Οι συριακές de facto αρχές ανακοίνωσαν χθες Σάββατο πως εργάζονται για να «αποκαταστήσουν την τάξη» στη δυτική Συρία, στα προπύργια υποστηρικτών του ανατραπέντα προέδρου Μπασάρ αλ Άσαντ, όπου πάνω από χίλιοι άνθρωποι έχουν χάσει τη ζωή τους στις συγκρούσεις που πλέον διανύουν την τέταρτη ημέρα τους – ανάμεσά τους ήταν 745 πολίτες που ανήκουν στην κοινότητα των αλεβιτών, σύμφωνα με τη ΜΚΟ Συριακό Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.

Πρόκειται για τα πιο πολύνεκρα επεισόδια αφότου κατέλαβε την εξουσία στη Συρία την 8η Δεκεμβρίου συμμαχία ανταρτών και τζιχαντιστών υπό την ριζοσπαστική σουνιτική οργάνωση Χαγιάτ Ταχρίρ ας Σαμ (ΧΤΣ), ο ηγέτης της οποίας και μεταβατικός πρόεδρος Άχμεντ Σάρα έκανε λόγο σήμερα το πρωί για «προκλήσεις» που πάντως «αναμένονταν», καλώντας -ταυτόχρονα- σε εθνική ενότητα, με βίντεο που διένειμε. Οι συγκρούσεις ευρείας κλίμακας ξέσπασαν την Πέμπτη, έπειτα από αρκετές μέρες εντάσεων στην επαρχία της Λαττάκειας, όπου ζει μεγάλο μέρος της μουσουλμανικής μειονότητας των αλεβιτών, στην οποία ανήκει η οικογένεια Άσαντ.

Έκτοτε, τουλάχιστον «745 αλεβίτες πολίτες σκοτώθηκαν στις παραθαλάσσιες συριακές περιοχές και στα βουνά της Λαττάκειας από τις δυνάμεις ασφαλείας και σύμμαχές τους οργανώσεις», σύμφωνα με νεότερο απολογισμό που έδωσε στη δημοσιότητα χθες το Συριακό Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.

Κατά συνέπεια οι νεκροί είναι τουλάχιστον 1.018, ανάμεσά στους οποίους ήταν 273 μέλη των δυνάμεων ασφαλείας της de facto κυβέρνησης.

Η μη κυβερνητική οργάνωση που εδρεύει στη Βρετανία και βασίζεται σε ευρύ δίκτυο πηγών στη Συρία έκανε λόγο για «εκτελέσεις» αμάχων στη βάση των θρησκευτικών πεποιθήσεων ή της καταγωγής τους.

Το Γραφείο Συντονισμού Ανθρωπιστικών Υποθέσεων (OCHA) του ΟΗΕ κάλεσε χθες τα μέρη «να σταματήσουν αμέσως τις εχθροπραξίες» και να προστατεύουν τους αμάχους.

Η Γαλλία καταδίκασε «με τον πιο αυστηρό τρόπο τις ωμότητες που πλήττουν αμάχους σε θρησκευτική βάση και φυλακισμένους» στη Συρία, ενώ οι συριακές εκκλησίες κατήγγειλαν «σφαγές αθώων αμάχων» καλώντας «στον άμεσο τερματισμό αυτών των φρικιαστικών ενεργειών».

Ο Σαμίρ Χαϊντάρ, κάτοικος της Μπάνιας, 67 ετών, είπε πως δυο αδέλφια του και ανιψιά του σκοτώθηκαν από «ένοπλες ομάδες» που εισέβαλαν στο σπίτι τους, προσθέτοντας ότι στις τάξεις τους συγκαταλέγονταν «ξένοι».

«Για σχεδόν πέντε λεπτά, θα είχαν σκοτώσει κι εμένα», πρόσθεσε, εξηγώντας πως μπόρεσε να βρει καταφύγιο σε σουνιτική συνοικία.

Πηγή στο υπουργείο Άμυνας της de facto κυβέρνησης, που επικαλέστηκε το επίσημο συριακό πρακτορείο ειδήσεων SANA, ανέφερε πως δρόμοι που οδηγούν στις παραθαλάσσιες περιοχές «έκλεισαν» στο πλαίσιο προσπάθειες να ελεγχθεί η κατάσταση και να «αποκατασταθεί προοδευτικά η σταθερότητα».

Δόθηκε διαταγή στις δυνάμεις ασφαλείας να «αποκαταστήσουν την τάξη» στις πόλεις Τζάμπα, Ταρτούς και Λαττάκεια, πρόσθεσε η ίδια πηγή κάνοντας λόγο για συλλήψεις «μεγάλου αριθμού πλιατσικολόγων».

Ο υπουργός Παιδείας Ναζίρ αλ Κάντρι ανακοίνωσε το κλείσιμο των σχολείων σήμερα και αύριο Δευτέρα στις επαρχίες Λαττάκεια και Ταρτούς, κατά το SANA.

Ο μεταβατικός πρόεδρος Σάρα προειδοποίησε προχθές Παρασκευή του βράδυ τους αλεβίτες αντάρτες να «καταθέσουν τα όπλα προτού να είναι πολύ αργά».

Η αποκατάσταση της ασφάλειας θεωρείται πως είναι η μεγαλύτερη πρόκληση για τη νέα εξουσία στη Συρία, έπειτα από 13 χρόνια εμφύλιας σύρραξης.

Έκκληση για ειρήνη απηύθυνε ο προσωρινός ηγέτης Σάρα

Ο ηγέτης της Συρίας Άχμεντ Σάρα απηύθυνε σήμερα έκκληση για ειρήνη, την ώρα που εκατοντάδες άνθρωποι έχουν σκοτωθεί σε εχθροπραξίες, από τις φονικότερες στα 13 χρόνια εμφυλίου πολέμου, μεταξύ των πιστών υποστηρικτών του εκδιωχθέντος προέδρου Μπασάρ αλ Άσαντ και των ισλαμιστών κυβερνώντων της χώρας.

Οι συγκρούσεις, οι οποίες σύμφωνα μια ΜΚΟ που παρακολουθεί τις εξελίξεις έχουν ήδη στοιχίσει τη ζωή σε 1000 ανθρώπους, στην πλειονότητά τους αμάχους, συνεχίζονται για τέταρτη ημέρα στις ακτές προπύργιο του Άσαντ.

Μια συριακή πηγή ασφαλείας είπε ότι η ένταση των μαχών έχει μειωθεί περιμετρικά των πόλεων Λατάκια, Τζάμπλα και Μπανιγιάς, την ώρα που δυνάμεις «χτενίζουν» τις ορεινές περιοχές που βρίσκονται περιμετρικά, όπου εκτιμάται πως κρύβονται 5000 μαχητές σύμμαχοι του Άσαντ.

Ο προσωρινός πρόεδρος Σάρα προέτρεψε τους Σύρους να μην αφήσουν τη θρησκευτική βία να αποσταθεροποιήσει περαιτέρω τη χώρα.

«Πρέπει να διατηρήσομε την εθνική ενότητα και την εγχώρια ειρήνη, μπορούμε να ζούμε μαζί», είπε ο Σάρα σε ένα βίντεο που κυκλοφόρησε, σε μια ομιλία που εκφώνησε σε ένα τέμενος στη γειτονιά των παιδικών του χρόνων, στο Μάζα της Δαμασκού.

«Να είστε βέβαιοι για τη Συρία, αυτή η χώρα έχει τα χαρακτηριστικά της επιβίωσης…. Αυτό που συμβαίνει αυτή τη στιγμή στη Συρία είναι μεταξύ των αναμενόμενων προκλήσεων».

