H Γερμανία ανακοίνωσε ότι υπέγραψε σύμβαση, με την Diehl, για την προμήθειας πυραύλων IRIS-T, τόσο της έκδοσης αέρος-αέρος, όσο και της αντιαεροπορικής έκδοσης. Οι IRIS-T, της έκδοσης αέρος-αέρος, προορίζονται για τα μαχητικά αεροσκάφη Eurofighter και Tornado, ενώ οι αντιαεροπορικοί IRIS-T προορίζονται για τα συστήματα μικρού βεληνεκούς IRIS-T SLS και μέσου βεληνεκούς IRIS-T SLM. Η σύμβαση είναι συνέχεια της σύμβασης-πλαισίου του 2023, για 1.200 IRIS-T, η οποία υπογράφηκε, μεταξύ άλλων, για να αναπληρώσει τους πυραύλους που η Γερμανία έστειλε στην Ουκρανία.

Το σύνολο των 1.200 πυραύλων αναμένεται να παραδοθεί στην Γερμανία την περίοδο 2026-2030. O IRIS-T αναπτύχθηκε στα τέλη της δεκαετίας του 1990, ως αντικαταστάτης των AIM-9 Sidewinder. Στη συνέχεια ενσωματώθηκε στα αντιαεροπορικά συστήματα της οικογένειας IRIS-T SL. Και τα δύο συστήματα καλύπτουν όλο το τόξο των 360^ο. Το σύστημα IRIS-T SLS μπορεί να αντιμετωπίσει απειλές σε αποστάσεις έως τα 12 χιλιόμετρα και σε υψόμετρο έως τα 8 χιλιόμετρα, ενώ το σύστημα IRIS-T SLM μπορεί να αντιμετωπίσει απειλές έως τα 60 χιλιόμετρα και σε υψόμετρο έως τα 20 χιλιόμετρα.

Το άρθρο Αγορά πυραύλων IRIS-T από τη Γερμανία δημοσιεύτηκε πρώτη φορά στο Defence Review.

Το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας ανακοίνωσε (δείτε ΕΔΩ) τη συμμετοχή του στην ανάπτυξη, προετοιμασία παραγωγής και πιστοποίηση της γραμμής επισκευών της διαμόρφωσης Block.2 του πυραύλου IRIS-T IRIS-T (InfraRed Imaging System-Tail/Thrust Vector Controlled). Το συνολικό κόστος συμμετοχής στο πρόγραμμα ανέρχεται στο ποσό των € 34.337.500, εκ των οποίων η εθνική συνεισφορά στο πρόγραμμα είναι ύψους € 33.500.000 και η οποία αναλύεται ανά έτος ως ακολούθως: € 50.000 για το έτος 2025, € 9.505.000 για το έτος 2026, € 9.985.000 για το έτος 2027, € 5.265.000 για το έτος 2028, € 5.265.000 για το έτος 2029, € 1.255.000 για το έτος 2030 και από € 725.000 για τα έτη 2031, 2032 και 2033.

Να σημειωθεί ότι ο πύραυλος IRIS-T (της αρχικής έκδοσης) βρίσκεται σε υπηρεσία από την Πολεμική Αεροπορία (ΠΑ). Ο IRIS-T, ο οποίος έχει αναπτυχθεί και ως σύστημα αντιαεροπορικής άμυνας, έχει πιστοποιηθεί στα μαχητικά αεροσκάφη EuroFighter, JAS-39 Gripen, F-16, Tornado, F/A-18 Super Hornet, KF-21 Boramae και F-5E. Στην έκδοση Block.2 ο IRIS-T θα ενσωματώνει ισχυρότερο κινητήρα και θα επιτυγχάνει μεγαλύτερο βεληνεκές, περί τα 50 χιλιόμετρα, συγκριτικά με τα 25 χιλιόμετρα που είναι το βεληνεκές του IRIS-T Block.1. Εκτός του ισχυρότερου κινητήρα ο IRIS-T Block.2 θα ενσωματώνει και νέο υπέρυθρο ερευνητή, έτσι ώστε να εγκλωβίζει στόχους με μεγαλύτερη ακρίβεια.

Έμφαση θα δοθεί και στην ικανότητα του πυραύλου να αντιστέκεται και να είναι ανθεκτικός στις εχθρικές ηλεκτρονικές παρεμβολές. O πύραυλος θα διατηρήσει την ικανότητα ανανέωσης δεδομένων εν πτήση, μέσω συστήματος ζεύξης δεδομένων. Ο IRIS-T Block.2 θα έχει την ικανότητα εμπλοκής σε τόξο 360^ο, δηλαδή θα μπορεί να προσβάλει εχθρικά αεροσκάφη που βρίσκονται πίσω από το φίλιο αεροσκάφος, μια κρίσιμη συνθήκη επιβίωσης στο πεδίο μάχης. Επίσης, θα έχει ικανότητα εγκλωβισμού στόχου μετά την εκτόξευσης (LOAL : Lock-On After Launch).

Το άρθρο Στο πρόγραμμα ανάπτυξης της έκδοσης Block.2 του πυραύλου IRIS-T η Ελλάδα δημοσιεύτηκε πρώτη φορά στο Defence Review.

