Οι αυτονομιστές της Ανατολικής Ουκρανίας, που υποστηρίζονται από τη Ρωσία, έχουν βρει έναν τρόπο να καλύπτουν τους πολλαπλούς εκτοξευτές ρουκετών BM-21 Grad ως στρατιωτικά φορτηγά. Τον περασμένο μήνα, η Ειδική Αποστολή Παρακολούθησης του Οργανισμού για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη (ΟΑΣΕ) στην Ουκρανία εντόπισε τρία BM-21 Grad των 122 χιλιοστών τροποποιημένα ως τυπικά φορτηγά. Σε δήλωση της η Ειδική Αποστολή Παρακολούθηση η τροποποίηση αφορά στην τοποθέτηση απλών μεταλλικών επιφανειών στις δύο πλευρές του οχήματος, σε τέτοιο ύψος έτσι ώστε να καλύπτουν τους εκτοξευτές. Από πάνω τοποθετούν κοινό μουσαμά.

Το άρθρο Οι αυτονομιστές στην Ουκρανία καλύπτουν τους εκτοξευτές BM-21 και τους εμφανίζουν ως φορτηγά δημοσιεύτηκε πρώτη φορά στο Defence Review.

Eν έτη 2021 η Ρωσική Ομοσπονδία φαίνεται να αναβιώνει ένα παλαιότερο Δόγμα επιθετικής εξωτερικής πολιτικής το οποίο προϋπήρχε από την περίοδο του Τσαρικού παρελθόντος της. Η γενικότερη στρατηγική της έχει να κάνει με την εκμετάλλευση-πρόκληση αστάθειας σε ήδη υπάρχουσες »Παγωμένες Συγκρούσεις» (Frozen Conflicts), πέριξ των γεωγραφικών της συνόρων, με σκοπό να αντλήσει πολιτικά οφέλη μέσω της αλλαγής καθεστώτος στην περιοχή.

Το αναδυόμενο αυτό Δόγμα ονομάσθη από Ρώσους αξιωματούχους ως »Νέα Γενιά Πολέμου της Ρωσίας» (Russia’s New Generation Warfare) και σύμφωνα με τον αρχηγό του Ρωσικού Στρατού, Valery Gerasimov, αποτελείται από πέντε Συστατικά Στοιχεία, τα οποία λειτουργώντας συνεργατικά σε όλο το φάσμα των πολεμικών επιχειρήσεων (από την οικονομία μέχρι το πεδίο της μάχης) είναι αυτά που εν τέλη μεταβάλουν την ισορροπία ισχύος στην περιοχή υπέρ της Ρωσίας. Τα στοιχεία αυτά είναι ο Ασύμμετρος Πόλεμος, οι Διενέξεις Χαμηλής Έντασης, οι Δικτυοκεντρικές Επιχειρήσεις, ο Πόλεμος Έκτης Γενιάς και η Αποκεντρωτική-Ευέλικτη Διοίκηση. Σύμφωνα με τον Ρώσο Γεωπολιτικό Αναλυτή Alexander Vladimirov, κεντρικό θέατρο όλων των επιχειρήσεων είναι το μυαλό και ως κεντρικός πυλώνας όλων των προαναφερθέντων στοιχείων είναι η ιδέα της ολοκληρωτικής »Επιρροής» εντός των εχθρικών κρατικών θεσμών οι οποίοι αμύνονται της αλλαγής του καθεστώτος. Ο επιχειρησιακός όρος που εδόθη στον τρόπο με τον οποίο η Ρωσία καταφέρνει και »επηρεάζει» όλους τους εχθρικούς κρατικούς θεσμούς, είναι αυτός των Υβριδικών Επιχειρήσεων (στρατιωτικών και μη). 