Οι αντάρτες των οποίων ηγείται η σουνιτική ισλαμιστική οργάνωση του Σάρα Χαγιάτ Ταχρίρ αλ Σαμ ανέτρεψαν την κυβέρνηση Άσαντ τον Δεκέμβριο. Ο Άσαντ διέφυγε στη Ρωσία, αφήνοντας πίσω ορισμένους από τους στενότερους συμβούλους του και υποστηρικτές, την ώρα που η οργάνωση του Σάρα ηγήθηκε του διορισμού μιας προσωρινής κυβέρνησης και ανέλαβε τον έλεγχο των ενόπλων δυνάμεων της Συρίας.

Έπειτα από μήνες σχετικής ηρεμίας μετά την εκδίωξη του Άσαντ, η βία αναζωπυρώθηκε αυτήν την εβδομάδα, καθώς δυνάμεις που συνδέονται με τους νέους ισλαμιστές κυβερνώντες επιχειρούν να καταστείλουν μια ολοένα και διογκούμενη εξέγερση από τη μειονότητα των Αλαουιτών του Άσαντ στις επαρχίες της Μεσογείου Λατάκια και Ταρτούς.

Το Συριακό Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, μια ΜΚΟ με έδρα τη Βρετανία που παρακολουθεί τον πόλεμο, ανέφερε χθες πως περισσότεροι από 1000 άνθρωποι έχουν σκοτωθεί στις δύο ημέρες των μαχών. Σύμφωνα με την ίδια πηγή, 745 ήταν άμαχοι, 125 μέλη των συριακών δυνάμεων ασφαλείας και 148 μαχητές πιστοί στον Άσαντ.

Σύμφωνα με τον Ράμι Αμπντουλραχμάν, τον επικεφαλής της ΜΚΟ, μεταξύ των αμάχων βρίσκονται γυναίκες και παιδιά Αλαουίτες.

Ο ίδιος είπε στο Reuters σήμερα πως ο απολογισμός των νεκρών είναι ένας από τους υψηλότερους έπειτα από μία επίθεση με χημικά όπλα από τις δυνάμεις του Άσαντ το 2013, όπου είχαν σκοτωθεί τουλάχιστον 1.400 άνθρωποι σε ένα προάστιο της Δαμασκού.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση, αξιωματούχοι της οποίας συναντήθηκαν με τον Σάρα από τότε που εκείνος έγινε ντε φάκτο ηγέτης της Συρίας, καταδίκασαν «κάθε βία εναντίον αμάχων» και «οποιαδήποτε απόπειρα υπονόμευσης της σταθερότητας και των προοπτικών μιας διαρκούς ειρηνικής μετάβασης» στη Συρία.

Το άρθρο Μαζικές σφαγές Χριστιανών αμάχων στη Συρία δημοσιεύτηκε πρώτη φορά στο Defence Review.

Το υπουργείο Άμυνας της Τουρκίας ανακοίνωσε σήμερα την έναρξη της αεροπορικής επιχείρησης «Γαμψό ξίφος» στο βόρειο Ιράκ και τη Συρία , περιοχές οι οποίες θεωρεί ότι «χρησιμοποιήθηκαν ως βάσεις από Κούρδους τρομοκράτες». «Τα αεροπλάνα απογειώθηκαν από τις βάσεις τους, η αεροπορική επιχείρηση ξεκίνησε», επεσήμανε το υπουργείο σε ανακοίνωσή του, μία εβδομάδα μετά την αιματηρή επίθεση στην Κωνσταντινούπολη.

Η επιχείρηση διεξάγεται «με βάση τα νόμιμα δικαιώματα άμυνας όπως προβλέπονται στο Άρθρο 51 της Χάρτας του ΟΗΕ, προκειμένου να εξουδετερωθούν οι τρομοκρατικές επιθέσεις από το βόρειο Ιράκ και τη Συρία, να διασφαλιστεί η ασφάλεια των συνόρων και να εξαλειφθεί η τρομοκρατία στην πηγή της», πρόσθετε η ανακοίνωση.

Στη διάρκεια της νύκτας το τουρκικό υπουργείο Άμυνας ανήρτησε στο Twitter: «Η ώρα του λογαριασμού έχει φτάσει! Τα καθάρματα θα λογοδοτήσουν για τις ύπουλες επιθέσεις τους», αναφερόμενο στην επίθεση που σημειώθηκε στις 13 Νοεμβρίου στη λεωφόρο Ιστικλάλ, στην καρδιά της Κωνσταντινούπολης. Από αυτή σκοτώθηκαν 6 άνθρωποι και τραυματίστηκαν άλλοι 81.

«Οι φωλιές των τρομοκρατών ισοπεδώνονται με πλήγματα ακριβείας», συμπλήρωσε το υπουργείο σε δεύτερη ανάρτηση, χωρίς να δώσει διευκρινίσεις για τους στόχους που επλήγησαν. Οι τουρκικές αρχές επέρριψαν την ευθύνη για την επίθεση στο Εργατικό Κόμμα Κουρδιστάν (PKK) και στις Μονάδες Προστασίας του Λαού (YPG), κουρδική παραστρατιωτική οργάνωση που δρα στη Συρία και σύμφωνα με την Άγκυρα συνδέεται με το PKK.

Το άρθρο Τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις: Προσβολές στα πλαίσια της επιχείρησης «Γαμψό ξίφος» στο βόρειο Ιράκ και τη Συρία δημοσιεύτηκε πρώτη φορά στο Defence Review.

Νέα επίθεση ασύμμετρου χαρακτήρα δέχθηκαν σήμερα το πρωί οι τουρκικές χερσαίες δυνάμεις με στόχο οχήματα κατηγορίας MRAP τύπου Kipri τουρκικής κατασκευής.

Το άρθρο Τουρκικό MRAP Kipri στόχος βομβιστικής επίθεσης (Video) δημοσιεύτηκε πρώτη φορά στο Defence Review.

Ο Αμερικανός πρόεδρος ανήγγειλε τη Δευτέρα το πρωί την αποχώρηση των αμερικανικών στρατευμάτων από τη Συρία. Αδιαμφισβήτητα, η απόσυρση των ΗΠΑ θα έχει ένα αντίκτυπο στην περιοχή και είναι ζήτημα να μελετηθούν ποιες θα είναι οι συνέπειες. 

Γράφει η Παναγιώτου Ευθυμία

Η ανακοίνωση του Προέδρου Τραμπ σίγουρα δεν πρέπει να θεωρείται έκπληξη αφού είχε ήδη ανακοινώσει απόσυρση των αμερικανικών δυνάμεων με έδρα την Συρία τον Δεκέμβριο του 2018. Θυμηθείτε τότε την έντονη κατακραυγή που προκλήθηκε και που χαρακτηρίστηκε ιδιαίτερα από την παραίτηση του Υπουργού Άμυνας Tζιμ Μάτις.