H αμερικανική Lockheed Martin και η γερμανική Diehl ανακοίνωσαν ότι υπέγραψαν Μνημόνιο Κατανόησης με αντικείμενο την πιθανή ενσωμάτωση των πυραύλων IRIS-T στο σύστημα διαχείρισης μάχης Aegis και τους κάθετους εκτοξευτές Mk.41 και Mk.70. Εφόσον υλοποιηθεί το προγράμματα, θα πρόκειται για την πρώτη φορά που ευρωπαϊκής προέλευσης πύραυλος θα ενσωματωθεί στο αμερικανικό σύστημα Aegis. Επίσης, θα δοθεί η δυνατότητα σε πλοία, που ενσωματώνουν το Aegis, να επιλέξουν τον IRIS-T ως λύση αντιαεροπορικής άμυνας. H οικογένεια πυραύλων IRIS-T περιλαμβάνει τις εκδόσεις IRIS-T SLS, SLM και SLX, μικρού, μέσου και μεγάλου βεληνεκούς αντίστοιχα.

Ο IRIS-T SLM επιτυγχάνει μέγιστο βεληνεκές 40 χιλιόμετρα και μέγιστο ύψος εμπλοκής 20 χιλιόμετρα, ενώ το IRIS-T SLS έχει μέγιστο βεληνεκές 12 χιλιόμετρα και μέγιστο ύψος εμπλοκής οκτώ χιλιόμετρα. Ο IRIS-T SLX, το οποίο βρίσκεται υπό ανάπτυξη, επιτυγχάνει μέγιστο βεληνεκές 80 χιλιόμετρα και μπορεί να αναχαιτίσει στόχους σε υψόμετρο 30 χιλιομέτρων. Η ανάπτυξη του IRIS-T SLX ξεκίνησε τον Οκτώβριο του 2022. Ο πύραυλος του IRIS-T SLX ενσωματώνει σύστημα καθοδήγησης ραντάρ και υπέρυθρο για μεγιστοποίηση των πιθανοτήτων προσβολής με την πρώτη βολή. Επιπλέον, ο πύραυλος είναι σχεδιασμένος ώστε να μην εμποδίζεται από αντίμετρα υπέρυθρων.

Το άρθρο Lockheed Martin και Diehl μελετούν την πιθανή ενσωμάτωση πυραύλων IRIS-T στο σύστημα διαχείρισης μάχης Aegis δημοσιεύτηκε πρώτη φορά στο Defence Review.

Η γερμανική Diehl ανακοίνωσε ότι ήρθε σε συμφωνία συνεργασίας με την MDSI, με αντικείμενο την ενσωμάτωση των πυραύλων αέρος-αέρος IRIS-T σε περισσότερα μαχητικά αεροσκάφη, UAV και ελικόπτερα μέσω του συστήματος PISAPS (Platform Independent Stand-Alone Payload System). Με το σύστημα PISARS ο IRIS-T θα μπορεί να ενσωματωθεί εύκολα, γρήγορα και με χαμηλό κόστος σε αεροσκάφη (επανδρωμένα και μη) και ελικόπτερα που μέχρι σήμερα δεν έχουν αυτή τη δυνατότητα. Μέχρι σήμερα 13 πολεμικές αεροπορίες έχουν στο οπλοστάσιο τους τους πυραύλους IRIS-T, ενώ 20 κράτη χρησιμοποιούν οπλικά συστήματα βασισμένα στον πύραυλο. Ο IRIS-T έχει πιστοποιηθεί στα μαχητικά αεροσκάφη Eurofighter, JAS-39 Gripen, F-16, Tornado, F/A-18, KF-21 και F-5E. Η χρήση του συστήματος PISAPS, το οποίο βασίζεται στη χρήση λογισμικού, επιτρέπει την ενσωμάτωση του πυραύλου σε αεροσκάφος, UAV ή ελικόπτερο, χωρίς την ανάγκη διαδικασίας πιστοποίησης. Το λογισμικό του PISARS αναβαθμίζει ή αντικαθιστά το μητρικό OFP (Operational Flight Program). Το PISARS είναι συμβατό με όλα τα δυτικής προέλευσης αεροσκάφη, UAV και ελικόπτερα και υποστηρίζει ενσύρματη και ασύρματα διαβίβαση δεδομένων.

Το άρθρο Συνεργασία Diehl και MDSI για ενσωμάτωση πυραύλων IRIS-T σε αεροσκάφη, UAV και ελικόπτερα δημοσιεύτηκε πρώτη φορά στο Defence Review.

Η Intracom Defense (IDE) είναι στην ευχάριστη θέση να ανακοινώσει τη νέα ανάθεση σύμβασης από την Diehl Defence για την σχεδίαση/ανάπτυξη νέου προηγμένου συστήματος επικοινωνίας πυραύλων IRIS-T μεσαίου και μεγάλου βεληνεκούς. Το σύστημα θα έχει προηγμένα χαρακτηριστικά υψηλής απόδοσης, ικανά να υποστηρίζουν ασφαλή αμφίδρομη επικοινωνία μεγάλης εμβέλειας (αέρος -αέρος και εδάφους – αέρος), με υψηλή ταχύτητα μετάδοσης δεδομένων και προστασία κατά των παρεμβολών, σε ακραίες περιβαλλοντικές συνθήκες.