Στην πράξη, η αλλαγή του καθεστώτος επιτυγχάνεται μέσω οκτώ επιχειρησιακών φάσεων, οι οποίες μπορούν να χωριστούν σε τρεις κατηγορίες. Στην πρώτη κατηγορία, η Ρωσία μέσω πολιτικών αντιπροσώπων, ΜΜΕ, στρατιωτικών ακολούθων, διπλωματών και πρακτόρων, ξεκινά μια εκστρατεία πληροφοριοκεντρικού πολέμου έναντι των κρατικών θεσμών της αμυνόμενης χώρας (μέσω χακαρίσματος κρατικών εγκαταστάσεων και διασπορά fake-news) σχετικά με την στρατιωτική ανατροπή των δεδομένων ισχύος στην γεωγραφική περιοχή την οποία επιδιώκει να ελέγξει. Στόχος είναι να δημιουργηθεί ένα κλίμα φόβου, αστάθειας, ανασφάλειας και αβεβαιότητας στα μυαλά των εχθρικών κρατικών αξιωματούχων, δημιουργώντας τους τάσεις φυγής-παράδοσης από το καθήκοντα που υπηρετούν. Η κατηγορία αυτή διαρκεί περίπου δύο μέρες, μέχρι την έναρξη της δεύτερης κατηγορίας, πριν από την οποία ο Ρωσικός Στρατός έχει μετακινήσει Ένοπλες Δυνάμεις και συστήματα πυροβολικού στα σύνορα με την διεκδικούμενη γεωγραφική περιοχή, έχοντας παράλληλα οπλοποιήσει-εκπαιδεύσει-εξοπλίσει-οργανώσει ολόκληρες στρατιές ρωσόφωνων αποσχισθέντων στοιχείων εντός της εχθρικής ζώνης διεξαγωγής των επιχειρήσεων. Η δεύτερη κατηγορία είναι η ανακοίνωση »Ζώνης Απαγόρευσης Πτήσεων» (No Fly Zone), η οποία ακολουθείται αμέσως από την τρίτη κατηγορία φάσεων, όπου ξεκινούν οι στρατιωτικές επιχειρήσεις εντός της γεωγραφικής εκτάσεως την οποία διεκδικεί η Ρωσία. Δεν είναι τυχαίο ότι στην ρωσική στρατιωτική κουλτούρα, το πυροβολικό ονομάζεται «Θεός του Πολέμου». Ενώ οι αμερικανικές δυνάμεις βασίζονται στο πυροβολικό για την υποστήριξη τακτικών ελιγμών του στρατεύματος, οι Ρώσοι λειτουργούν με αντίθετη προσέγγιση. Ο ελιγμός γίνεται για να υποστηρίζει το πυροβολικό καταλαμβάνοντας μία περιοχή και μεταδίδοντας δεδομένα στοχοποίησης, θέτοντας το έτσι ως τον αποφασιστικότερο βραχίονα της πολεμικής διαδικασίας.

»Artillery on Steroids»