Τι οδήγησε τελικά τον Αμερικανό πρόεδρο σε παρόμοια ανακοίνωση;

Η παρουσία των αμερικανικών στρατευμάτων στη Συρία έχει ως βασικό λόγο, σύμφωνα πάντα με τις ΗΠΑ, τον αγώνα ενάντια στις δυνάμεις της Daesh. Ωστόσο, λαμβάνοντας υπόψιν ότι ο αγώνας ενάντια στους τζιχαντιστές έχει εν μέρει πετύχει τον στόχο του, ο Τραμπ αποφάσισε να επαναπατρίσει τα στρατεύματα του. Είναι σαφές όμως ότι ο αγώνας ενάντια στους τζιχαντιστές δεν έχει ακόμη τελειώσει. Πράγματι η οργάνωση έχει δεχθεί σημαντικές ήττες και απώλειες, ωστόσο κατάλοιπα της οργάνωσης εξακολουθούν να εκτελούν επιθέσεις στο Ιράκ και σε μικρότερο βαθμό στη Συρία. Επομένως, δεν μπορούμε να υιοθετήσουμε την ιδέα της πλήρης εξάλειψης της τζιχαντιστικής οργάνωσης έτσι ώστε να μπορέσουμε να δικαιολογήσουμε και την απόσυρση των αμερικανικών στρατευμάτων.

Έχοντας ως δεδομένο την απόφαση για απόσυρση των ΗΠΑ, πλέον δημιουργείται και ο εξής γεωπολιτικός προβληματισμός. Σίγουρα η αποχώρηση των Αμερικανών θα ευνοεί τόσο την παρουσία και επιρροή των ρωσικών δυνάμεων στην περιοχή όσο και των ιρανικών. Η αποδοχή ενός τέτοιου σεναρίου αποτελεί μια στρατηγική ήττα των ΗΠΑ μπροστά στην μελλοντική επικράτηση της Ρωσίας και του Ιράν στη Συρία.

Πόσο ευάλωτοι είναι οι Κούρδοι απέναντι στις τουρκικές δυνάμεις χωρίς την προστασία των Ηνωμένων Πολιτειών;

Η δήλωση του Αμερικανού προέδρου δεν προκάλεσε μόνο τις έντονες αντιδράσεις της διεθνούς σκηνής αλλά κυρίως και των μαχητών της Μονάδας Προστασίας του Λαού (Kurdish YPG), οι οποίοι έχουν συμβάλει δραματικά στην καταπολέμηση της τρομοκρατίας. Η αποχώρηση των αμερικανικών στρατευμάτων είναι και αυτή που σηματοδότησε την τουρκική στρατιωτική παρέμβαση στη Συρία. Είναι βέβαιο ότι οι δυνάμεις της Μονάδας Προστασίας του Λαού (Kurdish YPG) βρίσκονται αντιμέτωπες με καταστροφικές γι’αυτούς συνέπειες εάν αναλογιστούμε την ασυμμετρία δυνάμεων μεταξύ Κούρδων και Τουρκίας.

Μήπως η εξεύρεση συμμάχων υπέρ των Κούρδων να μπορέσει να μειώσει το κόστος της τουρκικής στρατιωτικής παρέμβασης για τους Κούρδους; Παρά τις σχέσεις μεταξύ Κούρδων της Συρίας και της κυβέρνησης του Κουρδιστάν στο Ιράκ, καμία συμφωνία δεν μπορεί να επιτευχθεί μεταξύ τους αφού δεν ακολουθούν την ίδια πολιτική γραμμή. Συμπερασματικά λοιπόν, μόνο με την βοήθεια των εξωτερικών δυνάμεων θα μπορούσε να ανατραπεί μια τουρκική επίθεση. 

Υπενθυμίζεται ότι, ο στόχος της Τουρκίας στην περιοχή δεν είναι να δημιουργήσει μια τουρκική αποικία στο βόρειο τμήμα της Συρίας αλλά να εμποδίσει με κάθε τρόπο την επιρροή του κουρδικού κινήματος YPG στην περιοχή και την δημιουργία ακόμη μιας «τρομοκρατικής» οντότητας που πιθανόν αυτή να δημιουργηθεί μέσα από την συνεργασία του YPG με το ΡΚΚ.

Ποιες να είναι οι επιπτώσεις της τουρκικής παρέμβασης; Είναι σαφές ότι η τουρκική παρέμβαση ευνοεί το ισλαμικό κράτος αφού οι αντίπαλοι του θα έχουν αποδυναμωθεί από την αντίσταση τους στον τουρκικό στρατό. Από την άλλη, μιλάμε για μια νέα ροή προσφύγων που σίγουρα δεν θα μπορεί να αποφευχθεί. Όσον αφορά τις κουρδικές δυνάμεις, ένα πραγματικό σενάριο θα είναι η στροφή τους προς το καθεστώς της Δαμασκού που υποστηρίζεται από τη Ρωσία και το Ιράν, οι οποίοι θα μπορούσαν να έχουν καταλυτικό ρόλο στην πορεία των γεγονότων.

Το άρθρο Ποια η προοπτική απόσυρσης των ΗΠΑ από την Συρία και ποιο το αντίκτυπο για την περιοχή; δημοσιεύτηκε πρώτη φορά στο Defence Review.

Η Τουρκία εισέβαλε στη Συρία για τρίτη φορά μέσα σε τρία χρόνια. Δηλαδή μία εισβολή το χρόνο, ενώ υπάρχει και μια εναλλακτική εισβολή, με τη δημιουργία 12 παρατηρητηρίων-στρατοπέδων στην πολύπαθη περιφέρεια Ιντλίμπ.

Γράφει ο ΣΑΒΒΑΣ ΚΑΛΕΝΤΕΡΙΔΗΣ για το PONTOS NEWS

1/ Η πρώτη εισβολή έγινε στις 24 Αυγούστου του 2016 και ολοκληρώθηκε στις 29 Μαρτίου 2017, τότε που οι τουρκικές δυνάμεις έθεσαν υπό τον έλεγχό τους την περιοχή Τζαραμπλούς-Αλ Μπαμπ, με μια στρατιωτική επιχείρηση που είχε την ονομασία «Ασπίδα του Ευφράτη». Η κατοχή της περιοχής αυτής συνεχίζεται μέχρι σήμερα και η Τουρκία δημιουργεί διοικητικές, εκπαιδευτικές και θρησκευτικές δομές που μπορεί να οδηγήσουν πρώτα στην «αυτονομία» της περιοχής και μετά στην ενσωμάτωση. Η επιχείρηση έγινε μετά από άδεια της Ρωσίας. Ο στόχος της Τουρκίας ήταν να αποτραπεί η ένωση των καντονιών Κομπάνι και Αφρίν, μετά την απελευθέρωση της Ιεράπολης/Μένπετζ, δέκα ημέρες πριν, από τους Κούρδους και τις ΗΠΑ. Ο στόχος επετεύχθη.

2/ Η δεύτερη εισβολή έγινε στις 20 Ιανουαρίου 2018 στο Αφρίν και ολοκληρώθηκε στις 24 Μαρτίου του 2018. Η επιχείρηση ονομάστηκε «Κλάδος Ελαίας» και πραγματοποιήθηκε κατόπιν άδειας της Ρωσίας. Στόχος της επιχείρησης η εξάλειψη του κουρδικού στοιχείου-ήγουν εθνοκάθαρση-από αυτήν την πλούσια περιοχή, τα δυτικά όρια της οποίας απέχουν μόλις 20-30 χλμ από τις ακτές της Μεσογείου. Δηλαδή, στόχος ήταν η απομάκρυνση από τη Μεσόγειο. Ο στόχος σε μεγάλο βαθμό επετεύχθη, γιατί η επιχείρηση εθνοκάθαρσης συνεχίζεται χωρίς να μιλάει κανείς γι’ αυτήν.

