Νέα πρόταση ετοιμάζεται να καταθέσει επισήμως η γαλλική Naval Group με επίκεντρο το πρόγραμμα των νέων υποβρυχίων του Πολεμικού Ναυτικού. Σύμφωνα με αποκλειστικές πληροφορίες του DefenceReview.gr, το Παρίσι επικεντρώνεται στη νέα σχεδίαση υποβρυχίων Blacksword Barracuda και όχι σε οποιαδήποτε άλλη εναλλακτική όπως τα Scorpene Evolved. Παρά το γεγονός πως παλαιότερα η Naval Group είχε προτείνει τα Scorpene Evolved για το Πολεμικό Ναυτικό πλέον το ενδιαφέρον εστιάζεται μόνον στα Blacksword Barracuda συμβατικής πρόωσης μια σχεδίαση που κέρδισε στο πρόγραμμα ναυπήγησης νέων υποβρυχίων του Ολλανδικού Ναυτικού απέναντι σε Γερμανούς και Σουηδούς. Αδιαμφισβήτητο πλεονέκτημα των γαλλικών υποβρυχίων έναντι του ανταγωνισμού είναι ο αριθμός των όπλων που εξοπλίζει κάθε υποβρύχιο Blacksword Barracuda.

Υπενθυμίζεται ότι στις 15 Μαρτίου του 2025, η Naval Group ανακοίνωσε ότι το ολλανδικό υπουργείο άμυνας επέλεξε για το πρόγραμμα νέων υποβρυχίων του Ολλανδικού Ναυτικού τη συμβατική έκδοση του νέου πυρηνοκίνητου γαλλικού υποβρυχίου ονομαζόμενη Blacksword Barracuda. Τα νέα υποβρύχια πρόκειται να αντικαταστήσουν τα τρία εναπομείναντα υποβρύχια κλάσης Walrus, αρχής γενομένης από το 2034 και μετά. Το κόστος του συμβολαίου για τέσσερις μονάδες δεν έχει γίνει γνωστό αλλά το υπουργείο ενημέρωσε το ολλανδικό κοινοβούλιο ότι ο προϋπολογισμός της επένδυσης ανερχόταν στα 5,6 δις ευρώ. Μετά την απώλεια του αυστραλιανού συμβολαίου η επιλογή αυτή ήταν μια τεράστια επιτυχία για τη γαλλική εταιρία αν αναλογιστεί κανείς ότι τα ολλανδικά ναυπηγεία της Damen είχαν κάνει σύμπραξη για την προώθηση του C718, μιας ωκεάνιας έκδοσης του Α26 της SAAB.

Στον διαγωνισμό εκτός των δύο προαναφερόμενων τύπων συμμετείχε επίσης η γερμανική TKMS με το νέας τεχνολογίας γερμανο-νορβηγικού υποβρυχίου U-212CD στην έκδοση Expeditionary για να ταιριάζει με τις ολλανδικές απαιτήσεις. Απ’ ότι έχι γίνει γνωστό μέχρι σήμερα τα νέα υποβρύχια θα είναι μια μικρότερη έκδοση diesel-electric των υποβρυχίων Barracuda κλάσης Suffren τα οποία παραλαμβάνει σήμερα το γαλλικό ναυτικό. Τα νέα υποβρύχια πρόκειται να έχουν όλικο μήκος 82 μέτρα, 17,5 μέτρα κοντύτερο από το αρχικό υποβρύχιο και διάμετρο ανθεκτικού σκάφους 8,2 μέτρα ενώ το εκτόπισμα στην επιφάνεια θα είναι περίπου 3300 τόνοι. Το πλήρωμα θα αποτελείται από 35 άτομα ενώ θα έχει ενδιαιτήσεις για 43+16 άτομα προσωπικό και ομάδα ειδικών δυνάμεων.

Εξωτερικά το υποβρύχιο θα έχει τις ίδιες σχεδιαστικές γραμμές που προσδίδουν πολύ χαμηλά επίπεδα θορύβου, τα πτερύγια κατάδυσης βρίσκονται στον πύργο και το σύστημα διεύθυνσης είναι τύπου X όπως και στην πυρηνοκίνητη έκδοση. Η μόνη διαφορά είναι η μη υιοθέτηση του συστήματος πρόωσης αντλιωθητή (Pump-jet) που έχουν τα πυρηνοκίνητα αδελφάκια αλλά έχει επιλεχθεί μια συμβατικού τύπου προπέλα πολύ χαμηλού θορύβου. Το σύστημα πρόωσης του αντλιωθητή στην ουσία πρόκειται για μια προπέλα που βρίσκεται μέσα σε έναν κωνικού τύπου δακτύλιο όπου η ροή του νερού εξομαλύνεται πριν πάει στην προπέλα και σύμφωνα με την Naval Group επιτυγχάνεται περαιτέρω μείωση του θορύβου.

Το υποβρύχιο θα έχει δύο καταστρώματα και η διαρρύθμηση θα είναι κλασικού τύπου ακολουθώντας παράλληλα και τη διαρρύθμηση του πυρινοκίνητου αδελφού. Από πλώρη μέχρι πρύμνη υπάρχουν το διαμέρισμα των τορπιλοσωλήνων με έξι τορπιλοσωλήνες. Το διαμέρισμα όπου στο πάνω κατάστρωμα βρίσκονται οι ενδιατήσεις και στο κάτω ο χώρος των όπλων και στα ύφαλα η μπροστάσυστοιχία μπαταριών. Το διαμέρισμα με το κέντρο πληροφοριών μάχης και διεύθυνσης του υποβρυχίου. Το διαμέρισμα του μηχανοστασίου με τις ηλεκτρομηχανές και την πίσω συστοιχία μπαταριών και τέλος το διαμέρισμα του ηλεκτροκινητήρα.

Το προωστήριο σκεύος θα είναι diesel-electric, με αριθμό ηλεκτρογεννητριών που θα φορτίζουν τις μπαταρίες νέας γενιάς ιόντων λιθίου. Είναι αισθητή η απουσία συστήματος ΑΙΡ αλλά όπως έχουμε αναφέρει και στο παρελθόν οι νέες μπαταρίες (ιόντων λιθίου) έχουν το πλεονέκτημα ότι μπορούν να αποθηκεύσουν πολύ περισσότερη ενέργεια με αποτέλεσμα το υποβρύχιο να πετυχαίνει σε κατάδυση την ίδια χρονική διάρκεια με το σύστημα ΑΙΡ. Το γεγονός ότι το υποβρύχιο είναι μεγαλύτερου μήκους σε σύγκριση με τα αντίστοιχα συμβατικά των 65-70 μέτρων και 2000 τόνων υποδεικνύει ότι έχει χώρο για περισσότερα στοιχεία μπαταριών πράγμα που οδηγεί και σε μεγαλύτερη διάρκεια σε κατάδυση.

Ένα ακόμη μεγάλο πλεονέκτημα των μπαταριών ιόντων λιθίου σε σύγκριση με τις παραδοσιακές μπαταρίες μολύβδου οξέως είναι η μικρή διάρκεια επαναφόρτισης αλλά και η μεγαλύτερη διάρκεια ζωής τους. Κίνηση στην προπέλα θα δίνει ένας ηλεκτροκινήτηρας μόνιμου μαγνήτη όπως συνηθίζεται. Είναι σίγουρο ότι πολλά από τα υποσυστήματα θα είναι κοινά με το γαλλικό υποβρύχιο όπως τα ηλεκτρονικά. Το υποβρύχιο θα φέρει πλήρη σουίτα σόναρ με κυλινδρική διάταξη και σόναρ αποφυγής εμποδίων στην πλώρη, πλευρικές διατάξεις σόναρ και ρυμουλκούμενη διάταξη στην πρύμνη. Το σύστημα μάχης θα είναι μία έκδοση του SYCOB combat management system της Naval Group στο οποίο θα μπορούν να ενσωματωθούν τα όπλα που υπάρχουν στο ολλανδικό οπλοστάσιο καθώς και οι αμερικάνικοι πυ΄ραυλοι κρουζ Tomahawk.

Το blacksword Barracuda θα μπορεί να φέρει έναν αριθμό 30 όπλων. Όπως αναφέραμε παραπάνω τα όπλα που είναι αυτή τη στιγμή ενσωματωμένα στο σύστημα μάχης είναι οι γαλλικές τορπίλες F21, οι πύραυλοι κατά πλοίων ΑΜ-39 Β2 Exocet, πύραυλοι κρουζ Scalp Naval και νάρκες. Όμως αναμένεται να ενσωματωθούν τα όπλα που θα επιλέξει το ολλανδικό ναυτικό. Η επιλογή του blacksword Barracuda θα αναβαθμίσει τις υποβρύχιες ικανότητες του ολλανδικού ναυτικού με ένα υποβρύχιο υπερυψηλής τεχνολογίας. Θα έχει τη δυνατότητα να επιχειρεί τόσο σε παράκτια όσο και σε ωκεάνια ύδατα και σε όλες τις συνθήκες θαλάσσιας θερμοκρασίας και αλατότητας χωρίς να επηρρεάζονται τα επιχειρησιακά του χαρακτηριστικά. Τέλος όπως φαίνεται άλλος ένας σηματνικός παράγοντας είναι ο μέγαλος φόρτος όπλων καθώς και η ικανότητα προβολής ισχύος βαθειά μέσα στην «εχθρική» ενδοχώρα από τους φερόμενους πυραύλους κρουζ.  

Αναλυτικά για το θέμα μπορείτε να διαβάσετε:

Το άρθρο Πολεμικό Ναυτικό: Το Παρίσι ετοιμάζει πρόταση για υποβρύχια Blacksword Barracuda δημοσιεύτηκε πρώτη φορά στο Defence Review.