Η αρχική φάση του προγράμματος για το σχεδιασμό και την ανάπτυξη είναι αποτέλεσμα στενής συνεργασίας μεταξύ της IDE και της Diehl Defence, κατά την διάρκεια των τελευταίων 2 ετών, που περιλάμβανε μεταξύ άλλων την ανάλυση των απαιτήσεων του Προγράμματος και την υλοποίηση των μελετών εφικτότητας της προτεινόμενης λύσης. Ο Διευθύνων Σύμβουλος της IDE, κ. Γεώργιος Τρουλλινός, δήλωσε ότι: «Είναι μεγάλη μας τιμή που η Diehl Defence, μία κορυφαία Ευρωπαϊκή αμυντική βιομηχανία, επέλεξε την IDE για ένα σημαντικό τμήμα υψηλής τεχνολογίας των παγκοσμίου κλάσεως αμυντικών συστημάτων της».

Ο IRIS-T SLM

Οι Γερμανοί στο πλαίσιο της MEADS ανέπτηξαν ένα Α/Α σύστημα μέσου βεληνεκούς βασισμένο στον γνωστό πύραυλο Α/Α μικρής εμβέλειας IRIS-T και το σύστημα IRIS-T SL. Με τις νέες βελτιώσεις το σύστημα επιτυγχάνει βεληνεκές της τάξης των 40 χλμ και ύψος εμπλοκής τα 20 χλμ. Σε σύγκριση με τον αρχικό  IRIS-T, ο πύραυλος IRIS-T SLM, για την επίτευξη αυτών των επιδόσεων, διαθέτει κωνική μύτη για μείωση της αντίστασης του αέρα και μεγαλύτερης διαμέτρου πυραυλοκινητήρα. Κατά το αρχικό στάδιο προσέγγισης προς τον στόχο, ο πύραυλος χρησιμοποιεί ένα σύστημα αδρανειακής πλοήγησης με τη βοήθεια GPS με ζεύξη δεδομένων του ραντάρ για λήψη εντολών καθοδήγησης. Ενώ η ανθεκτική στις παρεμβολές κεφαλή αναζήτησης υπερύθρων ενεργοποιείται στο τερματικό στάδιο.

Σύμφωνα με την γερμανική εταιρία Diehl οι από ξηρά εκτοξευόμενες εκδόσεις του πυραύλου έχουν βελτιωμένες δυνατότητες καταστροφής αεροσκαφών, ελικοπτέρων, πυραύλων κρουζ, πυραύλων αέρος-εδάφους, πυραύλων κατά πλοίων, πυραύλων αντί-ραντάρ και ρουκετών μεγάλου διαμετρήματος. Έχουν μεγάλη πιθανότητα επιτυχίας εναντίον UAV και άλλων μικρών ελισσόμενων απειλών σε πολύ μικρές και μεσαίες αποστάσεις.

Στο σύστημα έχουν δοκιμαστεί κατά καιρούς διάφορα 3D ραντάρ νέας τεχνολογίας. Στην τελευταία διαμόρφωση που προσφέρει η Diehl, το σύστημα απαρτίζεται εκτός από τους εκτοξευτές, από ραντάρ τελευταίας τεχνολογίας της γερμανικής Hensoldt και ΚΔΠ της Airbus Defense and Space. Σύμφωνα με τα τελευταία δημοσιεύματα η Diehl ήρθε σε συμφωνία με την Hensoldt για την ενσωμάτωση στο σύστημα του παθητικού ραντάρ Twinvis της τελευταίας.

Η τυπική σύνθεση μιας πυροβολαρχίας IRIS-T SLM απαρτίζεται από τρεις εκτοξευτές των οχτώ πυραύλων ήτοι 24 πύραυλοι έτοιμοι προς εκτόξευση, ένα ραντάρ μέσης εμβέλειας TRML-4D και ένα κλωβό ΚΔΠ που περιέχει το σύστημα διαχείρισης του συστήματος. Όλα τα επιμέρους κομμάτια του συστήματος φέρονται επί φορτηγών οχημάτων υψηλής ευκινησίας της ΜΑΝ.

Στην τρέχουσα διαμόρφωση των Α/Α σύστημα IRIS-T SLM είναι εξοπλισμένο με το πολυλειτουργικό ενεργής διάταξης φάσης TRML-4D το οποίο εκτελεί επίσης και λειτουργία διεύθυνσης πυρός του IRIS-T SLM. Το TRML-4D είναι το νεότερο μέλος των ραντάρ AESA μπάντας C τεχνολογίας νιτριδίου του γαλίου βασισμένο στο TRS-4D και έχει σχεδιαστεί για να χρησιμοποιείται ως μία τηλεχειριζόμενη κινητή μονάδα για αποτελεσματική επίγεια Α/Α άμυνα. Το ραντάρ προσφέρει κάλυψη 360 μοιρών και η μπάντα λειτουργίας C έχει δυνατότητα αποκάλυψης πολύ μικρών ιπτάμενων στόχων τόσο σε κανονικές όσο και σε ασύμμετρες συνθήκες, για να διασφαλιστεί η ακριβής και γρήγορη αντιστοίχιση των όπλων και η αυξημένη πιθανότητα πλήγματος. Επίσης έχει ενσωματωμένο σύστημα IFF με δυνατότητα MkXII-A/S και περιλαμβάνει Mode S και Mode 5. Έχει τις στάνταρντ διαστάσεις ενός εμπορευματοκιβώτιου των 20 ποδών και μεταφέρεται από ένα φορτηγό υψηλής ευκινησίας ΜΑΝ SX45. Οι μέγιστες αποστάσεις αποκάλυψης είναι 250 χλμ στο οριζόντιο και 30 χλμ καθ’ ύψος, ενώ για στόχο μεγέθους μαχητικού αεροσκάφους και υπερηχητικού πυραύλου τα μέγιστα βεληνεκή μειώνονται στα 120 χλμ και 60 χλμ αντίστοιχα. Η ελάχιστη απόσταση αποκάλυψης είναι τα 100 μέτρα ενώ μπορεί να διαχειρίζεται πάνω από 1500 ίχνη.