Σύμφωνα με τον αρχηγό του Βρετανικού Στρατού, Sir Nicholas Carter, από το 2017 και ύστερα, η Ρωσία έχει δωδεκαπλασιάσει τις πλατφόρμες εκτόξευσης πυραύλων-ρουκετών, έχει εγκαταστήσει αυλοωθητές (ramjet) εντός κάθε τύπου παλαιό βλήμα, καθιστώντας επιχειρησιακές ακόμα και πλατφόρμες του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Επιχειρησιακός σκοπός είναι η δημιουργία κινητών »πυραυλικών θόλων», οι οποίοι κατά την έναρξη της τρίτης κατηγορίας επιχειρήσεων θα διασφαλίσουν την ελευθερία ελιγμών των φίλιων στρατευμάτων εντός της γεωγραφικής ζώνης των συγκρούσεων και μέσω διαδικασίας »Αναγνώριση-Κρούση» θα καταστρέψουν με πυρά πυροβολικού τα Κέντρα Διοίκησης-Ελέγχου του εχθρικού στρατεύματος, αδρανοποιώντας την λειτουργία του. Ο Ρωσικός Στρατός στα πεδία της Ουκρανίας, και της Γεωργίας χρησιμοποιούσε με αρκετά ευπροσάρμοστο και πρωτόγονο τρόπο τα Τακτικά Συγκροτήματα Τάγματος σε συνδυασμό με τις Μονάδες Πυροβολικού, οι οποίες λάμβαναν δεδομένα στοχοποίησης από ρωσόφωνους αυτονομιστές, UAV, συστήματα ηλεκτρονικών υποκλοπών και ειδικές δυνάμεις. Σύμφωνα με αναφορές Ουκρανών αξιωματούχων στο πρακτορείο Reuters, όταν τα δεδομένα στοχοποίησης δεν ήταν ακριβή, το Ρωσικό Πυροβολικό μέσω παλαιών πλατφορμών τύπου Κatyusha και απαρχαιωμένων ολμών, κατεδάφιζε πλήρως με ομοβροντία πυραύλων ολόκληρο το αστικό πλέγμα στο οποίο υπήρχε ηλεκτρονικό στίγμα ύπαρξης εχθρικού στόχου υψηλής αξίας, δημιουργώντας πληθώρα ψυχολογικών αποτελεσμάτων στην δομή της εχθρικής διοίκησης. 

Κατά την διένεξη της Κριμαίας το 2014, το Ρωσικό Πυροβολικό μείωσε το μέγεθος των σχηματισμών του, καθιστώντας τις δυνάμεις πιο ευέλικτες και δραστήριες στο πεδίο της μάχης. Εδόθη πολύ μεγάλη σημασία στην ακρίβεια κρούσης αλλά και στην ταχύτητα πυρός του πυροβολικού, του οποίου οι σχηματισμοί κινούντο συνεχώς σε περιοχές τις οποίες είχαν προηγουμένως καταστρέψει. Συστήματα σαν το BM-21 Grad της Ρωσίας είχαν τοποθετηθεί κατά δεκάδες εντός ενός αποκεντρωτικού δικτύου πυροβολικού, το οποίο μέσω δικτυοκεντρικής συνεργίας με συστήματα ηλεκτρονικών υποκλοπών, λάμβανε δεδομένα στοχοποίησης από πάσης φύσεως αισθητήρα και ήταν ικανό να βάλει έναντι γεωγραφικά απομακρυσμένων περιοχών. Ο Πολλαπλός Εκτοξευτής Ρουκετών BM-21 των 122 χιλιοστών με εμβέλεια πυρός 20-45 χιλιομέτρων (ανάλογα με τους πυραύλους που χρησιμοποιούνται), λειτούργησε σε αρκετά γεωγραφικά πεδία συνεργατικά με το αυτοκινούμενο πυροβόλο 2S19 δίνοντας τεράστιο βάθος στις Ρωσικές επιχειρήσεις. Στον πόλεμο της Κριμαίας χρησιμοποιήθηκαν σε μεγάλους αριθμούς επίσης τα 9A52-4 «Tornado» MLRS με εμβέλεια 90 χιλιομέτρων, τα BM-30 «Smerch» MLRS με εμβέλεια από 70 έως 90 χιλιόμετρα, τα 2S7 «Pion» των 203 χιλιοστών, τα TOS-1 των 220χιλιοστών με θερμοβαρική κεφαλή και τέλος τα 2S35 «Koalitsiya-SV» των 152,4 ή 155 χιλιοστών με εμβέλεια 80 χιλιομέτρων.

