναι τα τουρκικής σχεδίασης συστήματα, είναι πολύ σημαντικό, τα Επιτελεία μας να παρακολουθούν τις εξελίξεις. Οι γείτονες παρουσιάζουν όχι μόνο οριζοντιωμένη φιλοσοφία εισαγωγής μη επανδρωμένων συστημάτων, αλλά και καθετοποιημένη, με σκοπό να φτάσουν στο επίπεδο της Ομάδος.

Συστήματα σαν τα Kargu ή αυτά της Savunma Troy, έχουν ως στόχο να προσδώσουν στα Τμήματα που θα τα χρησιμοποιούν, τη δυνατότητα χτυπημάτων  έναντι του εχθρού, χωρίς να εμπλακούν σε μάχες εκ του συστάδην (στις σπηλιές του PKK ή σε επεισόδιο τύπου Ιμίων) ή δυνατότητα ταχείας – εγκαίρου καταστροφής των βαρέων αντιαρματικών (για παράδειγμα) εκτοξευτών που δεν επιχειρούν από οχυρωμένες θέσεις. Υπενθυμίζουμε, τις απώλειες σε Leopard 2A4 από τα ΑΤ των Κούρδων.

Επιπλέον τέτοιου είδους συστήματα, δύνανται να χρησιμοποιηθούν σε όλες τις φάσεις του αγώνα (Επίθεση και Άμυνα), αφού παράλληλα με το μικρό τους βάρος και μέγεθος επιτρέπουν σε τμήματα μεγέθους ομάδας να μεταφέρουν 2 ή 3 από αυτά. Το μικρό όμως βάρος και μέγεθος, αποτελεί ευχή και κατάρα, διότι συνεπάγεται  πολύ μικρές ποσότητες μεταφερόμενης εκρηκτικής ύλης, καθώς επίσης και απόλυτη εξάρτηση από τις συνθήκες που περιγράψαμε νωρίτερα.

Πως όμως αντιμετωπίζονται τέτοια συστήματα;

Έχουμε την εντύπωση, ότι δεν υπάρχει αναγνώστης ο οποίος θα διαφωνήσει με το ότι σε περίπτωση Ελληνοτουρκικής σύγκρουσης, η ένταση θα είναι τόσο μεγάλη, ο κορεσμός της Περιοχής Επιχειρήσεων στο ηλεκτρομαγνητικό φάσμα αλλά και στο κομμάτι της συγκέντρωσης δυνάμεων και λοιπών μέσων, δεν θα προσομοιάζει σε καμία άλλη σύγκρουση από αυτές που τα τελευταία χρόνια έχουμε παρακολουθήσει. Ούτε καν τα επεισόδια των τελευταίων ημερών στο Ισραήλ.

Δεν είμαστε σίγουροι για το πόσα «τηλεκατευθυνόμενα» ΜΕΑ θα μπορέσουν τελικά να διατηρήσουν την επικοινωνία με το χειριστή όταν από την Ορεστιάδα ως το Καστελόριζο θα εκπέμπουν και θα εκτοξεύουν βλήματα ή θα δημιουργούν προπετάσματα καπνού, τα άπαντα.

Πέρα όμως από τα πιο πάνω, θεωρούμε ότι το ΓΕΣ θα πρέπει να μελετήσει την τοποθέτηση των βαρέων όπλων (κατ’ ελάχιστον, μιας και αυτά θα αποτελούν στόχους προτεραιότητας) σε θωρακισμένα οχήματα. Η αναμενόμενη εισαγωγή στο οπλοστάσιό μας των θωρακισμένων οχημάτων Μ1117, εφόσον ολοκληρωθεί, θα δημιουργήσει μια δεξαμενή φορέων για τα αντιαρματικά μας ή τα πολυβομβιδοβόλα μας που στην παρούσα φάση φέρονται επί αθωράκιστων οχημάτων.

 Επιπλέον, η χρήση μέσων δημιουργίας καπνού όπως καπνογόνες βομβίδες ή άλλα όμοια μέσα, θα μπορούσαν να τυφλώσουν τις απλές κάμερες που φέρουν τα mini drones.

Ενδιαφέρον παρουσιάζει και η προμήθεια βομβίδων των 40 mm  όπως των παρακάτω, καθότι στο Πεζικό είναι ενταγμένα βομβιδοβόλα του διαμετρήματος αυτού. Με την προμήθεια τέτοιων βομβίδων, αναβαθμίζεται και ο ρόλος των GMG  τα οποία θα μπορούν πλέον να αναλάβουν και αποστολές κάλυψης των επιγείων τμημάτων, από την απειλή των mini drones.