Η μονάδα εκτοξευτή IRIS-T SLM βασίζεται σε στο σασί φορτηγού MAN 8×8 SX45 με οκτώ εγκιβωτισμένα βλήματα τοποθετημένα στο πίσω μέρος του φορτηγού σε διάταξη των δύο συστοιχιών των τεσσάρων βλημάτων. Στη θέση βολής, οι εκτοξευτές πυραύλων ανυψώνονται σε κάθετη θέση στο πίσω μέρος του φορτηγού.

Με την επιτυχή βιομηχανική αποδοχή του ΚΔΠ-Tactical Operation Centre (TOC) της Airbus ολοκληρώθηκε το σύστημα στην σημερινή του μορφή. Ο κλωβός που περιέχει το ΚΔΠ είναι και αυτός κατασκευασμένος στις στάνταρντ διαστάσεις ενός εμπορευματοκιβώτιου των 20 ποδών και μεταφέρεται επίσης από φορτηγό MAN 8×8 SX45. Διαθέτει τους υπολογιστές ελέγχου πυρός της Diehl και το λογισμικό δαιχείρισης μάχης IBMS (Integrated Battle Management System) που αναπτύχθηκε από την Airbus. Το κέντρο διαχείρισης του συστήματος δεν απαιτεί πάνω από τρία άτομα για τη λειτουργία του. Χάρη στην τεχνολογία plug and fight δικτυώνει εύκολα αισθητήρες με σταθμούς εκτόξευσης και εάν είναι απαραίτητο διασφαλίζει και την ανταλλαγή δεδομένων και την επικοινωνία με τις υψηλότερες βαθμίδες διοίκησης.

Το σύστημα IRIS-T SLM, είναι ουσιαστικά μια οικογένεια συστημάτων διαφορετικών βεληνεκών που περιλαμβάνει το IRIS-T SLS για πολύ κοντινές απόστασεις μέχρι τα 12 χλμ, το IRIS-T SLM για μεσαίες αποστάσει μέχρι τα 40 χλμ και στο μέλλον με το IRIS-T SLΧ για μεγάλες αποστάσεις μέχρι τα 80 χλμ, καλύπτοντας έτσι ένα πλήρες φάσμα απαιτήσεων και δημιουργίας πολυζωνικής άμυνας. Παράλληλα μέσα από τη συνεργασία της Lockheed Martin και της MBDA για το πρόγραμμα MEADS και το σύστημα TLVS αναδείχθηκε η ομαλή συνεργασία και μεταξύ του Patriot PAC 3 και του IRIS-T SLM.

Το IRIS-T SLM θέτει ισχυρή υποψηφιότητα για την αντικατάσταση των Hawk του στρατού ξηράς για μια πλειάδα λόγων. Είναι ένα βλήμα το οποίο όχι μόνο είναι γνωστό στις ΕΕΔ αλλά και η ελληνική αμυντική βιομηχανία συμμετέχει ενεργά στην ανάπτυξη και κατασκευή μερών του βλήματος. Ήδη η Intracom συμεττέχει στην κατασκευή του βλήματος IRIS-T SLM. Έχει αποδείξει την αποτελεσματικότητά του κατά τη διάρκεια του πολέμου στην Ουκρανία. Είναι πλήρως διασυνδέσιμο με τις ελληνικές πυροβολαρχίες Patriot. Και τέλος το κόστος αγοράς είναι μέσα στα λογικά πλαίσια τη στιγμή που πρόσφατα η Γερμανία παρήγγειλε έξι πυροβολαρχίες με κόστος περί τα 950 εκατομύρια ευρώ.

Το άρθρο Δυναμική συμμετοχή της Intracom Defense στο νέας γενιάς IRIS-T δημοσιεύτηκε πρώτη φορά στο Defence Review.