3/ Η τρίτη εισβολή έγινε στις 9 Οκτωβρίου 2019 και-υποτίθεται ότι-σταμάτησε στις 17 Οκτωβρίου, μετά από παρέμβαση της Ρωσίας, με τη συνομολόγηση της Συμφωνίας του Σότσι. Η επιχείρηση ονομάστηκε «Πηγή Ειρήνης», αλλά όπως αποδείχτηκε είναι πηγή αίματος, χωρίς να υπερβάλλουμε καθόλου. Αίμα, αίμα, αίμα. Η τρίτη εισβολή έγινε μετά την απόφαση του Τραμπ να αποσύρει τα αμερικανικά στρατεύματα από τα σύνορα Συρίας-Τουρκίας και τη μετέπειτα απόφασή του να αποσύρει όλες τις δυνάμεις από το έδαφος της Συρίας. Η Ρωσία με τη Συμφωνία του Σότσι πρόσφερε νομιμοποίηση της εισβολής και κατοχής μιας έκτασης-μιάμιση φορά η Κύπρος-στην οποία εγκληματικά και τρομοκρατικά στοιχεία, μαζί με τον τουρκικό στρατό, προβαίνουν σε πράξεις λεηλασίας και εθνοκάθαρσης, αφού ήδη έχουν φύγει περισσότεροι από 200.000 άνθρωποι από τα σπίτια τους.

Ο ομολογημένος στόχος του Ερντογάν ήταν να δημιουργήσει μια ζώνη ασφαλείας κατά μήκος των συνόρων Συρίας-Τουρκίας, μέσα στο έδαφος της Συρίας, μήκους 440 και εύρους 30 χλμ, από την οποία θα είχαν εκδιωχθεί τα τμήματα των Δημοκρατικών Δυνάμεων της Συρίας, τα οποία ο Ερντογάν θεωρεί τρομοκράτες.

Ο ανομολόγητος είναι να δημιουργήσει μια ζώνη κατοχής σε όλο το μήκος των συνόρων με τη Συρία, από το Ιντλίμπ, το Αφρίν, την Τζαραμπλούς-Αλ Μπαμπ και τη ζώνη ασφαλείας των 440 χλμ μέχρι τα σύνορα με το Ιράκ, την οποία θα «εκκαθαρίσει» από τους κουρδικούς, αρμενικούς και ασσυριακούς πληθυσμούς, κατά την… προσφιλή του μέθοδο της εθνοκάθαρσης, για να την ενσωματώσει σταδιακά στην τουρκική επικράτεια και να φθάσει κοντά στον τελικό στόχο που είναι η εισβολή και κατοχή του Χαλεπίου και της ζώνης Μοσούλη-Κιρκούκ.

Όσον αφορά τον ομολογημένο στόχο, ο Ερντογάν πέτυχε μια περιορισμένη-οριοθετημένη νίκη, αφού δεν κατόρθωσε να καταλάβει ολόκληρη τη ζώνη των 440 χλμ, ενώ και η απομάκρυνση των Κούρδων μαχητών από περιοχές που δεν κατέλαβε ο τουρκικός στρατός είναι υπό συζήτηση.

Αν και ο ίδιος δηλώνει ότι θα συνεχίσει να καταδιώκει τους Κούρδους μαχητές των Δημοκρατικών Δυνάμεων της Συρίας (ΔΔΣ) μέχρι να τους εξολοθρεύσει όλους, σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της ανατολικά του Ευφράτη περιοχής, η παρουσία του στρατού των ΗΠΑ στην περιοχή και η συνεργασία με τις ΔΔΣ, για την από κοινού εκμετάλλευση των 1.200 πετρελαιοπηγών που βρίσκονται ανατολικά του Ευφράτη, δημιουργεί ένα σοβαρό εμπόδιο στον Ερντογάν για την επίτευξη του στόχου του, υπό την προϋπόθεση ότι δεν θα αλλάξει και πάλι γνώμη ο Τραμπ.

Όσον αφορά τον ανομολόγητο στόχο του Ερντογάν, να καταλάβει μια τεράστια λωρίδα του συριακού εδάφους και να φθάσει μέχρι τη Μοσούλη και το Κιρκούκ, το σχέδιο αυτό μάλλον απομακρύνεται, αφού Ρωσία και ΗΠΑ φαίνεται να θέτουν ανυπέρβλητα εμπόδια σ’ αυτό.

Ένα άλλο κέρδος του Ερντογάν έχει να κάνει με την εσωτερική κατάσταση και το κόμμα του. Οι απίστευτοι μηχανισμοί προπαγάνδας του τουρκικού κράτους, που καθιστούν τους πάντες, ανεξαρτήτως ιδεολογίας, θρησκείας και εθνότητας, υπερασπιστές των πολεμικών επιλογών της εκάστοτε ηγεσίας, με αιχμή του δόρατος τη μουσουλμανική πίστη, τα 90.000 τζαμιά και τον ίδιο τον… Αλλάχ, που έδωσε εντολή στον Ερντογάν να συντρίψει τους απίστους και να καταλάβει τα εδάφη της Συρίας, όπως δήλωσε ο ίδιος μέσα σε τζαμί την ώρα της προσευχής της Παρασκευής, ανέβασαν τα ποσοστά του ΑΚΡ και του ιδίου, που ήταν τα χαμηλότερα τα τελευταία 15 χρόνια. Από την άποψη αυτή, είναι κι αυτό ένα κέρδος για τον Ερντογάν, αν και ίσως αποδειχτεί πρόσκαιρο, αφού από τη μια στη Συρία έγινε «μισή δουλειά» και από την άλλη οι διαδικασίες ίδρυσης των κομμάτων των Μπαμπατζάν και Νταβούτογλου, που είχαν παγώσει με την έναρξη της επιχείρησης «Πηγή Αίματος» και όχι ειρήνης, ξεπάγωσαν μετά το πάγωμα των επιχειρήσεων που ακολούθησε τη συμφωνία του Σότσι.

Συμπερασματικά, η Τουρκία εκμεταλλευόμενη τον στρατηγικό στόχο της Ρωσίας, που είναι η δημιουργία προβλημάτων στις σχέσεις Τουρκίας-ΗΠΑ, πέτυχε να φέρει αντιμέτωπες την Ουάσινγκτον και τη Μόσχα, με αποκορύφωμα την πίεση που άσκησε ο Ερντογάν στον Τραμπ, και είχε ως αποτέλεσμα την υποχώρηση των ΗΠΑ, την αποχώρηση των αμερικανικών στρατευμάτων από τα σύνορα και από τη Ρωσία, γεγονός που θεωρήθηκε κυριολεκτικά προδοσία των ΗΠΑ προς τους συμμάχους τους Κούρδους.

Αυτό είναι μια επιτυχία της Τουρκίας, κυρίως αν σκεφθεί κανείς ότι με την εισβολή και την επέκταση της επιρροής της Ρωσίας ανατολικά του Ευφράτη περιορίζονται οι πιθανότητες ίδρυσης ενός αυτόνομου κουρδικού κράτους στα όρια της επικράτειας της Ρωσίας.

Οι ελπίδες των Κούρδων να εξασφαλίσουν συνταγματικά κατοχυρωμένη αυτονομία περιορίζονται δραματικά, αν σκεφθεί κανείς ότι, κατόπιν απαίτησης της Τουρκίας, δεν εκπροσωπούνται καν στις συνομιλίες που είναι σε εξέλιξη για το νέο σύνταγμα της Συρίας.

Έτσι έχει η κατάσταση στη Συρία μετά την εισβολή της Τουρκίας, και κλείνοντας το άρθρο μας να σημειώσουμε ότι τα όσα συνέβησαν και συμβαίνουν στη Συρία, όσον αφορά τη συμπεριφορά της Τουρκίας και κυρίως τον τρόπο με τον οποίο εκμεταλλεύεται την αντιπαλότητα ΗΠΑ-Ρωσίας, θα πρέπει να αποτελέσουν αντικείμενο σεμιναρίου σε Λευκωσία και Αθήνα, σε επίπεδο κυβέρνησης και κρατικών υπηρεσιών.