Ιδιαίτερη αίσθηση προκάλεσε ο ξαφνικός παροπλισμός υποβρυχίου τύπου «209» του Πολεμικού Ναυτικού. Ιδιαίτερη αίσθηση προκάλεσε ο ξαφνικός παροπλισμός υποβρυχίου τύπου «209» του Πολεμικού Ναυτικού. Το Υποβρύχιο «ΠΟΣΕΙΔΩΝ» του Πολεμικού Ναυτικού παροπλίστηκε ξαφνικά και παρά το γεγονός πως είχαν προηγηθεί εκτεταμένες επισκευές προκειμένου να διατηρηθεί στην ενεργό δράση. Ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ – ΚΙΝΑΛ αναφέρει στη Βουλή το θέμα. Σημειώνεται ότι το Μάιο παρόπλισε το Υποβρύχιο «ΤΡΙΤΩΝ».

ΕΡΩΤΗΣΗ & ΑΙΤΗΣΗ ΚΑΤΑΘΕΣΗΣ ΕΓΓΡΑΦΩΝ

Προς: Υπουργό Εθνικής Άμυνας κ. Νικόλαο Δένδια

Θέμα: Σοβαρά ερωτήματα εγείρονται για την απόφαση παροπλισμού του Υ/Β ‘’ΠΟΣΕΙΔΩΝ’’ παρά το υψηλό κόστος επισκευής του

Κύριε Υπουργέ,

Όπως είναι γνωστό το Πολεμικό Ναυτικό διαθέτει εννέα υποβρύχια, εκ των οποίων τέσσερα τύπου 214, τρία τύπου 209/1200, ένα τύπου 209/1100 και ένα τύπου 209/1500. Από τα εννέα υποβρύχια, τα τέσσερα τύπου 209 είναι παλαιότερης ναυπήγησης.

Το υποβρύχιο ‘’ΠΟΣΕΙΔΩΝ’’, τύπου 209/1200, είναι εκ των παλαιοτέρων σκαφών, αλλά παρέμενε σε επιχειρησιακή λειτουργία μέχρι το 2023-2024, όταν και αποφασίστηκε από την υπηρεσία να υποβληθεί σε πρόγραμμα επισκευών και συντήρησης στον ναύσταθμο Κρήτης, με τις σχετικές δαπάνες ως τώρα να εκτιμώνται, σύμφωνα με πληροφορίες, στο 1 εκατομμύριο ευρώ.

Πρόσφατα πληροφορηθήκαμε ότι το Υ/Β ‘’ΠΟΣΕΙΔΩΝ’’ θα παροπλιστεί, μια απόφαση που λαμβάνεται από το Ανώτατο Ναυτικό Συμβούλιο και επικυρώνεται από την πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας. Η αρχική απόφαση να διατηρηθεί το Υ/Β σε ενεργό υπηρεσία με εργασίες επισκευών και συντήρησης σημαντικού κόστους και λίγο πριν ολοκληρωθούν οι εργασίες η αιφνιδιαστική απόφαση παροπλισμού του Υ/β προκαλούν εύλογες απορίες, σχετικά με τα χρήματα που ξοδεύτηκαν, το αν τηρήθηκαν οι προβλεπόμενες διαδικασίες, το πότε κατάλαβε η στρατιωτική και πολιτική ηγεσία το πρόβλημα και το αν υπάρχει συγκεκριμένο πλάνο εκ μέρους της ηγεσίας.

Κατόπιν των ανωτέρω,

ΕΡΩΤΑΤΑΙ Ο Κ. ΥΠΟΥΡΓΟΣ

Με ποιο σκεπτικό αποφασίστηκε ο παροπλισμός του Υ/Β μετά από 18 μήνες επισκευής-συντήρησης στο Ναύσταθμο Κρήτης; Υπήρξαν απρόβλεπτα γεγονότα;
Δεδομένου ότι η ηγεσία του Π.Ν. ενημερώνεται εγγράφως κάθε τρεις μήνες για την πρόοδο των εργασιών επισκευών-συντήρησης του Υ/Β, πότε ακριβώς και με ποια αιτία έλαβε την απόφαση του παροπλισμού;
Ποιο είναι το ακριβές ύψος των δαπανών που διέθεσε το Π.Ν. ως τώρα για τις σχετικές εργασίες επισκευής-συντήρησης;
Η σχετική απόφαση παροπλισμού ελήφθη σύμφωνα με το ισχύον νομικό πλαίσιο (Π.Δ. 21/1993);
Η απόφαση πλεύσης του Υ/Β ‘’ΠΟΣΕΙΔΩΝ’’ από την Κρήτη στην Σαλαμίνα συνάδει με την απόφαση παροπλισμού;
Υπάρχει και άλλο Υ/Β που πιθανολογεί η υπηρεσία τον παροπλισμό του;
Μετά την απόφαση παροπλισμού υπάρχει η πιθανότητα να τεθεί το Υ/Β σε διαδικασία πώλησης ή παραχώρησης σε ξένη χώρα;
Λόγω του παροπλισμού του Υ/Β ‘’ΠΟΣΕΙΔΩΝ’’ υπάρχει ενδεχόμενο να ξεκινήσουν, νωρίτερα από ό,τι προβλέπει το ΜΠΑΕ, οι διαδικασίες προμήθειας νέων Υ/Β;

Όλα τα σχετικά έγγραφα, εισηγήσεις, πρακτικά, αποφάσεις και αλληλογραφία των αρμόδιων υπηρεσιών και οργάνων του Πολεμικού Ναυτικού και του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας, που αφορούν τον προγραμματισμό, την εκτέλεση και την εξέλιξη των εργασιών επισκευής–συντήρησης του Υ/Β “ΠΟΣΕΙΔΩΝ”, καθώς και την απόφαση παροπλισμού του, συμπεριλαμβανομένων των τριμηνιαίων ενημερώσεων προς την ηγεσία.

Ο ερωτών και αιτών Βουλευτής

Μιχάλης Κατρίνης

Το άρθρο Tι συμβαίνει με το Υποβρύχιο «ΠΟΣΕΙΔΩΝ»; Ξαφνικός παροπλισμός Υποβρυχίου του Πολεμικού Ναυτικού δημοσιεύτηκε πρώτη φορά στο Defence Review.

Μια από τις ισχυρότερες υποψηφιότητες νέων υποβρυχίων, για το Πολεμικό Ναυτικό (ΠΝ), είναι τα γερμανικά Type-212CD (Common Design) της TKMS (ThyssenKrupp Marine Systems). Το ισχυρό της υποψηφιότητας δεν αφορά μόνο στις ικανότητες και δυνατότητες των υποβρυχίων, αλλά και από τη μακροχρόνια παράδοση του ΠΝ στα γερμανικά υποβρύχια, πρώτα με τα Type-209 και στη συνέχεια με τα Type-214. To Type-212CD σχεδιάστηκε για να καλύψει τις ανάγκες σε νέα υποβρύχια για το Νορβηγικό και το Γερμανικό Ναυτικό (ήδη έχουν παραγγελθεί 10 υποβρύχια, έξι για την Γερμανία και τέσσερα για την Νορβηγία). Σε Γερμανία και Νορβηγία τα Type-212CD θα αντικαταστήσουν τα εν υπηρεσία U-212A και «Ula» αντίστοιχα. Τον Ιούλιο του 2021, οι δύο χώρες υπέγραψαν σύμβαση με την TKMS, ύψους € 5,5 δισεκατομμυρίων για την απόκτηση έξι Type-212CD, δύο για τη Γερμανία και τέσσερα για τη Νορβηγία, ενώ τον Δεκεμβρίου του 2024 το γερμανικό κοινοβούλιο ενέκρινε την απόκτηση ακόμη τεσσάρων υποβρυχίων με κόστος € 4,7 δισεκατομμυρίων περίπου.

Αντίστοιχα και η νορβηγική πλευρά δήλωσε, τον Ιούνιο του 2024, την ανάγκη επέκτασης της παραγγελίας κατά δύο ακόμη υποβρύχια, χωρίς όμως μέχρι σήμερα να έχει υπογραφεί κάποια σύμβαση. Η κατασκευή του πρώτου υποβρυχίου ξεκίνησε το 2023 και αναμένεται να παραδοθεί στη Νορβηγία το 2029. Η Γερμανία θα παραλάβει τα δύο πρώτα υποβρύχια το 2032 και το 2034 αντίστοιχα. Η κατασκευή όλων των υποβρυχίων θα γίνει στις εγκαταστάσεις της TKMS στο Κίελο, αλλά είναι αξιοσημείωτο να αναφέρουμε ότι η βάση υποστήριξης των υποβρυχίων θα είναι στη νότιο Νορβηγία όπου και θα ναυλοχεί το σύνολο των υποβρυχίων και των δύο χωρών. Το Type-212CD έχει μήκος περί τα 73 μέτρα, πλάτος 10 μέτρα, ύψος 13 μέτρα και εκτόπισμα στην επιφάνεια που φτάνει τους 2.500 τόνους (3.000 τόνους σε κατάδυση). Το πλήρωμα θα αποτελείται από 28 άτομα, ενώ το υποβρύχιο θα μπορεί να υποστηρίξει και ομάδα ειδικών δυνάμεων. Το υλικό κατασκευής του υποβρυχίου είναι ο αμαγνητικός χάλυβας (Non-Magnetic Steel). Η επιλογή του συγκεκριμένου υλικού προσφέρει συγκεκριμένα πλεονεκτήματα, αλλά και μειονεκτήματα.