H υπηρεσία BAAINBw του γερμανικού Υπουργείου Άμυνας ανακοίνωσε ότι υπέγραψε σύμβαση με την Diehl Defense για την ανάπτυξη και την παραγωγή της βελτιωμένης έκδοσης Block.2 του πυραύλους IRIS-T (InfraRed Imaging System-Tail/Thrust Vector Controlled). Το σχετικό πρόγραμμα είχε εγκριθεί από τη γερμανική βουλή το Δεκέμβριο του 2024. Να σημειωθεί ότι ο πύραυλος βρίσκεται σε υπηρεσία από την Πολεμική Αεροπορία (ΠΑ). Ο IRIS-T, ο οποίος έχει αναπτυχθεί και ως σύστημα αντιαεροπορικής άμυνας, έχει πιστοποιηθεί για τα μαχητικά αεροσκάφη Eurofighter, JAS-39 Gripen, F-16, Tornado, F/A-18, KF-21 και F-5E. Στην έκδοση Block.2 ο IRIS-T θα ενσωματώνει ισχυρότερο κινητήρα και θα επιτυγχάνει μεγαλύτερο βεληνεκές, περί τα 50 χιλιόμετρα, συγκριτικά με τα 25 χιλιόμετρα που είναι το βεληνεκές του IRIS-T Block.1. Εκτός του ισχυρότερου κινητήρα ο IRIS-T Block.2 θα ενσωματώνει και νέο υπέρυθρο ερευνητή, έτσι ώστε να εγκλωβίζει στόχους με μεγαλύτερη ακρίβεια. Έμφαση θα δοθεί και στην ικανότητα του πυραύλου να αντιστέκεται και να είναι ανθεκτικός στις εχθρικές ηλεκτρονικές παρεμβολές. O πύραυλος θα διατηρήσει την ικανότητα ανανέωσης δεδομένων εν πτήση, μέσω συστήματος ζεύξης δεδομένων. Ο IRIS-T Block.2 θα έχει την ικανότητα εμπλοκής σε τόξο 360^ο, δηλαδή θα μπορεί να προσβάλει εχθρικά αεροσκάφη που βρίσκονται πίσω από το φίλιο αεροσκάφος, μια κρίσιμη συνθήκη επιβίωσης στο πεδίο μάχης. Επίσης, θα έχει ικανότητα εγκλωβισμού στόχου μετά την εκτόξευσης (LOAL : Lock-On After Launch).

Το άρθρο Ξεκινά η ανάπτυξη της βελτιωμένης έκδοσης Block.2 του πυραύλου IRIS-T δημοσιεύτηκε πρώτη φορά στο Defence Review.

Σύμφωνα με δημοσιεύματα του ρουμανικού αμυντικού τύπου ο πύραυλος αερομαχίας IRIS-T έχει ενσωματωθεί στο εκπαιδευτικό/ελαφρύ μαχητικό αεροσκάφος IAR-99SM για δοκιμές. Το IAR-99SM είναι αναβαθμισμένη έκδοση του IAR-99 Șoim. Η αναβάθμιση των αεροσκαφών στο επίπεδο SM συμβασιοποιήθηκε το 2020, μεταξύ της Ρουμανίας και της Avioane Craiova. Το κόστος της αναβάθμισης είναι ύψους € 54,2 εκατομμύρια, για 10 αεροσκάφη. Οι παραδόσεις θα έπρεπε να είχαν ολοκληρωθεί το 2024, αλλά οι δοκιμές του πρώτου αναβαθμισμένου αεροσκάφους ξεκίνησαν τον Δεκέμβριο του 2023. Η αναβάθμιση αφορά στην εγκατάσταση νέων ηλεκτρονικών συστημάτων της ισραηλινής Elbit System, συμβατών με τα πρότυπα του NATO, καθώς και την ενσωμάτωση των πυραύλων IRIS-T. Μετά την ολοκλήρωση της αναβάθμισης τα αεροσκάφη θα παραμείνουν σε υπηρεσία για 10-15 χρόνια. Ο IRIS-T έχει την ικανότητα εμπλοκής στο τόξο των 360^ο και επιτυγχάνει μέγιστο βεληνεκές περί τα 40 χιλιόμετρα.

Το άρθρο Η Ρουμανία ενσωμάτωσε και δοκιμάζει τους πυραύλους αερομαχίας IRIS-T στα αεροσκάφη IAR-99SM δημοσιεύτηκε πρώτη φορά στο Defence Review.

Σε συνέχεια του προηγούμενου άρθρου, στο οποίο έγινε μια αποτίμηση των δυνατοτήτων κρούσης της Π.Α. και της ΤΗΚ με βάση τα όπλα αέρους εδάφους που υπάρχουν στο οπλοστάσιο της κάθε αεροπορίας, στο παρόν άρθρο θα αναλύσουμε τις αντίστοιχες δυνατότητες αέρος-αέρος.

Στη συγκεκριμένη ανάλυση πέραν του αριθμού και των τύπων των μαχητικών αεροσκαφών που έχει και θα έχει η κάθε αεροπορική δύναμη στο στόλο της, πολύ μεγάλο ρόλο παίζουν οι κύριοι αισθητήρες των αεροσκαφών αυτών (ραντάρ), το RCS των αεροσκαφών καθώς και η δυνατότητα δικτυοκεντρικού πολέμου.

