Γιατί όμως να θες να μετατοπίσεις κάποιον από την δομή του?
Δεν έφτασε εκεί μέσα από επιχειρήματα αλλά επειδή έχει πειστεί όπως λες για το τι είναι δίκαιο και αγαθό.
Από πίστη δηλαδή. Οποτε γιατί πασχίζεις να του την αλλάξεις?
Δεν θα βρει άραγε αυτή επιχειρήματα για να κρατηθεί?
Θα βρει.
Οπότε θα το πήγαινα ούτε στις ιδέες, ούτε στα επιχειρήματα.
Θα το πήγαινα στην Αρνηση. Που λειτουργεί παρηγορητικά.
Ακόμη κι αν δεν βρει κάτι δηλαδή να πιαστεί, θα αρνηθεί την πραγματικότητα.

γιατι ;
επειδη προσπαθει να εξηγησει το Α ή το Β ζητημα με βαση τη δικη της αναγνωση της πραγματικοτητας, με προβολη των δικων της ιδεων ειτε μιλαμε για λογικη κ σχεση αιτιου αιτιατου, ειτε μιλαμε για λονδινο πεκινο κ μοσχα

κ αυτο ειναι τεραστιο λαθος αναγνωσης αλλα ανηκει σε αλλο νημα συζητησης κ οχι εδω

εκαστος εφ' ου εταχθει, οτι ισχυει για τον Α δεν ειναι καθολου βεβαιο – μαλλον το αντιθετο – οτι θα ισχυσει κ για τον οποιοδηποτε αλλο στον πλανητη κ στο συμπαν ολοκηλρο

το τεραστιο ποσοστο "ακολουθων" μιας τασης-σκεψης-φιλοσοφιας κ τελικα τελικα αναγνωσης της ιδιας της πραγματικοτητας δεν το κανουν επειδη ειναι φανατικοι, αλλα επειδη εχουν πειστει πως οτι κανουν ειναι το δικαιο κ το σωστο εστω κ με μακροπροθεσμη οπτικη = προσκαιρες παραπλευρες απωλειες αποδεκτες

εδω λοιπον φθανουμε στο σημειο οπου η αντιπαλοτητα επιχειρηματων σε μια συζητηση καταφευγει σε τεχνασματα προς υποστηριξη της θεσης εκαστου συνομιλητη μεσω προβολων κ πως απο ενα γεγονος χτιζεται μια "λογικη" αυτοεπιβεβαιωσης

πχ ας παρουμε ως γεγονος την πτωση της Χ πολης
πως αυτο μεταφραζεται στο μυαλο του απολογητη του πουτιν ;

πτωση πολης αρα κερδος αφου νικαει ο ηρωας μου πουτιν, αρα ειμαι με τους νικητες, αρα η οπτικη μου ειναι σωστη, αρα εχω δικιο, αρα διαβαζω κ μεταφραζω σωστα τον κοσμο γυρω μου, αρα ειμαι νικητης (κ ολοι οι αλλοι ειτε ηλιθιοι ειτε μπροντοτες)

εχει δλδ κερδισει σε μια συζητηση που παγιδευτηκε με σειρα αναφορων σε "επιτευγματα" επι του πεδιου της μαχης
και ετσι αποφευγει να αιτιολογησει στον εαυτο του τις αιτιες για το ξεσπασμα τυο πολεμου αρα κ για το κατα ποσο εχει δικιο ακομη κ για τον ιδιο τον πολεμο

εδω βρισκεται το κλειδι
κανενας μα κανενας στον πλανητη δεν μπορει να καταπολεμησει την αναγκη του εσωτερικου εγω για δικαιοσυνη κ αυτοεπιβεβαιωση.
αν καταφερεις να το θεσεις τιμια, σωστα, δομημενα κ εκλαικευμενα θα δημιουργησεις τεραστιο προβλημα στην ιδια του την υπαρξη
με δυο λογια, μονο η επιθεση σωζει

Ο αντιδυτισμος τους είναι δομικός. Εχουν στηρίξει το είναι τους πάνω σε αυτόν.
Θα πάνε στην εκδοχή που παίζει στα κανάλια της Ρωσίας 4 χρόνια τώρα. Δυτικοί με διεφθαρμένους πολιτικούς κάνανε τους Ρώσους της Ουκρανίας να πιστεύουν ότι δεν είναι Ρώσοι.
Και όταν πάρουν την Ουκρανία θα τους επανεκπαιδεύσουν.

Απο τα πολλά ενδιαφέροντα, το 'τύπου άρθρο 5' είναι το πλέον δημιουργικό σημείο. Κάπως έπρεπε να αναφερθεί υποθέτω το συγκεκριμένο άρθρο. Βέβαια οι εξειδικευμένες υποενότητες απέχουν μακράν απο τα σχετικά του original άρθρου. Η ΄συντονισμένη στρατιωτική αντίδραση' θα μπορούσε κάλιστα να είναι του νυν τύπου, με μεταφορές στρατιωτικού εξοπλισμού και συστημάτων απο ομάδες προθύμων, μεταξύ των οποίων και ο Οργανισμός Βορειο Ατλαντικού Συμφώνου.

Σαν γενικότερο σχόλιο, είναι δύσκολο να παιχτεί με τη σημερινή τεχνολογία και προσβασιμότητα παράσταση με σοβαροφάνεια.

Η στρατηγική ήττα ήταν το επόμενο της αδυναμίας καθορισμού υπαρξιακού λόγου και ρόλου.

εσυ προσπαθεις να το εξηγησεις μεσα απο αναφορα κ βιογραφια της δομης δυναμεων εντος της ρωσικης κοινωνιας το οποιο ομως ανηκει στον δυτικο τροπο σκεψης κ αναλυσης, απευθυνεσαι δλδ σε αλλο, δυτικο κοινο εν αντιθεση με μενα που απευθυνομαι σε brainwashed απογονους εκ καυκασου