Γιατί μετά από όλα αυτά, λογικό είναι να περιμένουμε ότι κάποια στιγμή θα έλθει η σειρά μας. Και πρέπει να είμαστε έτοιμοι για όλα.

ΠΗΓΗ: PONTOS NEWS

Το άρθρο Τι κέρδισε η Τουρκία από την εισβολή στη Συρία δημοσιεύτηκε πρώτη φορά στο Defence Review.

Οι δυνάμεις της Άγκυρας έβαλαν στόχο με πυρά πυροβολικού τα στρατεύματα του συριακού καθεστώτος και «μάχες με πολυβόλα» διεξάγονταν το πρωί κοντά στο χωριό Αλ-Ασαντίγια

«Σφοδρές μάχες» διεξάγονται σήμερα στη βόρεια Συρία ανάμεσα στις δυνάμεις του καθεστώτος της Δαμασκού και αυτές της Τουρκίας, για πρώτη φορά από τις 9 Οκτωβρίου που άρχισε η τουρκική επίθεση στη μεθοριακή ζώνη, ανακοίνωσε η μη κυβερνητική οργάνωση Συριακό Παρατηρητήριο Ανθρώπινων Δικαιωμάτων.

Οι δυνάμεις της Άγκυρας έβαλαν στόχο με πυρά πυροβολικού τα στρατεύματα του συριακού καθεστώτος και «μάχες με πολυβόλα» διεξάγονταν το πρωί κοντά στο χωριό Αλ-Ασαντίγια, κοντά στα συροτουρκικά σύνορα, σύμφωνα με το Παρατηρητήριο, το οποίο αναφέρει πως πρόκειται για τις «πρώτες μάχες» ανάμεσα στα δύο στρατόπεδα μετά την έναρξη της επίθεσης της Άγκυρας για την εκδίωξη των κουρδικών δυνάμεων από τη ζώνη.

Έξι στρατιώτες του συριακού καθεστώτος σκοτώθηκαν σήμερα σε συγκρούσεις με τις τουρκικές δυνάμεις στη βόρεια Συρία, ανακοίνωσε το Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.

Οι πέντε στρατιώτες σκοτώθηκαν από «πυρά πυροβολικού» και ένας «εκτελέσθηκε» από Σύρους αντάρτες που υποστηρίζουν τον τουρκικό στρατό σε συγκρούσεις έξω από το χωριό Αλ-Ασαντίγια που βρίσκεται κοντά στα σύρο-τουρκικά σύνορα, σύμφωνα με το Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.

Επίσης το τηλεοπτικό δίκτυο Al Arabiya, επικαλούμενο κουρδικές πηγές, μετέδωσε ότι κατά την διάρκεια των συγκρούσεων ο τουρκικός στρατός και φιλοτουρκικές ένοπλες συριακές ομάδες αιχμαλώτισαν 14 Σύρους στρατιώτες στην κατοικημένη περιοχή Τελ -Ταμέρ.

Νωρίτερα σήμερα το τηλεοπτικό δίκτυο Sky News Arabia είχε μεταδώσει ότι στο βορειοανατολικό τμήμα της Συρίας φαίνεται να έλαβαν χώρα οι πρώτες συγκρούσεις μεταξύ τμημάτων του συριακού κυβερνητικού στρατού και του τουρκικού στρατού.

Στις 13 Οκτωβρίου το συριακό πρακτορείο ειδήσεων SANA είχε μεταδώσει ότι η Δαμασκός σε συμφωνία με τους Κούρδους έστειλε στρατό στην βόρεια Συρία για να αναχαιτίσει τον τουρκικό στρατό. Στις μέρες που ακολούθησαν ο συριακός κυβερνητικός στρατός κατέλαβε χωρίς μάχες μια σειρά πόλεις και χωριά που βρίσκονται στις κουρδικές περιοχές. Μεταξύ τους οι πόλεις Τάμπκα, Μάνμπιτζ , Ράκα και Κομπάνι. Στις 17 Οκτωβρίου τμήματα του συριακού στρατού έφθασαν στα σύνορα με την Τουρκία.

Πηγή: https://www.skai.gr/

Το άρθρο Σφοδρές μάχες ανάμεσα στον Τουρκικό Στρατό και τον Στρατό της Συρίας δημοσιεύτηκε πρώτη φορά στο Defence Review.

Εφαρμογή ενός ολοκληρωμένου σχεδιασμού υψηλού ρίσκου βρίσκεται σε εξέλιξη από την κατοχική Τουρκία. Πρόκειται για ένα μεγαλεπήβολο όραμα νεκρανάστασης της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, που προωθείται βαθμηδόν και αφορά στην ευρύτερη περιοχή μας. Σε αυτό τον σχεδιασμό εντάσσεται η Κύπρος, η Συρία, η Αίγυπτος, η Λιβύη και η Ελλάδα (Αιγαίο) και άλλες χώρες στις οποίες ενισχύει την επιρροή της η Άγκυρα.

Γράφει ο ΑΝΔΡΕΑΣ ΠΙΜΠΙΣΙΗΣ για το ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟ

Είναι προφανές, από τις κινήσεις που γίνονται αλλά και από εκτιμήσεις που έχουν διαμορφωθεί από ξένες Κυβερνήσεις και Οργανισμούς, πως ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν στο πλαίσιo αυτού του σχεδιασμού προσεγγίζει ως πακέτο την περιοχή και επιχειρεί να θέσει είτε υπό την κατοχή του εδάφη τρίτων κρατών είτε υπό την επιρροή του τις χώρες τούτες. Στα πλαίσια αυτά, ο τουρκικός αναθεωρητισμός επιδιώκει τη διαμόρφωση ενός τόξου διευρυμένης επιρροής που έχει περισσότερες γεωγραφικές περιοχές (Ανατολική Μεσόγειο, Βαλκάνια, Αφρική, Ασία, Καύκασο).

Ο Ερντογάν διαχρονικά επιδιώκει να καταστεί ηγέτης των μουσουλμάνων, ενώ στρατηγική επιδίωξη είναι και η αύξηση των εδαφών της Τουρκίας. Αυτό που έχει θέσει ως στόχο είναι όπως το 2023, όταν δηλαδή θα συμπληρωθούν 100 χρόνια τουρκικού κράτους, μπορέσει να παρουσιάσει αποτελέσματα που θα ενισχύουν, θα μεγαλώνουν, τη χώρα του.

Σημειώνεται συναφώς ότι το κύριο σύνθημα του Συνεδρίου του ΑΚΡ, τον Σεπτέμβριο του 2012, ήταν «Μεγάλο έθνος, μεγάλη δύναμη, στόχος το 2023». Μια αφίσα στον χώρο του συνεδρίου έγραφε: «Όποιος έχει τις ρίζες του στο 1453, έχει στόχο του το 2023». Έκτοτε σε αυτό τον στόχο αναφέρθηκε πολλές φορές και διά της αναθεώρησης της Συνθήκης της Λωζάνης, την οποία βαθμηδόν προωθεί με την αλλαγή συνόρων.