Eπιχειρησιακές διαστάσεις του Ρωσικού Artillery on Steroids στον Πόλεμο της Κριμαίας

Ο πρωτοφανής για τα πολεμικά δεδομένα βομβαρδισμός της 11ης Ιουλίου 2014 στην μάχη της Zelenopillya είναι ίσως το πιο αξιοσημείωτο παράδειγμα που προέκυψε από την δικτυοκεντρική συνεργία των τακτικών drone, σε συνδυασμό με τα Τακτικά Συγκροτήματα Τάγματος και το Ρωσικό Πυροβολικό. Η επίθεση ήταν μια προληπτική επιχείρηση βομβαρδισμού δύο ουκρανικών μηχανοκίνητων ταγμάτων, τα οποία ετοιμάζονταν να προβούν σε επιθετική δράση εναντίον ρωσικών δυνάμεων. Μόλις 30 λεπτά μετά την εμφάνιση των Ουκρανικών ταγμάτων εκτός βάσης τους, το Ρωσικό Πυροβολικό με μία μόνο επιχείρηση εκπομπής πυρός διάρκειας τριών λεπτών αφάνισε πλήρως και τα δύο τάγματα τα οποία ακόμα κινούντο προς τις θέσεις μάχης τους.

Η διαδικασία αναγνώρισης ISR από ρωσικής μεριάς πιθανότατα έγινε μέσω Ειδικών Δυνάμεων Αναγνώρισης καθώς οι πέριξ του τάγματος οι Ουκρανικές δυνάμεις της περιοχής δεν εντόπισαν κάποιο μη επανδρωμένα όχημα στον ουρανό. Αυτός ο βομβαρδισμός »ξύπνησε» τον αμερικανικό στρατό, ο οποίος μέχρι τότε κινείτο σε ρυθμούς παραγωγής αντι-αντάρτικων μεθόδων μάχης και κατέδειξε την πολυπλοκότητα δράσης των ρωσικών δυνατοτήτων στον κυβερνοχώρο, καθώς και την αποτελεσματικότητα του νέου ρωσικού μοντέλου »αναγνώρισης-κρούσης». Η Ρωσική στρατιωτική σκέψη εξακολουθεί να βασίζεται και να χρησιμοποιεί ποικιλία πυρομαχικών, για να συμπεριλάβει βελτιωμένα συμβατικά πυρομαχικά διπλής χρήσης και θερμοβαρικά όπλα, τα οποία ο στρατός των ΗΠΑ επέλεξε να εξαλείψει από το οπλοστάσιό του.

Η μάχη του Ilovaisk ακολούθησε ακριβώς μετά τον βομβαρδισμό στην μάχη της Zelenopillya. Η Ilovaisk, είναι μια πόλη που βρίσκεται σε μια κρίσιμη εθνική οδό που συνδέει τη Λαϊκή Δημοκρατία του Ντόνετσκ (DPR) με τη Ρωσία και κατά τον πόλεμο της Κριμαίας κρατείτο από ρωσόφωνους αποσχισθέντες Ουκρανούς. Στις αρχές Αυγούστου 2014, οι ουκρανικές δυνάμεις έστειλαν περίπου οκτώ τάγματα στην πόλη, προσπαθώντας να αποσπάσουν ρωσικές-παραστρατιωτικές δυνάμεις από την Ilovaisk.

Η προσπάθειά απέτυχε παταγωδώς, καθώς η Ρωσία έστειλε Τακτικά Συγκροτήματα Τάγματος από τη νότια στρατιωτική περιοχή του Ροστόφ Ον Ντον για να ανακτήσει τον έλεγχο της κατάστασης. Οι ευέλικτες ρωσικές δυνάμεις περικύκλωσαν την πόλη, απομονώνοντας τις δυνάμεις της Ουκρανίας στην Ilovaisk και άρχισαν να πολιορκούν τις πολιορκούν με πυρά πυροβολικού. Ουκρανοί στρατιώτες δήλωσαν σε αναφορές τους πως ως κύριοι αισθητήρες του Ρωσικού πλέγματος »Αναγνώρισης-Κρούσης» ήταν τα Ρωσικά UAV Orlan-10 και Forpost II, τα οποία διαθέτουν αυτονομία 16 ωρών, βεληνεκές 140 χιλιομέτρων και ικανότητες παρεμβολών σε εκπομπές GSM-1800, 3G και 4G.