Όπως αναλύσαμε και στο προηγούμενο άρθρο, η Π.Α. έχει σήμερα στη δύναμή της περίπου περίπου 220 μαχητικά αεροσκάφη πολλαπλών ρόλων των τύπων F-16, Mirage 2000-5, Rafale και F-4E. Ενώ στο μέλλον αναμένεται η ολοκλήρωση των παραδόσεων των 24 Rafale F3R, η ολοκλήρωση του προγράμματος αναβάθμισης των αεροσκαφών F-16 σε Viper και η έναρξη των παραδόσεων των αμερικανικών στελθ αεροσκαφών F-35. Στο επόμενο άμεσο διάστημα περιμένουμε να δουμε ποιά θα είναι ή τύχη των F-16 B30 και των Mirage 2000-5 Mk2 καθώς και εάν θα αυξηθεί ο αριθμός των F-16 που θα αναβαθμιστούν στο επίπεδο Viper με τη συμπερίληψη των F-16 B50 από τη μία και από την άλλη εάν και κατά πόσο θα αυξηθεί ο αριθμός των Rafale πέραν των 24 αεροσκαφών.

Η παραπάνω εξίσωση θα μας δώσει το πλήθος και το είδος των αισθητήρων που θα υπάρχουν στο ελληνικό οπλοστάσιο τα επόμενα χρόνια. Δηλαδή στην περίπτωση που πωληθούν όλα τα F-16 B30 και τα Mirage 2000-5 Mk2, αναβαθμιστούν παράλληλα όλα τα υπόλοιπα F-16 στο επίπεδο Viper, αυξηθεί ο αριθμός των Rafale σε 30 ή 36 και παραδοθούν τα F-35Α. Τότε ο στόλος της Π.Α. θα αποτελείται από περίπου 170-180 αεροσκάφη 4,5 και 5^ης γενιάς, όλα εξοπλισμένα με ραντάρ AESA και πλήρεις δικτυοκεντρικές ικανότητες, κάτι που όμως αναμένεται να συμβεί περί τα μέσα της επόμενης δεκαετίας. Μέχρι τότε ο στόλος των ελληνικών αεροσκαφών θα αριθμεί περί τα 150 αεροσκάφη.

Η δεύτερη επιλογή στην οποία τα F-16 B30 και Mirage 2000-5 Mk2 θα ολοκληρώσουν την επιχειρησιακή τους ζωή στις μοίρες της Π.Α., τότε ο στόλος της Π.Α. θα αποτελείται από περίπου 220 αεροσκάφη 3^ης, 4,5 και 5^ης γενιάς. Σε αυτή την περίπτωση μόνο το 65% του στόλου θα είναι εξοπλισμένος με ραντάρ AESA και πλήρεις δικτυοκεντρικές ικανότητες.

Από την άλλη πλευρά του Αιγαίου η τουρκική Π.Α. διαθέτει σήμερα έναν στόλο από 254 μαχητικά αεροσκάφη πολλαπλών ρόλων των τύπων F-16 και F-4E. Οι τελευταίες κινήσεις είναι η υπογραφή του συμβολαίου για την απόκτηση 40 νέας κατασκευής F-16 Viper και την ταυτόχρονη αναβάθμιση άλλων 79 F-16C/D Block 50 και Block 52+A στο επίπεδο αυτό. Τα υπόλοιπα F-16 Block 40 και 50 έχουν ήδη αναβαθμιστεί στο επίπεδο CCIP. Όπως έχει γίνει γνωστό τα εναπομείναντα F-16 Block 30/40/50 αναμένεται να αναβαθμιστούν στο επίπεδο Ozgur 2 τουρκίκης ανάπτυξης προγράμματος αναβάθμισης με κύριο συστατικό ένα επίσης τουρκικής ανάπτυξης ραντάρ AESA. Τέλος μέσα στην επόμενη δεκαετία παράλληλα με την εισαγωγή σε υπηρεσία των δικών μας F-35 αναμένεται να μπει σε τουρκική υπηρεσία και το τουρκικής ανάπτυξης και κατασκευής στελθ αεροσκάφος ΚΑΑΝ. Με κάθε επιφύλαξη πάντα γιατί τέτοιου είδους προγράμματα μπορεί να αντιμετωπίσουν πλήθος δυσκολιών που θα καθυστερήσουν το όλο πρόγραμμα για αρκετά χρόνια.

Επομένως κάνοντας μια μερική αποτίμηση ως προς τις δυνατότητες των ίδιων των αεροσκαφών βλέπουμε ότι η Π.Α. θα έχει σε υπηρεσία 144-150 αεροσκάφη με ραντάρ AESA και πλήρεις δικτυοκεντρικές ικανότητες μέχρι τα μέσα της επόμενης δεκαετίας, ανεξαρτήτως του τι θα γίνει με τα  F-16 B30 και τα Mirage 2000-5 Mk2, ενώ στην απέναντυ όχθη ο αριθμός αυτός θα είναι περίπου διπλάσιος χωρίς να υπολογίζουμε το ΚΑΑΝ. Κάνοντας ένα βήμα παραπέρα να σημειώσουμε ότι τα τουρκικά F-16 Viper με τα σημερινά δεδομένα θα υπερέχουν των ελληνικών λόγω της ύπαρξης ψηφιακού συστήματος EW νέας γενιάς αντί του αναλογικού ASPIS των ελληνικών F-16. Το σύστημα EW είναι πολύ σημαντικό στην ολοκλήρωση της εικόνας του πεδίου που παρέχεται σε ένα αεροσκάφος και αποτελεί ένα πολύ σηματικό κομμάτι του situational awareness αλλά και της επιβιωσιμότητας του ίδιου του αεροσκάφους. Από την άλλη, η ύπαρξη των ελληνικών Rafale και F-35 πλήρως εξοπλισμένα και οπλισμένα με τους Meteor θα είναι ένα πραγματικό No fly zone για αρκετές δεκάδες και ίσως εκατοντάδες χλμ για στόχους μεγέθους μαχητικού.