Σε σχέση με την Κύπρο και την Ελλάδα, οι κινήσεις είναι ξεκάθαρες. Η Τουρκία επιδιώκει στρατηγικό έλεγχο της Κύπρου σε θάλασσα και ξηρά κι αυτός ο στόχος εντάσσεται στα πλαίσια των ευρύτερων σχεδιασμών. Στη θάλασσα έχει εισβάλει με γεωτρύπανα στοχεύοντας να ακυρώσει το ενεργειακό πρόγραμμα της Κυπριακής Δημοκρατίας ή να εδραιωθεί η παρουσία της, αρπάζοντας θαλάσσια περιοχή.

Την ίδια ώρα, πιο συστηματικά τα τελευταία χρόνια το καθεστώς Ερντογάν επιχειρεί να ενσωματώσει τα κατεχόμενα διά της πλήρους εξάρτησης -που υπάρχει έκπαλαι- επιβάλλοντας την παρουσία του. Τούτο γίνεται κυρίως με τα βήματα ισλαμοποίησης των κατεχομένων, που πολλά έχουν γίνει με συστηματικό τρόπο.

Το ερώτημα που τίθεται είναι κατά πόσο η Τουρκία θα προχωρήσει σε προσάρτηση των κατεχομένων, επεκτείνοντας τα εδάφη της μέχρι και τη γραμμή Αττίλα. Αντί ψευδοκράτος να είναι Τουρκία (που πρακτικά είναι). Αυτό δεν είναι καθόλου εύκολο καθώς η Άγκυρα μετρά τις αντιδράσεις. Γι’ αυτό και μπορεί τούτο να καταστεί πιο εύκολο μέσα από μια συμφωνία στο Κυπριακό, που θα παραπέμπει σε ένα συνομοσπονδιακό μοντέλο.

Για την Ελλάδα είναι σαφές πως πέραν από τις συστηματικές παραβιάσεις στο Αιγαίο, η Τουρκία δεν έχει ακόμη αποφασίσει να αναβαθμίσει τις προκλήσεις. Ένα σενάριο που υπήρχε για να σταλεί στη θαλάσσια περιοχή της Ελλάδος τουρκικό ερευνητικό σκάφος δεν υλοποιήθηκε. Το τουρκικό ερευνητικό σκάφος Oruc Reis έχει κάνει σεισμικές έρευνες στα όρια της ελληνικής περιοχής αποφεύγοντας να προκαλέσει την Αθήνα. Ξένες διπλωματικές πηγές αναφέρουν πως ο Ερντογάν είναι εκείνος που θα αποφασίσει ενδεχόμενη εισβολή στην ελληνική θάλασσα. Όπως είναι εκείνος που αποφασίζει να παραμένουν τα δυο γεωτρύπανα στην κυπριακή ΑΟΖ, χωρίς να υπάρχουν, ως φαίνεται, μέχρι τώρα αποτελέσματα. Ο Τούρκος Πρόεδρος έχει απορρίψει εισηγήσεις συνεργατών του να μεταφερθούν οι εργασίες στη Μαύρη Θάλασσα, όπου οι πιθανότητες να υπάρξουν αποτελέσματα είναι αυξημένες. Τούτο επιβεβαιώνει πως η επιδίωξή του είναι η εφαρμογή της επεκτατικής του πολιτικής και όχι το οικονομικό όφελος, το οποίο θεωρεί καλοδεχούμενο εάν και εφόσον προκύψει.

Η Άγκυρα, πάντως, παρουσιάζεται πιεστική με τη Λιβύη για να καθορίσουν ΑΟΖ(!), αλλά και προς τον Λίβανο για να μην προχωρεί σε συνεργασίες με την Κυπριακή Δημοκρατία. Επί του παρόντος οι τουρκικές πιέσεις δεν αποδίδουν.

Το τουρκικό εγχείρημα, μεγαλεπήβολο απόρροια της μεγαλομανίας του Ερντογάν, δεν είναι καθόλου εύκολο καθώς η οικονομία της χώρας αντιμετωπίζει προβλήματα και ενδέχεται να αποτελέσει την αχίλλειό της πτέρνα. Γι’ αυτό και ο Ερντογάν γίνεται πιεστικός προς τους συνεργάτες του για να αποδίδουν το γρηγορότερο οι σχεδιασμοί στα διάφορα μέτωπα, που έχει ανοίξει.

Είναι σαφές πως το καθεστώς Ερντογάν κινείται σε τεντωμένο σχοινί. Η δράση του προκαλεί αντιδράσεις στο διεθνές πεδίο και οι χώρες που διαχρονικά διατηρούσαν καλές σχέσεις με την Τουρκία κρατούν αποστάσεις, λόγω και της πίεσης προφανώς που δέχονται οι Κυβερνήσεις από την κοινή τους γνώμη.

Η Άγκυρα, με τις ενέργειές της, διαμορφώνει μια εκρηκτική κατάσταση στην περιοχή που δεν αποκλείεται να κλιμακωθεί. Ο Ερντογάν παίζει με τη φωτιά και είτε θα καεί είτε θα κάψει την περιοχή.

Η Ρωσία μετρά μόνο κέρδη

Το σημείο που όλοι οι Αμερικανοί αναλυτές στάθηκαν ευθύς μετά την ανακοίνωση της συμφωνίας μεταξύ ΗΠΑ και Τουρκίας για την παύση των επιχειρήσεων στη Συρία, ήταν ο παράγοντας Ρωσία. Υπογραμμίζοντας σε όλες τις περιπτώσεις τα κέρδη που έχει η Ρωσία από την όλη εξέλιξη.

Ουσιαστικά η Ρωσία χωρίς να χρειαστεί να κάνει κίνηση βρέθηκε να κάνει ταμείο, ενώ μπορεί να έχει πρόσθετα οφέλη και σε βάθος χρόνου. Πρώτα και κύρια έμεινε αμέτοχη στον αρχικό καυγά Αμερικανών και Τούρκων. Με την έναρξη των επιχειρήσεων οι Ρώσοι πήραν τις θέσεις των Αμερικανών, ενώ συνάμα φρόντισαν για τον Άσαντ.

Κομβικό σημείο θα είναι η συνάντηση του Βλαντιμίρ Πούτιν με τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, η οποία θα πραγματοποιηθεί στις 22 Οκτωβρίου, 120 ώρες μετά τη συμφωνία Τουρκίας-ΗΠΑ.

Ο Ντάνιελ Πάιπς, βαθύς γνώστης της Μέσης Ανατολής, δήλωσε προ ημερών ότι αυτό που περιμένει να δει είναι «αν ο Πούτιν θα βρει τρόπους που θα μεγιστοποιούν τη ρωσική επιρροή επί της Άγκυρας και επί των Κούρδων».

Αυτή τη στιγμή η Ρωσία όχι δεν έχασε τον έλεγχο που ανέκαθεν είχε στη Συρία, αλλά καταφέρνει να βγει και πιο κερδισμένη. Κερδίζοντας, χωρίς να κάνει την παραμικρή κίνηση, κατά κράτος τις Ηνωμένες Πολιτείες στον παγκόσμιο πόλεμο εντυπώσεων που συνεχίζεται με αμείωτη σφοδρότητα και μετά το πέρας του Ψυχρού Πολέμου.

Κέρδη υπάρχουν και για το καθεστώς Άσαντ, το οποίο δέχθηκε μεν μια ακόμα επίθεση, δέχθηκε μια εισβολή, αλλά στο τέλος φαίνεται να σταθεροποιεί τη θέση του. Κι εκεί που οι Αμερικάνοι και πολλοί σύμμαχοί τους ονειρεύονταν την απομάκρυνση του Άσαντ από την εξουσία, μάλλον τώρα θα πρέπει να αναθεωρήσουν.