Οι Ουκρανικές δυνάμεις προσπάθησαν να ξεφύγουν από την πολιορκούμενη θέση αρκετές φορές, αλλά δεν τα πυκνά αλληλοκαλυπτόμενα πυρά των M-30 «Smerch» MLRS και των BM-21 Grad απέκοψαν την πορεία τους, καθιστώντας τα ουκρανικά στρατεύματα ελεγχόμενα εντός μίας γεωγραφικής θέσης. Μέχρι το τέλος του μήνα, η κρίσιμη κατάσταση ανάγκασε την ουκρανική κυβέρνηση να αναζητήσει πολιτική λύση, η οποία οδήγησε στο »Πρωτόκολλο του Μινσκ» στις 5 Σεπτεμβρίου 2014.

Η συμφωνία επέτρεψε την ειρηνική απόσυρση των ουκρανικών δυνάμεων κατά μήκος ενός διαδρόμου που επεστράφη μελλοντικά στην επικράτεια της Ουκρανίας. Ωστόσο, ρωσικές παραστρατιωτικές δυνάμεις μέσω αυτοκινούμενων πυροβόλων που κατείχαν συνέχισαν να βάλουν έναντι των Ουκρανικών στρατευμάτων ακόμα και μετά την πολιτική επίλυση της διαφοράς. Στο τέλος της μάχης, η Ρωσική δομή πυροβολικού ήταν υπεύθυνη για τον θάνατο 1.200+ ουκρανών στρατιωτών, αλλά και για την καταστροφή δεκάδων οχημάτων μάχης του Ουκρανικού Στρατού.

Η μάχη του Ilovaisk ήταν η δεύτερη πιο αιματηρή του Ρωσο-ουκρανικού πολέμου, με το Πρωτόκολλο του Μινσκ να είναι ανίκανο να σταματήσει την δικτυοκεντρική συνεργεία του Ρωσικού πυροβολικού πέριξ της συντριπτικής πλειοψηφίας των Ουκρανικών πόλεων. Η αποτελεσματικότητα των πλεγμάτων μάχης του Artillery on Steroids, σύμφωνα με τον ε.α. αρχηγό του Στρατού Robert H. Scales, έγκειται στο γεγονός πως το 90% των Ουκρανικών δυνάμεων στον πόλεμο της Κριμαίας κατεστάλησαν από πυρά πυροβολικού. 

Όλα τα παραπάνω οφείλουν να προβληματίσουν σοβαρά την ελληνική στρατιωτική ηγεσία η οποία είναι αναγκαίο να εκσυγχρονίσει ριζικά το Πυροβολικό Μάχης τόσο στους τομείς της στοχοποίησης όσο και αυτούς της εκπομπής πυρός. Ο κυριότερος άξονας που πρέπει να δοθεί έμφαση είναι τα τεχνολογικά μέσα στοχοποίησης και η άμεση εξαγωγή στοιχείων βολής προς τα οπλικά συστήματα ώστε ο στόχος να προσβάλλεται άμεσα και με ακρίβεια.

Η δικτυοκεντρική συνεργασία μεταξύ μη επανδρωμένων αεροσκαφών και μονάδων πυρός οφείλει να υλοποιηθεί άμεσα από το Πυροβολικό Μάχης του Ελληνικού Στρατού (ΕΣ) παράλληλα με την αναβάθμιση μέσων επικοινωνιών και λοιπών επιμέρους συστημάτων των Προκεχωρημένων Αξιωματικών Παρατηρητών των μονάδων Πυροβολικού.