Όπως γνωρίζουμε τα σύγχρονα αεροσκάφη μεταφέρουν δύο ειδών πυραύλους αέρος-αέρος, τους WVR που είναι κατάλληλοι για κλειστού τύπου αερομαχίες μέχρι τα 25 χλμ και τους BVR που είναι κατάλληλοι για την κατάρριψη εχθρικών αεροσκαφών σε μεσαίες και μεγάλες αποστάσεις. Σε αντιδιαστολή με το οπλοστάσιο όπλων αέρος-εδάφους, όσον αφορά τον αγώνα αέρος-αέρος, θεωρούμε ότι η Π.Α. αυτή τη στιγμή έχει το πάνω χέρι κύριως λόγω των πυραύλων αέρος-αέρος της MBDA που διαθέτει για τα γαλλικά αεροσκάφη.

Σύμφωνα πάντα με ανοιχτές πηγές η Π.Α. διαθέτει περίπου 1350 πυραύλους WVR (ΑΙΜ-9 M,L/I-1,L/I,Juli/L-1, IRIS-T) με τους πιο σύγχρονους να είναι 350 περίπου IRIS-T και 165 AIM-9M ενώ όλοι οι υπόλοιποι ανήκουν σε διάφορες εκδόσεις του AIM-9 sidewinder. Όσον αφορά τους πυραύλους BVR η Π.Α. διαθέτει 800+ πυραύλους (AIM-120 B,C-5,C-7, MICA IR/EM, Meteor) με τους πιο σύγχρονους να είναι οι περίπου 130 ΑΙΜ-120 C-7, οι 300+ MICA IR/EM και ένας αδιευκρίνιστος αριθμός πυραύλων πολύ μεγάλης εμβέλειας Meteor. Οι αμερικάνικοι AIM-120 έχουν εμβέλεια 35-40 ν.μ διαθέτουν κεφαλή 18,1-22,7 κιλών ανάλογα με την έκδοση και ταχύτητα 4 μαχ. Οι γαλλικοί MICA έχουν εμβέλεια 0,5-60 χλμ που σημαίνει ότι μπορούν να χρησιμοποιηθούν και ως πύραυλοι WVR, κεφαλή βάρους 12 κιλών και διατείθενται με δύο διαφορετικούς ερευνητές, IIR και RF. Ειδικά ο IIR σε βολές πέραν του ορίζοντα είναι ένας πραγματικά στελθ πύραυλος. Ο έτερος γαλλικός Meteor έχει εμβέλεια 200 χλμ, No escape zone περίπου 60 χλμ και ταχύτητα μεγαλύτερη των 4 μαχ. Είναι ένας πραγματικός game changer που θα φέρουν καλώς εχόντων και τα ελληνικά F-35. Να επισημάνουμε εδώ ότι μια επιπλέον μελλοντική προσθήκη θα ήταν η αναβάθμιση των ελληνικών MICA σε MICA NG. Στον MICA NG έχει ενσωματωθεί ένας νέος κινητήρας ο οποίος διπλασιάζει την εμβέλειά του σε σύγκριση με το προηγούμενο μοντέλο. Επομένως μια μελλοντική αναβάθμιση θα ανέβαζε την εμβέλεια των ελληνικών MICA στα 120 χλμ ή 65 ν.μ.

Στην άλλη πλευρά του Αιγαίου η ΤΗΚ διαθέτει περίπου 1680+ πυραύλους WVR, με τους πιο σύγχρονους να είναι οι 244 περίπου AIM-9X BlockI/II, αντίστοιχοι των ελληνικών IRIS-T και οι 500+ ΑΙΜ-9Μ. Όσον αφορά τους πυραύλους BVR η τουρκική Π.Α. διαθέτει σήμερα περίπου 600 πυραύλους των εκδόσεων AIM-120B και AIM-120C-7. Καταλαβαίνουμε ότι αυτός ο αριθμός είναι σχετικά μικρός για ένα στόλο 240+ F-16. Όμως στην LOA για τα F-16 Viper έχουν ζητηθεί 952 AIM-120 C8 και 401 AIM-9X Block II που θα συμπληρώσουν τους παραπάνω αριθμούς.

Πολύ σημαντική είναι και η συμβολή της τουρκικής αμυντικής βοιμηχανίας με την ανάπτυξη νέας γενιάς πυραύλων αέρος-αέρος μικρής, μεσαίας και μεγάλης εμβέλειας που θα ενσωματωθούν στα τουρκικά μαχητικά αεροσκάφη και UCAV. Αναφερόμαστε στον πύραυλο WVR Bozdogan (Merlin) και BVR Gokdogan (Peregrine) του προγράμματος ανάπτυξης Goktug. Ο πρώτος μοιάζει στον αμερικάνικο ΑΙΜ-9, έχει εμβέλεια 25 χλμ και ερευνητή IIR και ο δεύτερος μοιάζει στον ΑΙΜ-120, έχει έμβελεια 65 χλμ και ερευνητή RF. Το πρόγραμμα ανάπτυξης έχει τελειώσει και μέσα στο 2025 αναμένεται οι παράδοση των πρώτων πυραύλων και των δύο εκδόσεων. Το άλλο τουρκικό πρόγραμμα που τρέχει είναι η ανάπτυξη ενός πυραύλου με κινητήρα Ramjet στην προσπαθεια απόκτησης ενός πυραύλου της κατηγορίας των Meteor και AIM-120D.