Το βασικό πλεονέκτημα είναι ότι προσφέρει στο υποβρύχιο ασφάλεια έναντι μαγνητικών ναρκών ενώ το βασικό μειονέκτημα είναι ότι προσφέρει σχετικά μικρό μέγιστο επιχειρησιακό βάθος. Να σημειωθεί ότι το Type-212CD, όπως και το U-212A, είναι υποβρύχια τα οποία ο κύριος χώρος επιχειρήσεων είναι η Βαλτική Θάλασσα και ο βόρειος Ατλαντικός Ωκεανός. Στην Βαλτική Θάλασσα το μέσο βάθος είναι 55 μέτρα και το μέγιστο 459 μέτρα, ενώ υπάρχουν χιλιάδες νάρκες του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου που δεν έχουν ανασυρθεί ακόμη. Αυτός είναι και ο βασικός λόγος για τον οποίο επιλέχθηκε ο αμαγνητικός χάλυβας. Το κύριο σχεδιαστικό χαρακτηριστικό είναι ότι ο κατασκευαστής έχει υιοθετήσει μία γάστρα σχήματος διαμαντιού η οποία, σύμφωνα με την TKMS, θα έχει εξαιρετικές ικανότητες απόκρυψης ίχνους (Stealth). Υπάρχουν δύο βασικές απειλές από εχθρικά σόναρ που θα κληθεί να αντιμετωπίσει το υποβρύχιο. Από τη μια, τα ενεργά σόναρ εκπέμπουν θορύβους και λαμβάνουν τα σήματα από τις ηχώ όταν επιστρέφουν από το υποβρύχιο. Από την άλλη, τα παθητικά σόναρ απλώς λαμβάνουν τυχόν επιστροφές από ήχους που εκπέμπονται από το υποβρύχιο, όπως αντλίες, κινητήρες, ακόμη και τη ροή του νερού πάνω από την επιφάνεια (το παθητικό σόναρ δεν εκπέμπει, άρα δεν αποκαλύπτει τη θέση του υποβρυχίου).

Ωστόσο, καθώς τα υποβρύχια έχουν γίνει πολύ πιο αθόρυβα, η αποτελεσματικότητα του παθητικού σόναρ έχει μειωθεί και για την ανίχνευση τους μπορεί να χρειαστεί η χρήση του ενεργού σόναρ. Ένα κυλινδρικό κύτος υποβρυχίου αντανακλά τα εισερχόμενα κύματα σόναρ σχεδόν από κάθε κατεύθυνση. Ωστόσο, μια επίπεδη επιφάνεια, αντανακλά τον ήχο προς μία διαφορετική κατεύθυνση από εκείνη της πηγής (η αρχή αυτή χρησιμοποιείται και στα αεροσκάφη). Το σύστημα πρόωσης των Type-212CD είναι συνδυασμός ηλεκτρογεννητριών, συστήματος AIP και συσσωρευτών. Ο συνδυασμός αυτός δίνει στο υποβρύχιο την ικανότητα μεγάλης παραμονής σε κατάδυση χωρίς την ανάγκη ανάδυσης σε βάθος περισκοπίου για επαναφόρτιση των συσσωρευτών. Το σύστημα πρόωσης των υποβρυχίων αποτελείται από έναν ηλεκτροκινητήρα Permasyn της Siemens, τελευταίας γενιάς, δύο ηλεκτρογεννήτριες πετρελαίου της MTU, σύστημα ΑΙΡ με κυψέλες καυσίμου ΡΕΜ υδρογόνου 4^ης γενιάς, επίσης της Siemens, και συστοιχίες συσσωρευτών (μπορεί να εφοδιαστεί και με συσσωρευτές νέας γενιάς Ιόντων-Λιθίου).

Το σύστημα διεύθυνσης είναι τύπου «Χ», ιδανικό για ρηχά και περιορισμένης έκτασης ύδατα, ενώ τα πτερύγια κατάδυσης είναι τοποθετημένα στον πύργο. Το σύστημα διαχείρισης μάχης των υποβρυχίων είναι το ORCCA, της κοινοπραξίας KTA Naval Systems (Kongsberg, TKMS και STN Atlas Elektronik). Σύμφωνα με την KTA Naval System, το ORCCA είναι ένα νέο σύστημα διαχείρισης μάχης 4^ης γενιάς το οποίο είναι πλήρως ψηφιακό και ενσωματώνει όλες τις κύριες λειτουργίες του υποβρυχίου. Αποτελείται από σταθμούς εργασίας με οθόνες των 32 ιντσών και ανάλυση 4K, με πλήρως εναλλάξιμες λειτουργίες, έτσι ώστε από κάθε σταθμό εργασίας το πλήρωμα να μπορεί να διατελέσει όλες τις λειτουργίες που απαιτούνται για το υποβρύχιο: Επίγνωση της τακτικής κατάστασης, διαχείριση πολλαπλών ιχνών, ανάλυση των κινήσεων του στόχου, έλεγχος των όπλων, επισκόπηση του συστήματος μάχης, επικοινωνίες, πλοήγηση, ταξινόμηση και εγγραφή/επανάληψη και εκπαίδευση.

Η νορβηγική Kongsberg επιλέχθηκε για το σύστημα πλοήγησης και αποφυγής ναρκών. Το πακέτο της Kongsberg περιλαμβάνει το σύστημα SA-9510S Mk.2 MANS (Mine Avoidance and Navigation Sonars) και ένα υποβρύχιο σύστημα πλοήγησης που περιέχει ηχώ πολλαπλής δέσμης EM-2040 MIL καθώς και μια σουίτα Echo Sounder EA-640. Το τμήμα οπτικών της HENSOLDT έχει αναλάβει την παροχή του ηλεκτροπτικού ιστού (με σύστημα οπτικών OMS-150, σύστημα OMS-300 και σύστημα πανοραμικής επιτήρησης i360°OS). Ο συνδυασμός OMS-150 και OMS 300 τίθεται σε υπηρεσία για πρώτη φορά με τα Type-212CD. Το OMS-150, στην πολυφασματική του έκδοση, θα χρησιμοποιηθεί ως οπτικός ιστός έρευνας και επιτήρησης. Το OMS-300 θα αναλαμβάνει τη λεγόμενη λειτουργία επίθεσης. Το Type-212CD θα διαθέτει ραντάρ ζώνης «X» της Indra, ραντάρ διπλού συνεχούς κύματος, που περιλαμβάνει παλμό ανίχνευσης υψηλής ακρίβειας και χαμηλής πιθανότητας υποκλοπής. Είναι ένα ψηφιοποιημένο σύστημα στερεάς κατάστασης με ευελιξία και εύρος ζώνης υψηλής συχνότητας, ικανό να ανιχνεύει στόχους με χαμηλή διατομή ραντάρ στις χειρότερες συνθήκες ηλεκτρομαγνητικού θορύβου περιβάλλοντος και να αντιστέκεται σε προσπάθειες παρεμβολής από αντίπαλα συστήματα.

Τα κύρια όπλα του Type-212CD είναι οι βαριές τορπίλες των 533 χιλιοστών οι οποίες βάλλονται από έξι τορπιλοσωλήνες. Το ιδιαίτερο στη διάταξη των τορπιλοσωλήνων είναι ότι είναι όλες τοποθετημένες στην αριστερή πλευρά της πλώρης σε δύο σειρές των τριών. Το σύνολο των μεταφερόμενων όπλων είναι από 13 έως 15 (τορπίλες, πύραυλοι κατά πλοίων και αντιαεροπορικοί πύραυλοι του συστήματος IDAS). To IDAS (Interactive Defense & Attack System), το οποίο αναπτύσσεται από τις TKMS και Diehl Defense, χρησιμοποιεί έναν πύραυλο στερεού καυσίμου με βεληνεκές που υπερβαίνει τα 15 χιλιόμετρα και είναι εξοπλισμένος με υπέρυθρο ανιχνευτή και σύνδεση δεδομένων οπτικών ινών που επιτρέπει στον χειριστή να εξάγει δεδομένα και να επιλέγει στόχους. Το IDAS μπορεί να εμπλέξει χαμηλά ιπτάμενα αεροσκάφη και ελικόπτερα, πλοία και χερσαίους στόχους. Αριθμός πυραύλων IDAS είναι τοποθετημένοι σε μονό φορέα. Η διάταξη χρησιμοποιεί έναν από τους υπάρχοντες σωλήνες τορπιλών των 533 χιλιοστών του υποβρυχίου. Η ανάπτυξη του συγκεκριμένου συστήματος έχει τελειώσει και δοκιμές αποδοχής έχουν πραγματοποιηθεί σε υποβρύχιο U-212A του Γερμανικού Ναυτικού.

Το άρθρο Η νέα γενιά των γερμανικών υποβρυχίων που προτείνεται για το Πολεμικό Ναυτικό δημοσιεύτηκε πρώτη φορά στο Defence Review.

Με την παραγγελία της τέταρτης φρεγάτας FDI HN και την πρόοδο στην απόκτηση 2+2 ιταλικών μεταχειρισμένων φρεγατών Fremm It, το βλέμμα του πολεμικού ναυτικού στρέφεται σιγά-σιγά προς το επόμενο μεγάλο εξοπλιστικό πρόγραμμα. Την αναβάθμιση των υπαρχόντων και την απόκτηση νέων υποβρυχίων, ένα πρόγραμμα το οποίο κατά τη γνώμη μας έχει επείγοντα χαρακτήρα λόγω του ότι μεγάλο μέρος του υφιστάμενου στόλου είναι μεγάλης ηλικίας και εκ των πράγματων θα πρέπει να παροπλισθεί μέσα στα επόμενα λίγα χρόνια. Ταυτόχρονα η διαδικασία απόκτησης νέων υποβρυχίων είναι από μόνη της μία μακροχρόνια διαδικασία η οποία φτάνει ή και υπερβαίνει τα επτά χρόνια.

Επομένως είναι λογικό αυτή η διαδικασία να ξεκινήσει το συντομότερο δυνατόν έτσι ώστε να μπορέσει να αποδώσει τα πρώτα υποβρύχια σε επτά περίπου χρόνια από σήμερα και να μειωθεί όσο το δυνατόν η περίοδος που ο αριθμός των ελληνικών υποβρυχίων θα βρίσκεται στο ναδίρ. Παράλληλα, η φίλη και σύμμαχος Τουρκία είναι ένα βήμα μπροστά και παρ’ όλες τις καθυστερήσεις βρίσκεται σήμερα στη φάση αποδοχής των νέων υποβρυχίων της, τα οποία θα αναβαθμίσουν τον τουρκικό υποβρύχιο στόλο τόσο ποιοτικά όσο και ποσοτικά.