Το αφιέρωμα της Ρωσικής επιχειρησιακής σκέψης με έμφαση στο καταστρεπτικό πλήγμα του πυροβολικού θα συνεχιστεί μέσω ανάλυσης των Ρωσικών συστημάτων Ηλεκτρονικού Πολέμου τα οποία έπαιξαν καταλυτικό ρόλο στον Πόλεμο της Κριμαίας, αποδιοργανώνοντας, υποκλέπτοντας και μεταδίδοντας δεδομένα στοχοποίησης των εχθρικών δυνάμεων.

Το άρθρο Το Ρωσικό πυροβολικό και επιχειρησιακά διδάγματα για τον Ελληνικό Στρατό δημοσιεύτηκε πρώτη φορά στο Defence Review.

Σύμφωνα με δημοσίευμα του ρωσικού πρακτορείου ειδήσεων TASS η Ρωσία αναπτύσσει νέες ρουκέτες αυξημένου βεληνεκούς με νέες πολεμικές κεφαλές για τα ρουκετοβόλα Tornado-S και Tornado-G, των 122 και των 300 χιλιοστών αντίστοιχα. Υπενθυμίζουμε ότι τα Tornado-G και Tornado-S σχεδιάστηκαν για να αντικαταστήσουν τα BM-21 Grad και BM-30 Smerch.

Το άρθρο Νέες ρουκέτες για τα ρωσικά ρουκετοβόλα Tornado δημοσιεύτηκε πρώτη φορά στο Defence Review.

Η ουκρανική εταιρία Shepetovsky, μέλος του οργανισμού εξαγωγών UkrOboronProm, παρουσίασε μια ριζικά αναβαθμισμένη έκδοση του ρουκετοβόλου BM-21 Grad διαμετρήματος 122 χιλιοστών και των εκδόσεων του, μια εκ των οποίων και η RM-70 που βρίσκεται σε υπηρεσία από τον Ελληνικό Στρατό (ΕΣ).

Η αναβαθμισμένη έκδοση, που ονομάζεται BM-21UM Berest, παρουσιάστηκε στη διεθνή έκθεση «Arms & Security» που πραγματοποιήθηκε στο Κίεβο. Σύμφωνα με την Shepetovsky το πακέτο αναβάθμισης BM-21UM έχει μεγάλες εμπορικές προοπτικές δεδομένου ότι μόνο στον Ουκρανικό Στρατό υπηρετούν περί τα 300 BM-21, που χρειάζονται αναβάθμιση.

Τα BM-21UM ενσωματώνουν νέο ψηφιακό σύστημα ελέγχου πυρός, το οποίο βρίσκεται στην καμπίνα του οχήματος και από εκεί πραγματοποιούνται όλες οι διαδικασίες τάξης και βολής. Επίσης το σύστημα ενσωματώνει και νέο σύστημα διαχείρισης πληροφοριών μάχης, το οποίο επιτρέπει στο πλήρωμα την δυνατότητα να συγκεντρώνουν και να αναλύουν, σε πραγματικό χρόνο, πληροφορίες και δεδομένα από άλλες πλατφόρμες όπως μη-επανδρωμένα αεροχήματα, ραντάρ εντοπισμού πυρών πυροβολικού και άλλα συστήματα συλλογής πληροφοριών.

Μια εξίσου σημαντική προσθήκη των αναβαθμισμένων BM-21UM είναι η αύξηση του όγκου πυρών κατά 25%, μέσω της αύξησης του αριθμού των σωλήνων από τις 40 στις 50. Το όχημα φορέας είναι το τροχοφόρο Kraz-5401 (4 x 4), το οποίο ενσωματώνει ελαφρά θωρακισμένη καμπίνα τεσσάρων θυρών. Το μέγιστο βεληνεκές των BM-21UM είναι της τάξεως των 40-52 χιλιομέτρων, ανάλογα με τον τύπο των ρουκετών.

Το άρθρο «Arms & Security 2018»: Πρόταση αναβάθμισης των ρουκετοβόλων BM-21 από την Ουκρανία δημοσιεύτηκε πρώτη φορά στο Defence Review.

Μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα πρόταση αναβάθμισης των πολλαπλών εκτοξευτών πυραύλων BM-21 Grad παρουσίασε η Ρωσία, στη διάρκεια της διεθνούς έκθεσης «Army 2018». Το πακέτο αναβάθμισης, το οποίο εφαρμόζεται στα εν υπηρεσία BM-21 Grad του Ρωσικού Στρατού, ονομάζεται 9K51M Tornado-G. Εκτός από τα συστήματα BM-21 Grad το πακέτο αναβάθμισης 9K51M Tornado-G μπορεί να εφαρμοστεί και στα έκδοχα του, όπως είναι το RM-70, που βρίσκεται σε υπηρεσία από τον Ελληνικό Στρατό (ΕΣ).

Σύμφωνα με το αμυντικό περιοδικό «Jane’s», το οποίο επικαλείται ρωσικές πηγές, η Δυτική και η Νότια Στρατιωτική Περιοχή έχουν ήδη παραλάβει BM-21 Grad αναβαθμισμένα με το πακέτο 9K51M Tornado-G, ενώ σε εξέλιξη είναι και η διαδικασία παράδοσης οχημάτων διοίκησης και ελέγχου 1V198 C2 (οι παραδόσεις ξεκίνησαν τον περασμένο Μάρτιο).

Το 2B17M Tornado-G των 40 σωλήνων των 122 χιλιοστών ενσωματώνει, σε σχέση με την έκδοση BM-21 Grad, προηγμένο αυτόματο σύστημα ελέγχου πυρός, ενώ απαιτεί τρία άτομα πλήρωμα (επί τροχοφόρου οχήματος Ural 4320). Το βάρος μάχης του είναι της τάξεως των 14.900 κιλών. Το νέο σύστημα ελέγχου πυρός επιτρέπει στο 2B17M Tornado-G να χρησιμοποιεί νέες ρουκέτες: Τις 9M538 και 9M539, σχεδίασης και ανάπτυξης της Splav.

Η 9M538 ενσωματώνει πολεμική κεφαλή υψηλής εκρηκτικότητας, 1.312 θραυσμάτων των 9 χιλιοστών ή 2.660 θραύσματα των 6 χιλιοστών, ενώ η πολεμική κεφαλή 9M541 ενσωματώνει αντιαρματικά υπό-πυρομαχικά υψηλής εκρηκτικότητας (HEAT), ικανά να διατρήσουν θωράκιση χάλυβα πάχους 140 χιλιοστών. Και οι δύο ρουκέτες επιτυγχάνουν μέγιστο βεληνεκές 20 χιλιόμετρα, αλλά η 9M538 προορίζεται για αποστολές άρνησης περιοχής, ενώ η 9M541 για αποστολές κατακόρυφης προσβολής τεθωρακισμένων στόχων (Top-Attack). Η 9M538 HE Frag έχει μήκος 2,64 μέτρα και βάρος πολεμικής κεφαλής 34,5 κιλά (η ρουκέτα 9M521 που αντικαθιστά έχει μήκος 2,84 μέτρα και βάρος πολεμικής κεφαλής 21 κιλά).

Όπως προαναφέραμε το μέγιστο βεληνεκές των νέων ρουκετών είναι 20 χιλιόμετρα, μειωμένο κατά 50% σε σχέση με το μέγιστο βεληνεκές των ρουκετών που θα αντικαταστήσουν (30-40 χιλιόμετρα). Προφανώς ο Ρωσικός Στρατός ενδιαφέρεται περισσότερο για το καταστρεπτικό αποτέλεσμα των BM-21 Grad, παρά για το βεληνεκές. Το πρόγραμμα Tornado αφορά στην ανάπτυξη μιας κοινής πλατφόρμας πολλαπλών εκτοξευτών πυραύλων με στόχο της αντικατάστασης των BM-21 Grad (Τornado-G, 40 σωλήνες των 122 χιλιοστών), των BM-27 Uragan (Tornado-U, 12 σωλήνες των 220 χιλιοστών) και των BM-30 Smerch (Tornado-S, 12 σωλήνες των 300 χιλιοστών).