Εν κατακλείδι,

είναι φλέγον ζήτημα η παρακολούθηση από τα Επιτελεία μας, όλων των νέων προγραμμάτων που τρέχει η τουρκική πολεμική βιομηχανία. Ακόμη και αν πολλά από τα τουρκικής κατασκευής οπλικά συστήματα, ταλαιπωρούνται από βρεφικές ασθένειες, εμείς από την πλευρά μας θα πρέπει από τώρα να έχουμε σχεδιάσει τους τρόπους αντιμετώπισης.

Το άρθρο Τουρκικά αιωρούμενα πυρομαχικά Kargu: Η πραγματικότητα δημοσιεύτηκε πρώτη φορά στο Defence Review.

Η τουρκική STM ανακοίνωσε ότι αναπτύσσει μια έκδοση καταστολής-καταστροφής του αιωρούμενου πυρομαχικού Kargu. Η νέα έκδοση αναπτύσσεται κατόπιν απαίτησης των Ειδικών Δυνάμεων της Τουρκίας, οι οποίες ήδη χρησιμοποιούν τη συμβατική έκδοση του πυρομαχικού. Αποστολή του θα είναι η προσβολή των εχθρικών ραντάρ. Σύμφωνα με τον Διευθυντή της STM, Erhan Ozturk, η νέα έκδοση θα είναι έτοιμη εντός του 2022, ενώ θα έχει την ικανότητα λειτουργίας σε περιβάλλον άρνησης σήματος GPS. Στη συμβατική του έκδοση το Kargu έχει μέγιστο βεληνεκές 5,1 χιλιόμετρα ή 30 λεπτά διάρκεια πτήσης και σε μέγιστο υψόμετρο 3 χιλιόμετρα (τυπικό ύψος πτήσης: 500 μέτρα). Έχει βάρος 7 κιλά, εκ των οποίων τα 1,3 κιλά είναι το βάρος της πολεμικής κεφαλής.

Το άρθρο Έκδοση καταστολής-καταστροφής αεράμυνας του αιωρούμενου πυρομαχικού Kargu αναπτύσσει η τουρκική STM δημοσιεύτηκε πρώτη φορά στο Defence Review.

Σύμφωνα με πληροφορίες μας από την Τουρκία, οι Τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις, πιθανότατα ο Στρατός και οι Ειδικές Δυνάμεις, παρέλαβαν 40 επιπλέον αιωρούμενα πυρομαχικά τύπου Kargu. Υπενθυμίζουμε ότι η Τουρκία άρχισε να παραλαμβάνει τα πρώτα αιωρούμενα πυρομαχικά τύπου Alpagu και Kargu, της τουρκικής εταιρίας STM, το Δεκέμβριο του 2017.

Η STM ανέπτυξε τα Alpagu και Kargu στο πλαίσιο σχετικής απαίτησης του SSM, η οποία εκδηλώθηκε τον Ιούνιο του 2017. Το Kargu ενσωματώνει πολεμική κεφαλή υψηλής εκρηκτικότητας, αλλά έχει και τη δυνατότητα εκτέλεσης αποστολών επιτήρησης και αναγνώρισης.

Είναι σύστημα κάθετης απογείωσης και προσγείωσης με τέσσερις έλικες, έχει δυνατότητα αυτοκαταστροφής, ενώ ενσωματώνει σύστημα στόχευσης βασισμένο στην εικόνα, καθώς και σύστημα αυτόματης ταξινόμησης στόχων, ανίχνευσης και επίθεσης χωρίς τη βοήθεια GPS. Η μέγιστη εμβέλεια τους είναι 13 χιλιόμετρα ή 10 λεπτά πτήσης, ενώ ο χρόνος που απαιτείται για την ανάπτυξη τους δεν ξεπερνά τα 45 δευτερόλεπτα. Μπορεί να πετά σε μέγιστο υψόμετρο 1.000 μέτρων με μέγιστη ταχύτητα 72 χιλιόμετρα την ώρα. Το βάρος του είναι 6,3 κιλά.

Το άρθρο 40 αιωρούμενα πυρομαχικά Kargu παρέλαβαν οι Τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις δημοσιεύτηκε πρώτη φορά στο Defence Review.