Το υποβρύχιο είναι κατά βάση ένα επιθετικό όπλο το οποίο έχει τη δυνατότητα να έχει αποφασιστηκή επίδραση στον ναυτικό αγώνα και όχι μόνο. Τα σύγχρονα υποβρύχια εκτός των βασικών τους αποστολών όπως η προσβολή αντίπαλων υποβρυχίων και μονάδων επιφανείας και άρνησης περιοχής έχουν τη δυνατότητα να προσβάλουν στρατηγικές υποδομές βαθιά μέσα στην εχθρική ενδοχώρα. Αθέατα μπορούν να κινηθούν αθόρυβα να  εκτελέσουν την αποστολή τους και να επιστρέψουν στη βάση τους. Σε περιοχές δρασης όπως είναι το Αιγαίο και η ανατολική Μεσόγειος η δράση ενός υποβρυχίου μπορεί να έχει καταλητική σημασία στην έκβαση του ναυτικού αγώνα και στην επικράτηση γι αυτό και όλα τα ναυτικά της περιοχής έχουν επενδύσει στο όπλο αυτό. Έτσι και το πολεμικό ναυτικό γνωρίζοντας πολύ καλά αυτά τα προτερήματα προσπαθεί να διατηρεί πάντα έναν ευμεγέθη στόλο σε σύγκριση με άλλες χώρες συγκρίσιμου μεγέθους ή και ακόμη μεγαλύτερου.

Τα βασικά χαρακτηριστικά ενός υποβρυχίου τα οποία αποτελούν τη βάση σύγκρισης μεταξύ διαφόρων τύπων και κλάσεων είναι:

• Η τεχνολογία πρόωσης – Αυτονομία
• Σχεδίαση – Ακουστική υπογραφή
• Οπλισμός
• Ηλεκτρονικά

Ως εκ τούτων, οδεύοντας σε λίγο καιρό σε ένα πρόγραμμα αξιολόγησης νέων υποβρυχίων, οι κατασκευαστές θα μπούνε στη μάχη της επικράτησης επιδεικνύοντας τις αρετές των σχεδιάσεων τους μαζί με προτάσεις τοπικής ναυπήγησης και αντίστοιχα σχήματα αποπληρωμής των οικονομικών υποχρεώσεων του προγράμματος. Θεωρούμε δε ότι όλοι οι κατασκευαστές σύγχρονων υποβρυχίων συμβατικής πρόωσης κυρίως από τη Γηραιά Ήπειρο θα προστρέξουν σε ένα νέο πρόγραμμα αρκετών δισεκατομυρίων ευρώ.

Τεχνολογία Πρόωσης και Αυτονομία

Τα τελευταία 25 χρόνια έχουν γίνει μεγάλες προσπάθειες έτσι ώστε τα υποβρύχια συμβατικής πρόωσης να αποκτήσουν μεγάλη αυτονομία σε κατάδυση. Μέχρι την εμφάνιση των συστημάτων «Αναερόβιας Πρόωσης» η αυτονομία σε κατάδυση των παλαιότερων υποβρυχίων εξαρτιόταν μόνο από τις μπαταρίες. Κάτι που έδινε αυτονομία για λίγες μέρες της τάξης των τριών-τεσσάρων ημερών. Η επανάσταση έγινε με την τοποθέτηση των συστημάτων αναερόβιας πρόωσης η οποία σε μερικές περιπτώσεις ανέβασε την αυτονομία σε κατάδυση στο εκπληκτικό νούμερο των τριών περίπου εβδομάδων. Οι τρεις αρχικές τεχνολογίες που εφαρμόστηκαν ήταν τα Fuel Cells στα γερμανικά υποβρύχια, το MESMA στα γαλλικά υποβρύχια και το Stirling στα σουηδικά υποβρύχια. Όλες με διαφορετική αρχή λειτουργίας. Αναλυτική παρουσίαση των συστημάτων μπορείται να διαβάσετε ΕΔΩ.

Η δεύτερη επανάστση στην πρόωση των συμβατικών υποβρυχίων ήταν η εμφάνιση τα τελευταία πέντε περίπου χρόνια των νέων μπαταριών ιόντων λιθίου που όπως φαίνεται έχουν αρχίσει να κερδίζουν κατά κράτος την αγορά και προσφέρονται πια σε όλες τις νέες σχεδιάσεις. Οι μπαταρίες ιόντων λιθίου σε σύγκριση πάντα με τις παλαιότερες τεχνολογίας Μολύβδου οξέος, προσφέρουν μεγαλύτερη ενεργειακή πυκνότητα και επομένως περισσότερο αποθηκευμένο φορτίο και γρηγορότερη φόρτηση. Αυτό δίνει στο υποβρύχιο τη δυνατότητα πλεύσης με μπαταρία κατά 40% περισσότερο χρόνο σε σύγκριση με τις υπάρχουσες μπαταρίες. Τα δύο βασικά μειονεκτήματα των μπαταριών ιόντων λιθίου είναι ευαισθησία σε θερμική και φυσική καταπόνηση οι οποίες μπορούν να προκαλέσουν ανάφλεξη. Όμως η τεχνολογία έχει προχωρήσει και οι μπαταρίες θα πρέπει να θεωρούνται αρκετά ασφαλής για να τοποθετηθούν σε ένα υποβρύχιο. Έιναι τέτοια η εμπιστοσύνη αλλά και οι επιδόσεις των νέων μπαταριών που οι Γάλλοι προσφέρουν τα δικά τους υποβρύχια συμβατικής πρόωσης Scorpene και Baracuda μόνο με μπαταρίες ιόντων λιθίου και optional το σύστημα MESMA.

Έτσι έχουμε τα γαλλικά υποβρύχια Scorpene Evolved και Baracuda όπως αναφέραμε και παραπάνω κυρίως με μπαταρίες ιόντων λιθίου, τα γερμανικά υποβρύχια Type 214NG & Type 212 CD με μπαταρίες ιόντων λιθίου και σύστημα αναερόβιας πρόωσης Fuel Cells τέταρτης γενιάς (4GFC) του συστήματος PEMFC, το ιταλικό U-212NFS επίσης με μπαταρίες ιόντων λιθίου ιταλικής τεχνολογίας και κατασκευής μαζί με σύστημα αναερόβιας πρόωσης Fuel Cells και το νοτιοκορεάτικο KSS-III μπαταρίες ιόντων λιθίου και σύστημα αναερόβιας πρόωσης Fuel Cells. Επίσης το σουηδικό Α26 θα φέρει μπαταρίες ιόντων λιθίου και σύστημα αναερόβιας πρόωσης κινητήρα Stirling νέας γενιάς και το ισπανικό S-80 μπαταρίες ιόντων λιθίου και σύστημα αναερόβιας πρόωσης BEST.

Σύμφωνα με πληροφορίες που έχουν γίνει γνωστές, το Scorpene έχει περίπου 12 ημέρες αυτονομία σε κατάδυση, το Α26 περίπου 18 ημέρες το Type 214 21 ημέρες, το S-80 21 ημέρες και το KSS-III 21 ημέρες, ενώ δεν υπάρχουν πληροφορίες για το γερμανο-νορβηγικό Type 212 CD και το ιταλικό U-212NFS, εικάζουμε όμως ότι θα είναι και αυτά γύρω στις 20 ημέρες μιας και πλην των γαλλικών, σουηδικών και ισπανικών όλα τα υπόλοιπα μοιράζονται την ίδια τεχνολογία πρόωσης.

Σχεδίαση – Ακουστική υπογραφή

Η ακουστική υπογραφή ενός υποβρυχίου είναι ο ακρογωνιαίος λίθος για την επιβίωση του και ένας αέναος πόλεμος μεταξύ της μείωσης της ακουστικής υπογραφής και της βελτίωσης των ηλεκτρονικών μέσων έρευνας των κυνηγών υποβρυχίων. Η μείωση της ακουστικής υπογραφής ενός υποβρυχίου εξαρτάται από τρεις βασικές παραμέτρους. Ο πρώτος είναι η σχεδίαση της γάστρας, δηλαδή κατά πόσον ομαλοποιείται η ροή του νερού γύρω από το σώμα του υποβρυχίου χωρίς να δημιουργεί θόρυβο και επίσης κατά πόσον μπορεί να ανακλάσει ενεργητικά σήματα εντοπισμού μακριά από την πηγή. Ο δεύτερος είναι, κατα πόσο αθόρυβο είναι το σύστημα πρόωσης. Δηλαδή ο κινητήρας πρόωσης και η προπέλα. Και ο τρίτος κατά πόσο έχουν χρησιμοποιηθεί υλικά απορρόφησης ενεργητικών κυμάτων. Όλα τα νέα υποβρύχια άλλα λιγότερο και άλλα περισσότερο έχουν υιοθετήσει πρακτικές μείωσης του θορύβου.

Τα γαλλικά (αναφερόμαστε στα Scorpene) αν και παλαιότερη σχεδίαση, η γάστρα προέρχεται από τα γαλλικα πυρηνικά υποβρύχια κλάσης Amethyste που θεωρούνται από τα πιο αθόρυβα στον κόσμο. Το γερμανικό Type 214 είναι μέχρι σήμερα αποδεδειγμένα ίσως το πιο αθόρυβο συμβατικό υποβρύχιο όμως και αυτό είναι μια σχεδίαση 25ετίας. Σήμερα έχουν βγει στο προσκήνιο νέες σχεδιάσεις όπως το Type 212 CD, το U-212NFS και το KSS-III τα οποία έχουν βελτιστοποιηθεί ακόμη περισσότερο. Χαρακτηριστικό είναι το Type 212 CD όπου ο κατασκευαστής έχει υιοθετήσει μία γάστρα σχήματος diamond η οποία σύμφωνα με την ThyssenKrupp θα έχει απαρράμιλες stealth ικανότητες. Για χρόνια το παθητικό σόναρ θεωρούνταν ο βασιλιάς του υποβρυχιακού πολέμου επειδή δεν προδίδει τη θέση του υποβρυχίου. Καθώς όμως τα υποβρύχια έχουν γίνει πολύ πιο αθόρυβα, η αποτελεσματικότητα του παθητικού σόναρ έχει μειωθεί. Για την ανίχνευση των πιο αθόρυβων υποβρυχίων, μπορεί να χρειαστεί η χρήση του ενεργού σόναρ.