Το άρθρο «Army 2018»: Πρόταση αναβάθμισης των BM-21 από τη Ρωσία δημοσιεύτηκε πρώτη φορά στο Defence Review.

Σύμφωνα με δημοσίευμα της εφημερίδας Izvestia, το ρωσικό Υπουργείο Εθνικής Άμυνας ανακοίνωσε ένα φιλόδοξο σχέδιο ενίσχυσης του πυροβολικού της χώρας, στους τομείς της ισχύος πυρός και του βεληνεκούς.

Συγκεκριμένα τα Συντάγματα και οι Ταξιαρχίες των Μηχανοκίνητων και των Τεθωρακισμένων σχηματισμών του Ρωσικού Στρατού θα εξοπλιστούν με τους βελτιωμένους πολλαπλούς εκτοξευτές πυραύλων BM-27 Uragan-M1 (16 πυραύλους των 220 χιλιοστών ή 12 πυραύλους των 300 χιλιοστών του συστήματος BM-30 Smerch), με τα βελτιωμένα αυτοκινούμενα πυροβόλα 2S19M2 Msta-SM των 152 χιλιοστών και με μη-επανδρωμένα εναέρια συστήματα σε ρόλο παρατήρησης και στόχευσης.

Επιπλέον, θα σχηματιστούν και νέες Μοίρες εξοπλισμένες με βαρέα πυροβόλα 2S7S Malka των 203 χιλιοστών μέγιστου βεληνεκούς 40 χιλιομέτρων (πρόκειται για μια βελτιωμένη έκδοση του 2S7 Pion), καθώς και Μοίρες αποκλειστικά εξοπλισμένες με τους αυτοκινούμενους όλμους 2S4 Tyulpan των 240 χιλιοστών.

Ήδη την περίοδο 2013-2017 ο Ρωσικός Στρατός δημιούργησε οκτώ νέα Συντάγματα Πυροβολικού, τα οποία έχουν ενταχθεί σε πέντε Μηχανοκίνητες Μεραρχίες Πεζικού, δύο Τεθωρακισμένες Μεραρχίες και στο 22^ο Σώμα Στρατού.

Αλλαγές θα υπάρξουν και στην σύνθεση των Συνταγμάτων και των Ταξιαρχιών Πυροβολικού του Ρωσικού Στρατού. Σήμερα,  η τυπική σύνθεση ενός Συντάγματος ή μιας Ταξιαρχίας Πυροβολικού είναι: Δύο Μοίρες με αυτοκινούμενα πυροβόλα και μία Μοίρα με πολλαπλούς εκτοξευτές ρουκετών BM-21 Grad (40 x 122 χιλιοστά).

Πλέον οι Μοίρες BM-21 Grad θα εξοπλίζονται με συστήματα BM-27 Uragan-Μ1 μέγιστου βεληνεκούς 70 χιλιομέτρων (ενώ τα BM-21 Grad επιτυγχάνουν μέγιστο βεληνεκές 20 χιλιόμετρα). Επιπλέον, τα BM-27 Uragan-M1 μπορούν να εκτοξεύσουν και κατευθυνόμενους πυραύλους, ενώ τα BM-21 Grad όχι. Συνεπώς, εκτός από την αύξηση του βεληνεκούς, θα αυξηθεί και η ακρίβεια των βολών, άρα και η συνολική επιχειρησιακή αποτελεσματικότητα των σχηματισμών.

Το άρθρο Αυξημένη ισχύ πυρός και βεληνεκές για το Ρωσικό Πυροβολικό δημοσιεύτηκε πρώτη φορά στο Defence Review.