Εν κατακλείδι, η Π.Α. με τις κινήσεις της μπορεί να απολαμβάνει προς το παρόν την υπεροχή της σε αποστολές αέρος-αέρος όμως η τουρκική πλευρά έχει δείξει ότι έχει υπομονή και μέθοδο και η όποια σημερινή υπεροχή μπορεί εύκολα να ανατραπεί στο μέλλον και με τρόπο δύσκολα ανασχέσιμο λόγω της γιγάντωσης και της εξέλιξης της τουρκικής αμυντικής βιομηχανίας. Είναι επίσης σημαντικό να αναφέρουμε την ανάγκη εγκατάστασης ενός νέας γενιάς ψηφιακού συστήματος EW/αυτοπροστασίας για τα ελληνικά F-16 Viper καθώς και της δημιουργίας ενός διακλαδικού εθνικού δικτυοκεντρικού περιβάλλοντος.    

Το άρθρο ΠΑ vs THK: Aποτίμηση των δυνατοτήτων αέρος-αέρος των δύο αεροπορικών δυνάμεων δημοσιεύτηκε πρώτη φορά στο Defence Review.

Η Νότια Κορέα ανακοίνωσε ότι το μαχητικό αεροσκάφος KF-21 Boramae πραγματοποίησε επιτυχημένη εκτόξευση πυραύλου αερομαχίας IRIS-T. Ο IRIS-T έχει την ικανότητα εμπλοκής στο τόξο των 360^ο και επιτυγχάνει μέγιστο βεληνεκές περί τα 40 χιλιόμετρα. Το πρώτο KF-21 αναμένεται να ενταχθεί σε υπηρεσία το δεύτερο εξάμηνο του 2026. Σε υπηρεσία τα KF-21 θα αντικαταστήσουν τα παλαιά F-4D/E Phantom II και F-5E/F Tiger II. Μέχρι το 2032 η Νότια Κορέα προγραμματίζει να έχει στο οπλοστάσιο της 120 KF-21.

Το κόστος για την πρώτη παρτίδα των 20 αεροσκαφών έχει προϋπολογιστεί στα $ 5,9 δισεκατομμύρια. Στο ποσό αυτό συμπεριλαμβάνονται τα κόστη παραγωγής, αγοράς όπλων, υποστήριξης, εκπαίδευσης και δημιουργίας υποδομών, ενώ το κόστος ανά μονάδα θα είναι μειωμένο στις επόμενες παραγγελίες. To KF-21 ενσωματώνει χαρακτηριστικά απόκρυψης ίχνους (Stealth), ραντάρ τεχνολογίας AESA, υπέρυθρο σύστημα έρευνας και ανίχνευσης στόχων και ολοκληρωμένο σύστημα ηλεκτρονικού πολέμου. Είναι δικινητήριο και ενσωματώνει κινητήρες F414-GE-400K της General Electric.

Το άρθρο Επιτυχημένη εκτόξευση πυραύλου αερομαχίας IRIS-T από μαχητικό αεροσκάφος KF-21 Boramae δημοσιεύτηκε πρώτη φορά στο Defence Review.

Σύμφωνα με δημοσίευμα της γερμανικής ιστοσελίδας «Hurtpunkt» η Diehl εργάζεται για την ενσωμάτωση των πυραύλων μέσου βεληνεκούς, του αντιαεροπορικού συστήματος IRIS-T SLM, στους κάθετους εκτοξευτές Mk.41 VLS. Επίσης, στους ίδιου εκτοξευτές θα ενσωματωθεί και ο πύραυλος αυξημένου βεληνεκούς του υπό ανάπτυξη συστήματος IRIS-T SLX, αλλά όχι ο πύραυλος μικρού βεληνεκούς του συστήματος IRIS-T SLS. Ο IRIS-T SLM επιτυγχάνει μέγιστο βεληνεκές 40 χιλιόμετρα και μέγιστο ύψος εμπλοκής 20 χιλιόμετρα. Σύμφωνα με την εταιρία η χρήση του IRIS-T SLM από τις ναυτικές δυνάμεις που χρησιμοποιούν τους εκτοξευτές Mk.41 VLS θα απέφερε μια σειρά από τεχνικά και εκπαιδευτικά πλεονεκτήματα, καθώς και οικονομίες κλίμακας, για όσες χώρες χρησιμοποιούν τους IRIS-T στην αεροπορία τους.

Το άρθρο H Diehl εργάζεται για την ενσωμάτωση των πυραύλων των IRIS-T SLM στους κάθετους εκτοξευτές Mk.41 VLS δημοσιεύτηκε πρώτη φορά στο Defence Review.