Επομένως, το να είσαι αόρατος στο ενεργό σόναρ μπορεί να προσφέρει ένα τακτικό πλεονέκτημα. Ένα κανονικό κύτος υποβρυχίου με κυλινδρική διατομή αντανακλά τα εισερχόμενα κύματα σόναρ σχεδόν από κάθε κατεύθυνση. Ωστόσο, μια επίπεδη επιφάνεια, θα αντανακλά τον ήχο προς μία διαφορετική κατεύθυνση από εκείνη της πηγής. Αυτή είναι η ίδια βασική αρχή που χρησιμοποιείται στα αεροσκάφη stealth. Το U-212NFS από την άλλη έχει επανασχεδιασμένη πλώρη ενώ υπάρχει και βελτίωση της υδροδυναμικής της γάστρας του θα επωφεληθεί από την υιοθέτηση ενός Propeller Boss Cap Fins (PBCF) και ενός νέου σχήματος των ουραίων πηδαλίων έτσι ώστε το νερό που ρέει κατά μήκος της γάστρας να τίθεται σε κίνηση («προστροβιλίζεται») πριν φτάσει στα πτερύγια της έλικας προκειμένου να μειωθεί ο θόρυβος που δημιουργείται από τη σπηλαίωση. Το νοτιοκορεάτικο KSS-III είναι κατασκευασμένο από χάλυβα υψηλής σκληρότητας ΗΥ-100 για την επίτευξη μεγάλου βάθους κατάδυσης. Επίσης έχει γίνει βελτιστοποίηση στο σκάφος και έχουν γίνει επιστρώσεις με ειδικά υλικά για περαιτέρω μείωση του ακουστικού ίχνους σε σύγκριση με τα υπάρχοντα υποβρύχια του ναυτικού της Νότιας Κορέας

Οπλισμός

Η νέα τάση στο οπλισμό των υποβρυχίων είναι η ενσωμάτωση στρατηγικών πυραύλων κρουζ μεγάλης εμβέλειας στα υποβρύχια συμβατικής πρόωσης. Ένα όπλο το οποίο πριν από είκοσι χρόνια θεωρούνταν εξωτικό ακόμη και για μεσαίας κλίμακας ναυτικές δυνάμεις, σήμερα προσφέρεται από τους κατασκυαστές. Βέβαια μεγάλο ρόλο σε αυτό παίζει και η ανάπτυξη αντίστοιχων ευρωπαϊκών και άλλων χωρών όπλων τα οποία μπορούν να ενσωματωθούν στα υποβρύχια και να προσφερθούν στον πελάτη, παρακάμπτοντας το μονοπώλειο και την άρνηση πρόσβασης σε τέτοια όπλα από τη μεριά των ΗΠΑ. Επίσης μεγάλο ρόλο παίζει και ο αριθμός των μεταφερόμενων όπλων.

Σήμερα σχεδόν όλα τα νέα υποβρύχια προσφέρονται με όπλα κρουζ είτε τους ευρωπαϊκούς MdCN και στο μέλλον τους ELSA, είτε τους αμερικάνικους Tomahawk είτε τους νοτιοκορεάτικους Chonryong.

Το Type 214 φέρει στην πλώρη οχτώ τορπιλοσωλήνες των 533 χιλ τοποθετημένους σε διάταξη διπλού L και σε συνδυασμό 16 τορπίλες και υποβρυχίως εκτοξευόμενους πυραύλους κατά πλοίων. Το Scorpene μπορεί να φέρει και να εξαπολύσει από τους έξι τορπιλοσωλήνες στο σύνολο συνδυασμό 18 τορπιλών ή πυραύλων είτε σε αποστολές ναρκοθέτησης μέχρι 30 ναρκών. Οι τορπίλες βαρέως τύπου 533mm που είναι ενσωματωμένες στο σύστημα του πλοίου είναι οι γαλλικές F21 και οι ιταλικές BlackShark. Επίσης οι υποβρυχίως εκτοξευόμενοι πύραυλοι κατά πλοίων επιφανείας είναι βέβαια οι γαλλικοί SM39 Exocet. Τέλος η Naval Group έχει ενσωματώσει και προσφέρει στους διεθνείς πελάτες της και τον πύραυλο πλεύσης μακράς εμβέλειας Scalp Naval.

To Barracuda έχει την ικανότητα να φέρει μεγάλο αριθμό όπλων τόσο σε απόλυτο αριθμο (30) όσο και σε ποικιλία. Όπως οι γαλλικές τορπίλες F21, οι πύραυλοι κατά πλοίων ΑΜ-39 Β2 Exocet, πύραυλοι κρουζ Scalp Naval, νάρκες και στο μέλλον υποβρυχίως εκτοξευόμενα μή επανδρωμένα οχήματα τύπου UAV & UUV.

Τα κύρια όπλα του Type 212 CD είναι οι βαριές τορπίλες των 533 χιλιοστών οι οποίες βάλονται από έξι στο σύνολο τορπιλοσωλήνες. Το ιδιαίτερο στη διάταξη των τορπιλοσωλήνων είναι ότι είναι όλες τοποθετημένες στην αριστερή πλευρά της πλώρης σε δύο σειρές των τριών. Το σύνολο των μεταφερόμενων όπλων είναι επτασφράγιστο μυστικό από την εταιρία ενώ στο μέλλον θα μπορεί εκτός των τορπιλών να βάλει και υποβρυχίως εκτοξευόμενους πυραύλους το οποίο στο μέλλον θα είναι προφανώς κάποια υποβρυχίως εκτοξευόμενη έκδοση του αντιπλοϊκού πυραυλου NSM της Kongsberg καθώς και του συστήματος IDAS (Interactive Defense & Attack System) για άμυνα και επίθεση του υποβρυχίου.

Το κύριο νέο χαρακτηριστικό αυτής της νέας κλάσης νοτιοκορεάτικων υποβρυχίων είναι η ύπαρξη ενός κάθετου εκτοξευτή (VLS) για βολή βαλλιστικών πυραύλων τύπου Hyunmoo 4-4. Ο λόγος της αύξησης του μήκους του υποβρυχίου στο δεύτερο Batch είναι λόγω της αύξησης των κάθετων κελιών από τα έξι στα δέκα. Ο βαλλιστικός πύραυλος Hyunmoo 4-4 είναι ουσιαστικά η υποβρυχίως εκτοξευόμενη έκδοση του Hyunmoo 2Β, ενός SRBM με συμβατική κεφαλή και βεληνεκές της τάξης των 500 χιλιομέτρων και βάρος κεφαλής ενός τόνου. Επίσης από τους κάθετους εκτοξευτές τα υποβρύχια αυτά θα έχουν τη δυνατότητα στο μέλλον να εκτοξεύουν και τον πύραυλο κρουζ Chonryong με βεληνεκές επίσης στς 500 χιλιόμετρα. Πέραν του συστήματος VLS, τα υποβρύχια είναι επίσης εξοπλισμένα με έξι τορπιλοσωλήνες με δυνατότητα βολής βαρέων τορπιλών K761 Tiger Shark, αντιπλοϊκούς πυραύλους και νάρκες.

Ηλεκτρονικά

Όλα τα υποβρύχια ενσωματώνουν την τελευταία λέξη της τεχνολογίας όσον αφορά τις συσκευές ανίχνευσης και στοχοποίησης, τις επικοινωνίες και τα συστήματα μάχης. Τα γερμανικά υποβρύχια θα ενσωματώνουν το νέο σύστημα μάχης ORCCA το οποίο αναπτύχθηκε από την κοινοπραξία KTA Naval Systems η οποία είναι μία σύμπραξη των εταιριών Kongsberg, TKMS και STN Atlas Elektronik. Σύμφωνα με την KTA Naval System το ORCCA είναι ένα νέο σύστημα διαχειρισης μάχης τέταρτης γενιάς το οποίο είναι πλήρως ψηφιακό και ενσωματώνει όλες τις κύριες λειτουργίες του υποβρυχίου. Αποτελείται από σταθμούς εργασίας με οθόνες των 32 ιντσών και ανάλυση 4K, με πλήρως εναλάξιμες λειτουργίες έτσι ώστε από κάθε σταθμό εργασίας το πλήρωμα να μπορεί να διατελέσει όλες τις λειτουργίες του υποβρυχίου. Θεωρούμε ότι το σύστημα αυτό θα μπει και στα ελληνικά Type 214 πρώτης γενιάς κατά το επικείμενο πρόγραμμα αναβάθμισης. Από κει και πέρα τα νέα γερμανικά υποβρύχια ενσωματώνουν την τελευταία γενιά ιστών τύπου optronic της Hendsoldt καθώς και εξελιγμένα συστήματα σοναρ.    

Μεγάλο μέρος της τεχνολογίας που χρησιμοποιείται στα υποβρύχια Scorpène προέρχεται από τα πυρηνικά υποβρύχια κλάσης Le Triomphant και Baracuda, όπως το αυτοματοποιημένο σύστημα ελέγχου υποβρυχίων και το Submarine Tactical Integrated Combat System (SUBTICS). Τα ηλεκτρονικά συστήματα του σκάφους είναι ενσωματωμένα με το (SUBTICS) το οποίο ελέγχεται από έξι πολυλειτουργικές κονσόλες Colibri Mk II COTS με δύο οθόνες 19 ιντσών. To σόναρ που μπορεί να φέρει το υποβρύχιο είναι είτε το TSM 2233 Mk II είτε το S-Cube Integrated and Modular Submarine Sonar Suite. Το S-Cube μπορεί να περιλαμβάνει συστοιχίες πλώρης, πρύμνης, πλευρικές, κατανεμημένη, ρυμουλκούμενη, αναχαίτισης και ενεργή συστοιχία, παρακολούθηση αυτοθορύβου, τρισδιάστατο MOAS, καθώς και σχετικές λειτουργίες.