Και οι χαμένοι των εξελίξεων

Το ένα λάθος δεν διορθώνεται με άλλο λάθος, αλλά αυτό επιχείρησαν οι Αμερικανοί προκειμένου να διασκεδάσουν τις εντυπώσεις για τις ενέργειές τους στη Συρία. Πρώτα έκαναν το λάθος να αποχωρήσουν από τη Συρία και να ανοίξουν τον δρόμο στην Τουρκία να εισβάλει. Στη συνέχεια επιχείρησαν με ένα δεύτερο λάθος να διορθώσουν το πρώτο, με αποτέλεσμα μια συμφωνία που κάθε άλλο παρά διορθώνει την κατάσταση στη Συρία.

Και στις δύο περιπτώσεις αυτοί που πλήρωσαν και θα συνεχίσουν να πληρώνουν το τίμημα είναι οι Κούρδοι της Συρίας. Στην πρώτη φάση έμειναν εκτεθειμένοι, γιατί τους εγκατέλειψαν οι Αμερικανοί και τους άφησαν στους Τούρκους. Και στη συνέχεια ήρθε η συμφωνία με την οποία τους αναγκάζει να εγκαταλείψουν τις περιοχές τους και να κινηθούν νοτιότερα.

Όσο για τους Αμερικανούς ενδιαφέρον θα έχει το πώς θα κινηθούν και ευρύτερα στην περιοχή αντιλαμβανόμενοι ότι η Ρωσία έχει το πάνω χέρι. Δεν αποκλείεται να αναζητήσουν συμμαχίες που θα είναι της απολύτου εμπιστοσύνης τους. Εάν θα μείνουν στη συνταγή Τουρκίας ή θα στραφούν προς άλλες κατευθύνσεις είναι κάτι το οποίο θα πρέπει να αναμένουμε να ξεκαθαρίσει στις αμέσως επόμενες ημέρες.

ΠΗΓΗ: ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟΣ

Το άρθρο Οι επιπτώσεις από την επιχείρηση της Τουρκίας στη Συρία δημοσιεύτηκε πρώτη φορά στο Defence Review.

Κανένας τομέας της αμυντικής συνεργασίας Ηνωμένων Πολιτειών-Ελλάδος δεν έχει περισσότερες προοπτικές από την αερο-ναυτική συνεργασία. Η Ελλάδα και η Κύπρος ανησυχούν ολοένα και περισσότερο για την τουρκική ναυτική παρουσία στην Νοτιοανατολική Μεσόγειο, ιδιαίτερα όταν τη βλέπουμε μέσω του πρίσματος της σταθερής κλιμάκωσης της έντασης που δημιουργεί με τις αποστολές γεωτρύπανων με συνοδεία πλοίων του τουρκικού στόλου σε οικόπεδα που ανήκουν στην κυπριακή ΑΟΖ, αλλά και τις παρενοχλήσεις που ενεργούν προς τα γεωτρύπανα ξένων εταιριών, κυρίως ιταλικών και γαλλικών συμφερόντων. Και οι δύο Ηνωμένες Πολιτείες και η Ελλάδα συνεργάζονται με το Ισραήλ και την Αίγυπτο, ενεργά σε πρωτοβουλίες ειρήνευσης και σταθερότητας στη Μεσόγειο.

Γράφει ο ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΤΣΪΛΑΣ, Υποναύαρχος (εα), για το LIBERAL

Οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι ένας φυσικός συνεργάτης στην παροχή βοήθειας στην Ελλάδα για να επεκτείνει τις τεχνολογικές της ικανότητες και για να φέρει σε πέρας προγράμματα αμυντικά, όπως η αναβάθμιση των F-16. Και τα δύο έθνη είναι κρίσιμοι σύμμαχοι στην περιοχή σε επιχειρήσεις έρευνας διάσωσης και ανθρωπιστικών καταστροφών, όπως άλλωστε έχουμε ενεργήσει στο πρόσφατο παρελθόν. Η εμβάθυνση αυτής της εταιρικής σχέσης μπορεί να βοηθήσει τις Ηνωμένες Πολιτείες να μοιραστεί το βάρος με την Ελλάδα, μειώνοντας την πίεση στις δυνάμεις των ΗΠΑ.

Παρά τα ιστορικά εμπόδια για την εμβάθυνση της αμυντικής συνεργασίας που υπήρχαν και στα δύο κράτη, Ηνωμένες Πολιτείες και Ελλάδα, η πρόσφατη πρόοδος των τελευταίων ετών είναι εντυπωσιακή. Τα δύο έθνη δημιούργησαν ένα βασικό σύνολο κοινών αερο-ναυτικών αρχών ασφάλειας ιδιαίτερα με την τελευταία αμυντική συμφωνία. Παρόλα αυτά οι προκλήσεις άμυνας και ασφάλειας στην Νοτιοανατολική Μεσόγειο μας καλούν σε εγρήγορση καθώς:

1. Αμφότεροι αντιμετωπίζουμε σοβαρές προκλήσεις ασφάλειας που περιλαμβάνουν επιχειρήσεις, ανθρωπιστικές με τα κύματα προσφύγων και μεταναστών, έρευνας διάσωσης, θαλασσίου ελέγχου αλλά κυρίως, την αντιμετώπιση απειλών που επηρεάζουν όλους στην περιοχή. Αυτές οι προκλήσεις δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν κατά μόνας και θα απαιτήσουν μια συνεργατική προσέγγιση που δεν θα είναι περιορισμένη σε μια αρχιτεκτονική ασφαλείας μόνο, αλλά θα πρέπει να περιλαμβάνει επίσης πολιτική, διπλωματική, στρατιωτική και οικονομική συνεργασία.

2. Οι κοινές ανησυχίες σχετικά με τη σταθερή κλιμάκωση της έντασης, που προκαλείται για την εξόρυξη και ασφάλεια των υδρογονανθράκων στη θαλάσσια περιοχή της Μεσογείου απαιτεί να αποκτήσουμε κοινή δομή για να αντιμετωπίσουμε αυτήν την αναγκαστική πρόκληση. Πρέπει να υπάρχει μια νέα δομή που να ενσωματώνει τη δέσμευση στρατηγικής, πολιτικής και αμυντικών επιχειρήσεων σε αμφότερες τις χώρες.

Για να αντιμετωπιστούν οι περιγραφόμενες προκλήσεις ασφαλείας εκτιμάται ότι οι παρακάτω προϋποθέσεις είναι απαραίτητες:

1. Οι κυβερνήσεις των Ηνωμένων Πολιτειών και της Ελλάδας πρέπει να σχεδιάσουν μια ευρεία και ολοκληρωμένη αρχιτεκτονική για τη Νοτιοανατολική Μεσόγειο για να διαχειριστεί τις αναγκαστικές προκλήσεις που προκύπτουν από μια όλο και πιο επιθετική Τουρκία. Μια τέτοια δομή πρέπει να εξετάσει όλα τα ζητήματα θαλασσίου ελέγχου και ανθρωπιστικών επιχειρήσεων, εστιάζοντας σε προκλήσεις όπως η τρομοκρατία, οι επιχειρήσεις υποβρυχίων εναντίον υποβρυχίων, η προστασία στα υπόγεια καλώδια, τους αγωγούς, τις θαλάσσιες γραμμές επικοινωνίας και την ελευθερία της ναυσιπλοΐας, καθώς και να λαμβάνουν υπόψη τις απειλές για αποφυγή δημιουργίας γκρίζων ζωνών από την αυξανόμενη τουρκική παρουσία σε περιοχές που δεν τις ανήκουν.

