Ο Καραμανλης ελεβε την αποφαση που του επεβαλαν οι πραγματικες δυνατοτητες και αδυναμιες των Ελληνικων ΕΔ.

Απο στρατιωτικης πλευρας παλι, ο λογος που καταληφθηκε η Κυπρος ηταν η αποσυρση (πριν απο μερικα χρονια) της Ελληνικης Μεραρχιας που εδρευε εκει. Αλλαγη δυναμεων πραγματι υπηρξε αλλα αυτο ειχε ως αποτελεσμα να υπαρχουν περισσοτερες ελληνικες δυναμεις στο νησι (κατα ενα αρματαγωγο – το Λεσβος – και τους στρατιωτες που αυτο επεστρεφε στην Ελλαδα). Οι δυναμεις αυτες κρατησαν τη Λεμεσο.

Αν λοιπόν η Ελλάδα δεχόταν να αποσύρει τις δυνάμεις της, οι Κύπριοι θα ψήφιζαν η θα δέχονταν την απόσυρση των εγγυητριων δυνάμεων;
Εγώ θα πω ότι με την Κύπρο υπό νατοϊκή σκέπη οι Τούρκοι δύσκολα θα έκαναν κάποια κίνηση, αλλά μήπως είναι οι ίδιοι που πρέπει να αποφασίσουν; Πεδίον δόξης λαμπρό για ΨΕ των μυστικών υπηρεσιών..

Το ερώτημα είναι τι οδήγησε σε όλα αυτά και το η Κύπρος κείται μακράν. Κάποιοι γράφουν ότι ο Καραμανλής δεν ήθελε να θυσιάσει το phantom που μόλις είχαν προσγειωθεί στην Αθήνα για να μπορεί να προστατέψει τη χώρα στη συνέχεια! Αυτό όμως ήταν η αφορμή, διότι η αιτία ήταν άλλη. Μετά το πραξικόπημα είτε η Τουρκία θα πήγαινε με το σύμφωνο της Βαρσοβίας, είτε η Ελλάδα! Η λύση που προκρίθηκε ήταν να προχωρήσει η επέμβαση των Τούρκων. Η Ελλάδα βγήκε από το (στρατιωτικό μέρος;) Του ΝΑΤΟ, αλλά της έγινε σαφές ότι οποιαδήποτε κίνηση προς το σύμφωνο της Βαρσοβίας η προς την Κύπρο θα είχε αποτέλεσμα στρατιωτική αναμέτρηση όπου θα χάνονταν τα ελληνικά νησιά του Αιγαίου. Έτσι η ελλαδα βγαίνοντας απ’ το ΝΑΤΟ δεν συμμάχησε με τον σοβιετική Ένωση, αλλά τήρησε «ουδέτερο καθεστώς» για 6 χρόνια όπου ο Καραμανλής έλεγε ανηκομεν εις τη δύση, αλλά ταυτόχρονα ο Ανδρέας Παπανδρέου αύξανε την επηρροη του και καλλιεργούσε τις σχέσεις με φιλοσοβιετικες χώρες της β Αφρικής!

Τι θέλω να πω με όλα αυτά; Ότι προ του 1973 στο νησί υπήρχαν δυσεπίλυτα προβλήματα που προέρχονταν από την εξής κατάσταση: ένα 80% ελληνικού πληθυσμού ήθελε την ένωση με την Ελλάδα, αλλά ταυτόχρονα γίνονταν βιαιοπραγίες με τους Τουρκοκύπριους οι οποίοι προφανώς αντιστέκονταν. Κανείς Ελληνοκύπριος δε δεχόταν ένα 20% Τουρκοκυπρίων να επιβάλλουν τη θέληση τους στο σύνολο του νησιού, αλλά ταυτόχρονα κανείς Τουρκοκύπριος δε θα μπορούσε να επιβιώσει εάν γινόταν η ένωση και η μόνη διέξοδος θα ήταν να αφήσει το σπίτι του και να διαφύγει στην Τουρκία.. Ήταν ένα πρόβλημα που οξύνονται συνεχώς οδηγώντας εν τέλει στο πραξικόπημα το οποίο βόλευε την ελληνική κυβέρνηση η οποία το σιγονταρε.
Ταυτόχρονα όμως η Ελλάδα δε μπορούσε να βοηθήσει στρατιωτικά την Κύπρο διότι είτε η Τουρκία θα προσχωρούσε στο σύμφωνο της Βαρσοβίας η θα οδηγουμασταν σε αναμέτρηση με αποτέλεσμα την απώλεια του Αιγαίου! Αυτός ήταν ο λόγος που τελικά η Κύπρος κειτόταν μακράν, ότι τελικά δεν υπήρχε επιλογή! Αν κάναμε οτιδήποτε, στην Μόρφου, την Κερύνεια και την Αμμόχωστο θα προστίθονταν η Σάμος, η Χίος, η Λέσβος, η Λήμνος και ποιος ξέρει πόσα ακόμα νησιά!

Τρία γεγονότα είναι τα εξής:
– το μεγαλύτερο μέρος της Κύπρου το έχασε ο Καραμανλής!
– δεν υπήρχε όμως επιλογή να κάνει διαφορετικά. Φανταστείτε το πόσο μεγάλο πολιτικό κόστος είχε η φράση που η Κύπρος κείται μακραν. Ποιος πολιτικός δε θα διάλεγε οποιαδήποτε άλλη επιλογή; Άρα πόσο σημαντικό ήταν το διακυβευμα;
– στο πραξικόπημα συνετέλεσαν σε μεγάλο βαθμό οι χειρισμοί της δικτατορικης διακυβέρνησης; Ωστόσο, δεν ήταν μόνο οι δικτατορικού που πήγαν να επωφεληθούν μιας κατάστασης. Το νησί ήταν καζάνι που έβραζε, κάθε μέρα γίνονταν δολοφονίες, δολιοφθορές και δεν υπήρχε τρόπος αυτά να σταματήσουν. Απλά οι δικτατορικοι σκεπτόμενοι κουτοπόνηρα διάλεξαν τον λάθος τρόπο!

Ερώτημα παραμένει ποιος και γιατί έφερε τον Ιωαννίδη!

Από το 2000 ανήκει στην Βeretta.