Το σύστημα πληροφοριών μάχης του Type 212 NFS είναι το Athena Mk2/U της ιταλικής Leonardo. Το σύστημα αποτελείται από κάθετες οθόνες πολλαπλής αφής, οι κονσόλες διαφέρουν από αυτές που είναι εγκατεστημένες στις επίγειες μονάδες, καθώς πρέπει να ταιριάζουν στους περιορισμούς του υποθαλάσσιου περιβάλλοντος (π.χ. μειωμένος χώρος, απαιτήσεις χαμηλού επιπέδου θορύβου, ανάγκη περιορισμού της κατανάλωσης ενέργειας κ.λπ.). Όλοι οι περιορισμοί που αποτελούν τη βάση της αρχιτεκτονικής για το υλικό του CMS. Στην πραγματικότητα, οι κονσόλες είναι υδρόψυκτες για μείωση του θορύβου και είναι κατασκευασμένες από ειδική ίνα άνθρακα για να συμμορφώνονται με τις προαναφερθείσες περιβαλλοντικές απαιτήσεις.

Όσον αφορά τα ηλεκτρονικά το KSS-III, διαθέτει πλήρη σουίτα ανθυποβρυχιακού πολέμου η οποία περιλαμβάνει πλευρικές διατάξεις (FAS), συρώμενη διάταξη, παθητική και ενεργή διάταξη όλα της εταιρίας LIG Nex1 καθώς και σόναρ αποφυγής ναρκών της Tkales. Διαθέτει σύστημα ανάλυσης και μείωσης αυτοθορύβου επίσης της LIG Nex1. Το σύστημα ηλεκτρονικού πολέμου είναι το RESM Pegaso της Indra και το σύστημα μάχης του υποβρυχίου έχει αναπτυχθεί από τη νοτιοκορεάτικη Hanhwa. Τέλος διαθέτει τον οπτρονικό ιστό αναζήτησης-επίθεσης Series 30 ΑΟΜ/SOM της γαλλικής Safran.

Εν κατακλείδι, το πρόγραμμα των νέων υποβρυχίων μόλις ξεκινάει για το πολεμικό ναυτικό. Οι λύσεις είναι πολλές και για δυνατούς λύτες. Μεγάλο ρόλο θα παίξει σίγουρα το κόστος και ο τρόπος αποπληρωμής αλλά και οι δυνατότητες μεταφοράς νέων όπλων. Το σίγουρο είναι ότι τα Type 214 πρώτης γενιάς θα αναβαθμιστούν από τη γερμανική TKMS με τα αντιστοιχα ηλεκτρονικά γερμανικής κυρίως προέλευσης. Θα συνεχίσει την παράδοση το πολεμικό ναυτικό διαλέγοντας πάλι ένα γερμανικής σχεδίασης υποβρύχιο ανάμεσα στο Type 214NG και το Type 212CD ή θα προτιμήσει νέες σχεδιάσεις με μεγαλύτερη γκάμα ηλεκτρονικών και όπλων άγνωστα στην απέναντι πλευρά;

Το άρθρο Πολεμικό Ναυτικό: Συγκριτική ανάλυση και αξιολόγηση υποψηφίων σχεδιάσεων νέων Υποβρυχίων δημοσιεύτηκε πρώτη φορά στο Defence Review.

Σε πλήρη εξέλιξη βρίσκονται οι σχετικές διαβουλεύσεις σε επίπεδο Γενικού Επιτελείου Ναυτικού καθώς και Γενικού Επιτελείου Εθνικής Άμυνας προκειμένου να δρομολογηθούν τα προγράμματα υποβρυχίων του Πολεμικού Ναυτικού. Πρωταρχική απαίτηση είναι η έγκαιρη υλοποίηση του προγράμματος εκσυγχρονισμού των υποβρυχίων τύπου «214» ενώ σε δεύτερο χρόνο αναμένεται η έναρξη του προγράμματος πρόσκτησης νέων υποβρυχίων για την αντικατάσταση των γερασμένων υποβρυχίων τύπου «209». Σύμφωνα με πληροφορίες ως τα τέλη του έτους, η Διεύθυνση Εξοπλισμών του Γενικού Επιτελείου Ναυτικού αναμένεται να οριστικοποιήσει τις νέες τεχνικές απαιτήσεις και προδιαγραφές προκειμένου να εξεταστούν οι δυνητικές επιλογές νέων υποβρυχίων για το Πολεμικό Ναυτικό.

Το πρόγραμμα εκσυγχρονισμού των υποβρυχίων τύπου «214» έχει προϋπολογισμό περί τα 1.2 δισεκατομμύρια ευρώ δεδομένων των τιμών που έχουν δώσει οι Γερμανοί της TKMS ενώ επιπλέον 4 δισεκατομμύρια ευρώ απαιτούνται για τη ναυπήγηση τεσσάρων νέων υποβρυχίων. Επιπρόσθετα κονδύλια απαιτούνται για τα όπλα τους (τορπίλες, πύραυλοι) ενώ το κόστος αυξάνεται περαιτέρω εάν ζητηθούν και πύραυλοι cruise από τους υποψήφιους αναδόχους του προγράμματος. Τόσο η πολιτική ηγεσία όσο και η στρατιωτική έχουν θέσει ψηλά στις νέες επιχειρησιακές απαιτήσεις, την απόκτηση πυραύλων μακρού πλήγματος προκειμένου τα νέα ελληνικά υποβρύχια να διαθέτουν όπλα στρατηγικής κρούσης.

Όλα τα παραπάνω συμπεριλαμβάνονται στον 12ετή Μεσοπρόθεσμο Προγραμματισμό Αμυντικών Εξοπλισμών (ΜΠΑΕ) ο οποίος έχει εγκριθεί από τη πολιτική ηγεσία. Το ζητούμενο είναι βέβαια η έγκαιρη εύρεση των απαραιτήτων κονδυλίων ενώ σύμφωνα με πληροφορίες εξετάζεται σε ανώτατο πολιτικό επίπεδο η αξιοποίηση πόρων για τα προγράμματα των νέων υποβρυχίων μέσω του ευρωπαϊκού μηχανισμού χρηματοδότησης εξοπλιστικών δαπανών, ο οποίος αναφέρεται ως «SAFE». Μια ακόμη πρόκληση για το Πολεμικό Ναυτικό είναι οι χρόνοι ναυπήγησης και παράδοσης των νέων υποβρυχίων οι οποίοι υπολογίζονται σε 7 και πλέον έτη. Πρόκειται για το χρονικό διάστημα από την ημέρα της υπογραφής των συμβάσεων ως την ημέρα της επίσημης ένταξης στον ελληνικό στόλο.  

Ήδη το κατώφλι της Διεύθυνσης Εξοπλισμών του ΓΕΝ έχουν διαβεί οι Γάλλοι της NAVAL GROUP, οι Γερμανοί της ThyssenKrupp Marine Systems, οι Σουηδοί της SAAB, οι Ιταλοί της Ficantieri καθώς και οι Νοτιοκορεάτες της HD Hyundai Heavy Industries.

Το άρθρο Πολεμικό Ναυτικό: Αναζητούνται € 5,5 δις για τα προγράμματα των υποβρυχίων δημοσιεύτηκε πρώτη φορά στο Defence Review.

Ιδιαίτερα υψηλό αναμένεται να είναι το κόστος εκσυγχρονισμού των υποβρυχίων τύπου «214»  δεδομένων των διαπραγματεύσεων που βρίσκονται σε εξέλιξη. Σύμφωνα με πληροφορίες, το κόστος έχει ήδη ξεπεράσει το ένα δισεκατομμύριο ευρώ και κυμαίνεται μεταξύ 1.1 και 1.2 δισεκατομμυρίων ευρώ για τον εκσυγχρονισμό των τεσσάρων υποβρυχίων της κλάσης «ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΗΣ». Το πρόγραμμα έχει ως κύριο ανάδοχο τη γερμανική εταιρεία ThyssenKrupp Marine Systems η οποία συνεργάζεται με τα Ναυπηγεία Σκαραμαγκά. Με τις διαπραγματεύσεις να βρίσκονται εν εξελίξει και σε αρκετά πρώιμο στάδιο, το Πολεμικό Ναυτικό έχει θέσει ως στόχο τη συγκράτηση του κόστους κάτω των 900 εκατομμυρίων ευρώ. Πυρήνας του προγράμματος είναι ο εκσυγχρονισμός των ηλεκτρονικών και των αισθητήρων μάχης (τακτικό σύστημα, σόναρ) των υποβρυχίων της κλάσης «ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΗΣ» παράλληλα με την εκτέλεση σειράς εργασιών σε ότι αφορά τη πρόωση των υποβρυχίων και τη παροχή ηλεκτρικής ισχύος.