2. Οι κυβερνήσεις των Ηνωμένων Πολιτειών και της Ελλάδας πρέπει να εμβαθύνουν τη συνεργασία στον τομέα των πληροφοριών. Υπάρχει ανάγκη να ξεπεραστούν τα υπάρχοντα σημεία συμφόρησης και να αναπτυχθεί αποτελεσματικός μηχανισμός που να μπορεί να αξιοποιήσει τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη σε συνδυασμένες ναυτικές δυνάμεις ή το Δίκτυο Πληροφοριών να διευκολύνει την ανταλλαγή ολοκληρωμένων προϊόντων πληροφοριών και με τη χρήση των ιπταμένων Ραντάρ.

3. Το Πολεμικό Ναυτικό και το Ναυτικό των Ηνωμένων Πολιτειών πρέπει να καταρτίσουν μνημόνιο κατανόησης δημιουργώντας μια θεσμική σχέση μεταξύ των δύο ναυτικών στη Νοτιοανατολική πτέρυγα του ΝΑΤΟ. Μια τέτοια θεσμική σχέση θα πρέπει να ενισχυθεί περαιτέρω με τη δημιουργία μιας ομάδας εργασίας με κοινό σκοπό. Οι θεσμικές σχέσεις μπορούν επίσης να περιλαμβάνουν την εκπαίδευση και την κατάρτιση, καθώς και την ανάπτυξη συστημάτων πληροφοριών-αντιπληροφοριών.

4. Αμφότερα τα Ναυτικά με συνεργασία των παρακτίων κρατών, Ισραήλ, Κύπρου, Αιγύπτου αλλά και Ιταλίας και Γαλλίας να ενισχύσουν την ικανότητα τους με επικέντρωση στην αναβάθμιση της συνεργασίας τους σε επίπεδο Μόνιμης Δύναμης Κρούσεως. Μια τέτοια δύναμη μπορεί να επικεντρωθεί στην ανάπτυξη αποτελεσματικών μηχανισμών διακρατικής συνεργασίας για την επιβολή του θαλάσσιου ελέγχου.

Συμπεράσματα

Τα είκοσι έξι από τα 29 μέλη του ΝΑΤΟ έχουν ακτογραμμές, καθιστώντας τη συμμαχία μια εγγενώς αεροναυτική δύναμη που αναγνωρίζεται όλο και περισσότερο ότι η ναυτική ισχύς είναι κρίσιμη. Καθώς το ΝΑΤΟ εξετάζει πώς πρέπει να χειριστεί τα θέματα ασφαλείας στην Νοτιοανατολική Μεσόγειο, πρέπει επίσης να καθορίσει τον τρόπο με τον οποίο οι δυνάμεις πρέπει να συμβάλλουν στην υπεράσπιση και την αποτροπή του πολέμου.

Μια Μόνιμη Δύναμη Κρούσεως, είναι μια εφικτή λύση που θα μπορούσε να ενισχύσει σημαντικά την ικανότητα μας για αποτροπή και αντιμετώπιση κρίσεων. Αυτή θα μπορούσε να ενισχύσει ένα σύμμαχο που απειλείται ή να ανταποκριθεί αποφασιστικά και γρήγορα στην επιθετικότητα των αντιπάλων. Πράγματι, μια Μόνιμη Δύναμη Κρούσεως δεν χρειάζεται να είναι ικανή μόνο για βίαιες επιχειρήσεις αλλά μια τέτοια δύναμη θα μπορούσε επίσης να διεξάγει ευρείες κατανεμημένες εκστρατευτικές επιχειρήσεις για την υποστήριξη των γενικών θαλάσσιων απαιτήσεων ακόμη και του ΝΑΤΟ.

Πιστεύω ότι μια ευρείας κλίμακας πολυεθνική δύναμη που μπορεί να ανταποκριθεί με ταχύτητα και αποφασιστικότητα θα έδινε στον Ανώτατο Συμμαχικό Διοικητή της Ευρώπης ένα εργαλείο δράσης που δεν θα έχει κανέναν αντίκτυπο στους αντιπάλους και τις συναφείς διαστάσεις του πολέμου.

Ευτυχώς, οι Ελληνικές αεροναυτικές δυνάμεις είναι ήδη παρούσες σε κατάσταση υψηλής ετοιμότητας και με τα ναυτικά των συμμάχων και των συνεργαζομένων δυνάμεων έχουν επιτύχει σημαντική διαλειτουργικότητα μέσω μακροχρόνιων διμερών σχέσεων. Αυτό που λείπει είναι η δομή και ο μηχανισμός που απαιτούνται για την ταυτόχρονη δράση σε αποστολές θαλάσσιας ασφάλειας.

Όλοι οι εμπλεκόμενοι στην ασφάλεια της πολύπαθης περιοχής της Μεσογείου με κοινά συμφέροντα δεν πρέπει απλά να φιλοδοξούμε σε μια πολυεθνική Μόνιμη Δύναμη Κρούσεως. Πρέπει να δημιουργήσουμε μια.

ΠΗΓΗ: LIBERAL

Το άρθρο Το κλειδί για την Τουρκική επιθετικότητα είναι τα συμμαχικά εθνικά συμφέροντα δημοσιεύτηκε πρώτη φορά στο Defence Review.

Τελικά η συμφωνία ΗΠΑ -Τουρκίας για τη Συρία, αφορά σε πενθήμερη κατάπαυση του πυρός και όχι σε οριστικό τερματισμό των επιχειρήσεων, όπως αναφέρει το CNN, επικαλούμενο τις δηλώσεις του Αμερικανού Αντιπροέδρου Πενς.

Σύμφωνα με το CNN η συμφωνία ήταν αποτέλεσμα των συνομιλιών που είχε με τον Ερντογάν ο Αμερικανός Αντιπρόεδρος. Στο διάστημα των 5 ημερών οι Κούρδοι θα πρέπει να αποχωρήσουν από την περιοχή και να καταστρέψουν τις οχυρώσεις τους.

Το CNN γράφει σχετικά: «Ως μέρος της συμφωνίας οι ΗΠΑ έπεισαν τους Κούρδους να καταστρέψουν τις οχυρώσεις τους και να αποσύρουν τα στρατεύματα τους από τα σύνορα με τη Συρία». Επίσης συμφωνήθηκαν κοινές αμερικανοτουρκικές περιπολίες.

Η Ουάσινγκτον δεν θα επιβάλει νέες κυρώσεις σε βάρος της Τουρκίας, μόλις τεθεί σε εφαρμογή η εκεχειρία. Ιδιαίτερη αναφορά έγινε και για το Κομπάνι, στο οποίο η Τουρκία συμφώνησε να μην επιτεθεί. Θριαμβευτικά τα πρώτα λόγια του Τούρκου Υπουργού Εξωτερικών Τσαβούσογλου ο οποίος δήλωσε ότι η Τουρκία πήρε αυτό που ήθελε

Το άρθρο Πενθήμερη κατάπαυση πυρός και όχι οριστικό τερματισμό των επιχειρήσεων προβλέπει η συμφωνία ΗΠΑ-Τουρκίας δημοσιεύτηκε πρώτη φορά στο Defence Review.

Είναι η στιγμή όπου αντιαρματικά βλήματα από τους Κούρδους μαχητές πλήττουν τουρκικά άρματα μάχης τύπου M60A3 TTS στη Συρία.

Το άρθρο Συρία: Τουρκικά άρματα μάχης M-60A3 TTS βλήθηκαν και καταστράφηκαν από Κουρδικά αντιαρματικά (Video) δημοσιεύτηκε πρώτη φορά στο Defence Review.