Σύμφωνα με δηλώσεις αξιωματούχων της τουρκικής εταιρίας STM, στο παρασκήνιο της διεθνούς έκθεσης «Gulf Defense & Aerospace», η οποία λαμβάνει χώρα στο Κουβέιτ (12-14 Δεκεμβρίου 2017), οι Τουρκικές Ειδικές Δυνάμεις άρχισαν να παραλαμβάνουν τα αιωρούμενα πυρομαχικά τύπου Alpagu και Kargu.

Σύμφωνα με την είδηση, την οποία δημοσιεύει το αγγλόφωνο αμυντικό περιοδικό Jane’s, οι παραδόσεις ξεκίνησαν δύο μήνες πριν από την αρχική εκτίμηση, ενώ το πρώτο εξάμηνο του 2018 οι παραδόσεις αναμένεται θα επισπευτούν.

Επιπλέον ανακοινώθηκε ότι η STM συμφώνησε με το Υφυπουργείο Αμυντικής Βιομηχανίας (SSM) της Τουρκίας για την ανάπτυξη μιας νέας έκδοσης του Alpagu με θερμοβαρική κεφαλή, η οποία θα μπορεί να εναλλάσσεται εύκολα με την πολεμική κεφαλή υψηλής εκρηκτικότητας που ενσωματώνουν σήμερα τα Alpagu.

Υπενθυμίζουμε ότι η STM ανέπτυξε τα Alpagu και Kargu στο πλαίσιο σχετικής απαίτησης του SSM, η οποία εκδηλώθηκε με την έκδοση RfI (Request for Information) τον περασμένο Ιούνιο.

Τα Alpagu και Kargu είναι αιωρούμενα πυρομαχικά με ενσωματωμένη πολεμική κεφαλή υψηλής εκρηκτικότητας, αλλά και δυνατότητα χρήσης τους σε αποστολές επιτήρησης και αναγνώρισης. Το Alpagu εκτοξεύεται, αναπτύσσει τα πτερύγια του και αιωρείται πάνω από μια περιοχή μέχρι να εντοπιστεί έναν στόχο προς προσβολή, ενώ το Kargu είναι ένα σύστημα κάθετης απογείωσης και προσγείωσης με τέσσερις έλικες.

Αμφότερα τα συστήματα έχουν δυνατότητα αυτοκαταστροφής, ενσωματώνουν το ίδιο σύστημα στόχευσης βασισμένο στην εικόνα, καθώς και σύστημα αυτόματης ταξινόμησης στόχων, ανίχνευσης και επίθεσης χωρίς τη βοήθεια GPS. Η μέγιστη εμβέλεια τους είναι 5 χιλιόμετρα ή δέκα λεπτά πτήσης, ενώ ο χρόνος που απαιτείται για την ανάπτυξη τους δεν ξεπερνά τα 45 δευτερόλεπτα.

Το άρθρο Αιωρούμενα πυρομαχικά Alpagu και Kargu για τις Τουρκικές Ειδικές Δυνάμεις δημοσιεύτηκε πρώτη φορά στο Defence Review.

Η κρατική αμυντική βιομηχανία STM της Τουρκίας ανακοίνωσε την ολοκλήρωση της ανάπτυξης τριών νέων μη-επανδρωμένων συστημάτων (UAV), στο πλαίσιο της σχετικής απαίτησης του Τουρκικού Υφυπουργείο Αμυντικής Βιομηχανίας (SSM), η οποία εκδηλώθηκε με την έκδοση RfI (Request for Information) τον περασμένο Ιούνιο. Πρόκειται για τα συστήματα Alpagu, Kargu και Togan.

Το Alpagu είναι ένα αιωρούμενο πυρομαχικό με ενσωματωμένη πολεμική κεφαλή, αλλά και δυνατότητα χρήση του σε αποστολές επιτήρησης και αναγνώρισης. Τα Kargu και Togan ανήκουν στην κατηγορία των τακτικών Mini-UAV για χρήση σε αποστολές ανίχνευσης και αναγνώρισης στόχων. Πρόκειται για συστήματα αυτόνομης κάθετης απογείωσης και προσγείωσης με τέσσερις έλικες έκαστο και δυνατότητα αυτοκαταστροφής.

Το άρθρο Αιωρούμενο πυρομαχικό και Mini-UAV ανέπτυξε η Τουρκία δημοσιεύτηκε πρώτη φορά στο Defence Review.