Αναλόγως του τελικού προϋπολογισμού ενδέχεται να υπάρξουν κρίσιμες παρεμβάσεις και στα οπλικά συστήματα και την ισχύ πυρός των υποβρυχίων προκειμένου τα υποβρύχια να αποκτήσουν νέες δυνατότητες. Καταλυτικές επεμβάσεις προγραμματίζονται και για το σύστημα Αναερόβιας Πρόωσης (Air Independent Propulsion – AIP) καθώς και τις συστοιχίες μπαταριών των υποβρυχίων προκειμένου να αυξηθούν οι δυνατότητες των υποβρυχίων του Πολεμικού Ναυτικού σε ότι αφορά την ακτίνα δράσης και την αυτονομία τους, η οποία είναι μεγάλη και πλέον ο μοναδικός παράγοντας που τη περιορίζει είναι οι ανάγκες τροφοδοσίας των πληρωμάτων. Σημαντικές αναμένεται να είναι οι έλεγχοι πρωταρχικά και εάν απαιτείται οι παρεμβάσεις στο δομικό σκέλος των υποβρυχίων, δηλαδή το «κύτος» (hull) προκειμένου να επιχειρεί με απόλυτη ασφάλεια σε μεγάλη βάθη. Επιπροσθέτως, ένα ακόμη μέρος του προγράμματος εκσυγχρονισμού είναι η εγκατάστασης νέας γενιάς συστημάτων ναυσιπλοΐας ψηφιακής τεχνολογίας καθώς και συστημάτων αδρανειακής ναυτιλίας.

 Στόχος του Γενικού Επιτελείου Ναυτικού είναι τα εκσυγχρονισμένα υποβρύχια του Στόλου να αυξήσουν τη μαχητικής τους ισχύ. Για την επίτευξη αυτού του σκοπού θα πρέπει να εντοπίζουν στόχους σε μεγάλες αποστάσεις εξασφαλίζοντας πως παραμένουν αθέατα και συνάμα να τους δοθούν νέες δυνατότητες διαφυγής και επιβίωσης. Ένα από τα νέα συστήματα που εξετάζεται να τοποθετηθούν είναι το σύστημα IDAS για την κάλυψη των επιχειρησιακών αναγκών αυτοάμυνας των υποβρυχίων έναντι εναερίων απειλών.

Το άρθρο Πολεμικό Ναυτικό: Ραγδαία αύξηση του κόστους εκσυγχρονισμού των υποβρυχίων «214» δημοσιεύτηκε πρώτη φορά στο Defence Review.

Με καθυστέρηση δύο ετών, η Διοίκηση Υποβρυχίων του Πολεμικού Ναυτικού ξεκινά να παραλαμβάνει τις πρώτες παρτίδες της νέας γενιάς τορπιλών SeaHake Mod4 για τα υποβρύχια τύπου «214» καθώς και για το ριζικά εκσυγχρονισμένο υποβρύχιο τύπου «209» ΩΚΕΑΝΟΣ. Ήδη το Πολεμικό Ναυτικό έχει παραλάβει τις πρώτες εκπαιδευτικές τορπίλες γυμνασίων τις οποίες δοκίμασε με απόλυτη επιτυχία στα πλαίσια της τελευταίας άσκησης με την ονομασία «ΚΑΤΑΙΓΙΣ 2025». Υπενθυμίζεται ότι το Πολεμικό Ναυτικό αναμένεται να παραλάβει συνολικά 44 τορπίλες νέου τύπου SeaHake Mod4 έπειτα από καθυστέρηση δύο ετών δεδομένου ότι έπρεπε να είχαν αρχίσει οι παραλαβές από το καλοκαίρι του 2023. Σημειώνεται πως η σχετική σύμβαση μεταξύ του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας και της Γερμανικής εταιρείας Atlas Elektronik GmbH συνάφθηκε τον Δεκέμβριο του 2021 έναντι τιμήματος 112 εκατομμυρίων ευρώ.

Σε τακτικό επίπεδο, η απόκτηση των νέων γερμανικών τορπιλών θα επιτρέψει στα πληρώματα των υποβρυχίων τύπου «214» καθώς και του εκσυγχρονισμένου υποβρυχίου τύπου «209» να πραγματοποιούν βολές από μεγάλες αποστάσεις συγκριτικά με το υφιστάμενο απόθεμα παρωχημένων τορπιλών SUT και SST4. Για σχεδόν δύο δεκαετίας τα υποβρύχια τύπου «214» μολονότι διέθεταν ένα προηγμένο τακτικό σύστημα καθώς και σύγχρονα ηλεκτρονικά, εντούτοις δεν μπορούσαν να τα αξιοποιήσουν στο έπακρο λόγω των παλαιών τορπιλών SUT και SST4 των οποίων το βεληνεκές ήταν εξαιρετικά περιορισμένο καθιστώντας αναγκαία την εκτέλεση βολών από εγγύς αποστάσεις. Όπως επισημαίνουν επιτελείς του Πολεμικού Ναυτικού στον γράφοντα, η απόκτηση των γερμανικών τορπιλών δεν αφήνει κανένα περιθώριο διαφυγής στο στόχο επιφανείας που θα βληθεί. Το βεληνεκές των νέων τορπιλών του Πολεμικού Ναυτικού επιτρέπει την εκτέλεση βολών από ασφαλείς αποστάσεις ενώ η καθοδήγηση σε συνδυασμό με τη ταχύτητα των τορπιλών τις καθιστά έναν πραγματικό όλεθρο για το Τουρκικό Ναυτικό.  

Το άρθρο Νέες τορπίλες: Πραγματικότητα το στρατηγικό πλεονέκτημα για το Πολεμικό Ναυτικό σε Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο δημοσιεύτηκε πρώτη φορά στο Defence Review.

Στις 20/01/2022 η γερμανική ThyssenKrupp και το ισραηλινό ναυτικό ήρθαν σε συμφωνία μετά από εκτεταμένες διαπραγματεύσεις για τη σχεδίαση και κατασκευή μιας νέας σειράς υποβρυχίων με ορίζοντα παράδοσης μετά το 2031. Η νέα κλάση θα ονομαστεί Dakar προς τιμή στο αδικοχαμένο πρώην βρετανικό υποβρύχιο INS Dakar το οποίο χάθηκε το 1968 κατά τη διάρκεια του ταξιδιού του από τη Μεγάλη Βρετανία προς το Ισραήλ. Τα τρία υποβρύχια που θα κατασκευαστούν πρόκειται να αντικαταστήσουν τα εν ενεργεία υποβρύχια Dolphin I. Η νέα αυτή σχεδίαση όπως και όλες οι προηγούμενες καλύπτεται από ένα πέπλο μυστηρίου αφού πολύ λίγα πράγματα είναι γνωστά και όλες οι πηγές αναφέρονται στο τρισδιάστατο γραφικό του υποβρυχίου που έδωσε στη δημοσιότητα η γερμανική εταιρία.

Από τα λίγα πράγματα τα οποία είναι γνωστά, είναι το μήκος το οποίο αναμένεται γύρω στα 74 μέτρα, κάνοντας το νέο υποβρύχιο κατά πεντέμιση μέτρα τουλάχιστον μακρύτερο σε σύγκριση με τα νεότερα υποβρύχια κλάσης Dolphin II. Ετούτο αυτομάτως ανεβάζει αντίστοιχα και το εκτόπισμα του υποβρυχίου. Λαμβάνοντας υπόψη ότι το 68,6 μέτρων Dolphin II έχει 2050 τόνους εκτόπισμα στην επιφάνεια και 2600 τόνους σε κατάδυση, όπως επίσης ότι το μελλοντικό Type 212 CD με μήκος επίσης 74 μέτρων έχει εκτόπισμα 2600 τόνους στην επιφάνεια και περίπου 3000 τόνους σε κατάδυση, θα πρέπει να αναμένουμε το νέο ισραηλινό υποβρύχιο να έχει εκτόπισμα 2800-3000 τόνους σε κατάδυση. Το επόμενο γνωστό στοιχείο είναι ότι ο πύργος των νέων υποβρυχίων θα έχει μεγαλύτερο μήκος απ’ ότι συνηθίζεται. Στο στοιχείο αυτό έχουν γίνει πολλές εικασίες όπως η μεταφορά και άφεση UUV/UAV, ειδικό διαμέρισμα δυτών και διαμέρισμα κάθετα εκτοξευόμενων όπλων με επικρατέστερη εκδοχή αυτή των SLBM με συμβατική ή πυρηνική κεφαλή. Εδώ πρέπει να αναφέρουμε ότι τα υποβρύχια κλάσης Dolphin I/ΙΙ έχουν τη δυνατότητα μεταφοράς και βολής SLCM από τέσσερις τορπιλοσωλήνες.

Τα υποβρύχια αυτά είναι εξοπλισμένα με έξι κλασικούς τορπιλοσωλήνες των 533 χιλιοστών για βολή βαρέων τορπιλών, αντιπλοϊκών πυραύλων και ναρκών και με τέσσερις τορπιλοσωλήνες των 650 χιλιοστών. Από αυτούς βάλλεται ο ισραηλινής σχεδίασης πύραυλος κρουζ Popeye Turbo με εμβέλεια τουλάχιστον 1500 χιλιομέτρων. Ο πύραυλος αυτός έχει τη δυνατότητα να φέρει είτε συμβατική είτε πυρηνική κεφαλή μετατρέποντας τα υπάρχοντα υποβρύχια του ισραηλινού ναυτικού σε μονάδες πυρηνικής κρούσης. Τα μελλοντικά υποβρύχια κλάσης Dakar εικάζεται ότι στον επιμηκυμένο πύργο θα υπάρχουν τέσσερα έως οκτώ κελιά VLS με ικανότητα βολής είτε SLBM είτε SLCM. Σίγουρα το νέο υποβρύχιο ακολουθεί το μελλοντικό αποτρεπτικό δόγμα του κράτους του Ισραήλ και οι πραγματική χρήση του χώρου αυτού και/ή των όπλων που φέρει είναι επτασφράγιστο μυστικό.

Όσον αφορά το προωστήριο σκεύος αυτό αποτελείται από συνδυασμό ηλεκτρογεννητριών ντίζελ, συστήματος ΑΙΡ ΡΕΜ fuel Cells και μπαταρίες. Το κλασσικό γερμανικό τρίπτυχο που απαντάται σε όλα τα νέας γενιάς γερμανικά υποβρύχια. Εδώ αναμένουμε να τοποθετηθούν όλες οι νεότερες εκδόσεις των συστημάτων αυτών όπως ο νέας γενιάς ηλεκτροκινητήρας Permasyn, το τέταρτης γενιάς σύστημα κυψελών υδρογόνου ΑΙΡ και μπαταρίες ιόντων λιθίου. Αυτό μαζί με την αυξημένη όπως δείχνει αποθήκευση υδρογόνου θα μπορεί να δώσει επιπλέον μέρες αθέατης πλεύσης στο νέο υποβρύχιο. Επίσης το σύστημα διεύθυνσης φαίνεται να είναι διαφορετικό με εκείνο του Dolphin II το οποίο είναι αρκετά ιδιαίτερο με ολοκινούμενα πτερύγια σε σχήμα Χ και σταθερά σε σχήμα σταυρού όπως φαίνεται και στην παρακάτω φωτογραφία.

Απο κει και πέρα τα ηλεκτρονικά συστήματα και οι επικοινωνίες θα είναι λογικά η τελευταία λέξη της τεχνολογίας από τις γερμανικές και τις ισραηλινές εταιρίες. Παραδείγματος χάριν, η κλάση Dolphin χρησιμοποιεί το σύστημα ελέγχου όπλων ISUS 90-1 TCS που παρέχεται από την STN Atlas Elektronik, για αυτόματη διαχείριση αισθητήρων, έλεγχο πυρός, πλοήγηση και επιχειρήσεις. Ο εγκατεστημένος δέκτης προειδοποίησης ραντάρ είναι ένα ηλεκτρονικό σύστημα υποστήριξης μετρήσεων 4CH(V)2 Timnex της Elbit, που σαρώνει από ζώνες συχνοτήτων 5 GHz έως 20 GHz και είναι ικανό να εντοπίζει θέσεις ραντάρ με ακρίβεια μεταξύ 5 και 10 μοιρών γωνίας (ανάλογα με τη συχνότητα). Το ραντάρ επιφανείας είναι μια μονάδα της Elta που λειτουργεί στη ζώνη I. Η σουίτα σόναρ περιλαμβάνει το προηγμένο σόναρ παθητικής και ενεργητικής αναζήτησης και επίθεσης Atlas Elektronik CSU 90 που είναι τοποθετημένο στο κύτος. Το σόναρ παθητικής εμβέλειας PRS-3 Elektronik και η πλευρική διάταξη είναι ένα σόναρ παθητικής αναζήτησης FAS-3 που παρέχεται επίσης από την Atlas. Επομένως και ο ηλεκτρονικός εξοπλισμός των νέων υποβρύχίων θα ακολουθήσει την ίδια περίπου λογική. Σε αυτό να προσθέσουμε ότι, γνωρίζοντας ότι το νέο CMS ORCCA της ΚΤΑ Naval Systems πρόκειται να εγκατασταθεί σε όλα τα υποβρύχια κατασκευής της TKMS, αναμένουμε ότι και τα νέα αυτά υποβρύχια θα έχουν εγκατεστημένη τη νέα αυτή ολοκληρωμένη σουίτα διοίκησης και έλεγχου.

Το άρθρο Νέα Υποβρύχια για το Πολεμικό Ναυτικό: Θα κάνουν οι Γερμανοί την υπέρβαση προσφέροντας τη κορυφαία κλάση νέας γενιάς Υποβρυχίων της κλάσης Dakar; δημοσιεύτηκε πρώτη φορά στο Defence Review.

Ένα ακόμη Υποβρύχιο τύπου «209», το Υποβρύχιο «Τρίτων» της κλάσης Γλάυκος 209/1100 αποσύρθηκε από τη δύναμη Υποβρυχίων του Πολεμικού Ναυτικού. Το Υποβρύχιο «Τρίτων» συμπλήρωσε 53 συνεχόμενα έτη υπηρεσίας στο Πολεμικό Ναυτικό. Το Υ/Β ΤΡΙΤΩΝ (S-112) είναι υποβρύχιο τ. 209/1100 του Πολεμικού Ναυτικού. Παραγγέλθηκε το 1967 από το Πολεμικό Ναυτικό στα Ναυπηγεία HDW του Κιέλου της Γερμανίας. Παραλήφθηκε στις 8 Αυγούστου 1972 και κατέπλευσε στην Ελλάδα στις 11 Νοεμβρίου 1972. Είναι το πρώτο υποβρύχιο τ. ΓΛΑΥΚΟΣ που εντάχθηκε στο πρόγραμμα εκσυγχρονισμού των υποβρυχίων NEPTUNE I και από τον Αύγουστο του 1991 έως τον Αύγουστο του 1993 έλαβαν χώρα εργασίες εκσυγχρονισμού στις εγκαταστάσεις της εταιρείας HDW στο Κίελο της Γερμανίας, για την επιχειρησιακή και τεχνολογική του αναβάθμιση. Σημειώνεται πως η σημερινή δύναμη Υποβρυχίων του Πολεμικού Ναυτικού ανέρχεται σε 9 μονάδες κρούσης.

Από την χθεσινή τελετή υποστολής σημαίας του υποβρυχίου «ΤΡΙΤΩΝ» [S-112] στο Ναύσταθμο Σαλαμίνας Υστερα από 53 χρόνια υπηρεσίας στην Πατρίδα … pic.twitter.com/DSiNNVsfW6

— Basilios Melikidis (@melikidisb218) May 16, 2025

Το άρθρο Πολεμικό Ναυτικό: Υποστολή σημαίας στο Υποβρύχιο «ΤΡΙΤΩΝ»-Μια ακόμη απόσυρση Υποβρυχίου «209» δημοσιεύτηκε πρώτη φορά στο Defence Review.

Τα Ναυπηγεία Σαλαμίνας, είναι το μοναδικό ελληνικό ναυπηγείο που βρίσκεται στη πρώτη γραμμή της ναυπήγησης των φρεγατών FDI HN του Πολεμικού Ναυτικού. Ειδικότερα, τα Ναυπηγεία Σαλαμίνας ειδικεύονται σε εξειδικευμένες ναυπηγικές εργασίες υψηλής τεχνολογίας προσφέροντας έτσι το συγκριτικό πλεονέκτημα απέναντι στα υπόλοιπα ελληνικά ναυπηγεία. Ο Διευθύνων Σύμβουλος των Ναυπηγείων Σαλαμίνας, Γεώργιος Κόρος μίλησε στη κάμερα του DefenceReview.gr και τον Διευθυντή Σύνταξης της ιστοσελίδας, αναφορικά με τη συμμετοχή των Ναυπηγείων Σαλαμίνας, στη ναυπήγηση των υπερσύγχρονων φρεγατών για το Πολεμικό Ναυτικό.

Ο Γιώργος Κόρος τονίζει τη μεγάλη τεχνογνωσία που διαθέτει το Ναυπηγείο Σαλαμίνας, το οποίο το προσεχές χρονικό διάστημα αναμένεται να παρουσιάσει την ολοκληρωμένη του πρόταση για την εθνική οικογένεια πλοίων για το Πολεμικό Ναυτικό και το Λιμενικό Σώμα αρχής γενομένης από πλοία μικρών εκτοπισμάτων όπως περιπολικά σκάφη, πυραυλάκατοι και κανονιοφόροι. Πλοία που ρεαλιστικά μπορούν να ναυπηγηθούν στη χώρα μας δίχως υπερβάσεις κόστους και χρονοδιαγράμματος. Η κατασκευή των τμημάτων (hull blocks) των φρεγατών FDI HN του Πολεμικού Ναυτικού από τα Ναυπηγεία Σαλαμίνας έχει αποφέρει μια μεγάλη τεχνική εμπειρία για την ελληνική ναυπηγική κοινότητα η οποία μπορεί το εγγύς μέλλον να επιφέρει ακόμη μεγαλύτερα εθνικά οφέλη μέσω της σχεδίασης ενός πλοίου για το Πολεμικό Ναυτικό. Τα «Ναυπηγεία Σαλαμίνας» ανήκουν σε μια “εξειδικευμένη” και σπάνια κατηγορία ναυπηγείων (niche Market), αυτών με υψηλή ειδίκευση σε σύνθετα και υψηλής προστιθέμενης αξίας έργα, που απαιτούν υψηλή τεχνογνωσία και μια συνολική κουλτούρα ποιότητας.

Επειδή η κατασκευή των προεξοπλισμένων Τμήματων (Blocks) από τα Ναυπηγεία Σαλαμίνας για λογαριασμό της Naval Group αποτελεί το πρώτο ιστορικά εξαγωγικό Πρόγραμμα Αμυντικού Ναυπηγικού Υλικού της χώρας μας εντός χρονοδιαγράμματος, προϋπολογισμού και υψηλών ποιοτικών προδιαγραφών, το γεγονός αυτό προσδίδει υπερηφάνεια και παράλληλα δημιουργεί τις προϋποθέσεις για ανάληψη ακόμα μεγαλύτερου ναυπηγικού φόρτου ανάλογων έργων από την εθνική και διεθνή Αγορά. Τα «Ναυπηγεία Σαλαμίνας» υλοποιούν αυτή τη περίοδο ένα σημαντικό πρόγραμμα επενδύσεων οι οποίες θα ενισχύσουν σημαντικά και θα αναβαθμίσουν περαιτέρω τις παραγωγικές τους δυνατότητες, διασφαλίζοντας ότι παραμένουν στην αιχμή της ναυπηγικής καινοτομίας. Οι επενδύσεις αυτές στοχεύουν να υποστηρίξουν μελλοντικά έργα ακόμη μεγαλύτερης πολυπλοκότητας και στρατηγικής σημασίας καθώς και ολοκληρωμένα ναυπηγικά Προϊόντα (Πλοία) του Εμπορικού και Αμυντικού Τομέα.

Το άρθρο Η πρώτη φορά που η Ελλάδα εξάγει ναυπηγικό προϊόν υψηλής τεχνολογίας για το Πολεμικό Ναυτικό δημοσιεύτηκε πρώτη φορά στο Defence Review.